တြန္းဂ်ိရု (豚汁) Lunch Set

က်မက ရုံးသြားရင္ ေန႔လည္စာ　အတြက္ အိမ္က　ထမင္းဘူး ယူသြားတာ　မ်ားပါတယ္။ အမ်ိဳးသားကေတာ့ အျပင္မွာပဲ ၀ယ္စားျဖစ္တယ္။ ထမင္းဘူးယူရတာက ဂ်ပန္အစားအစာေတြကုိ မၾကိဳက္သလို သိပ္လည္းမစားတတ္လုိ႔ပါ။ ပါးပါးကေတာ့ ေျပာဖူးတယ္။ “ေရာမေရာက္ရင္ ေရာမလုိ က်င့္ရမယ္” တဲ့။ အႏွစ္ ၃၀ ေက်ာ္ ျမန္မာျပည္မွာ ေနခဲ့တဲ့သူအတြက္ ေရာမ ေရာက္ေပမယ့္လည္း က်မ ေရာမလုိ မက်င့္ႏုိင္ေသးပါဘူး။ ျမန္မာအစားအစာေတြကုိ စားခ်င္ေနတုန္းပဲ။ အဲဒီေတာ့ ကုိယ္စားခ်င္တာကုိ Osaka မွာ ၀ယ္လုိ႔ရတဲ့ ပစၥည္းနဲ႔ ရေအာင္ ခ်က္ျပီး ေန႔တုိင္းလုိလုိ ရုံးကုိ ထမင္းဘူး ယူသြားျဖစ္္ပါတယ္။ ထမင္းဘူးယူသြားရတဲ့အတြက္ ခ်က္ရ ျပဳတ္ရနဲ႔ အလုပ္ပုိရႈတ္တယ္။ ေန႔လည္စာကုိ အမ်ားနည္းတူ အျပင္စာ ၀ယ္စားမယ္ဆုိရင္ ပုိက္ဆံနည္းနည္းေလာက္ ပုိကုန္ေပမယ့္ လူအရမ္းသက္သာမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ အျမဲတမ္းေတာ့လည္း အိမ္က ထမင္းဘူးခ်ည္းပဲ မစားႏုိင္ပါဘူး။ တခါတေလ အျပင္အစားအစာေတြ စားခ်င္တဲ့စိတ္ေၾကာင့္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ကိုယ္ခ်က္ထားျပီးသားဟင္းကုိ မစားခ်င္ေတာ့တဲ့အခါပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဟင္းခ်က္ဖုိ႔အခ်ိန္မရရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေနာက္ဆုံး ပ်င္းရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ရုံးနားကဆုိင္ေတြမွာပဲ ၀ယ္စားျဖစ္တယ္။

*****

က်မတုိ႔ ရုံးနားမွာေတာ့ ေန႔လည္စာအတြက္ဆုိရင္ ဆုိင္မ်ိဳးစုံရွိပါတယ္။ ဂ်ပန္ ရယ္ဒီမိတ္ ထမင္းဘူး (အုိဘမ္းတုိး obentou お弁当 ) ၀ယ္စားရင္ ယန္း ၅၀၀၊ ၆၀၀ ေလာက္ဆုိ အသား၊ငါး၊ အသီးအရြက္၊ ထမင္း အျပင္ ဟင္းခ်ိဳ ဒါမွမဟုတ္ ေသာက္စရာ အရည္တစ္ခုခုကုိပါ တြဲေပးတတ္ပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ အဲဒီလုိ ေရာင္းတဲ့ဆုိင္ေတြက လမ္းေဘးေစ်းဆုိင္ငယ္ေလးေတြပါ။ ရံုး ထမင္းစားဆင္းခ်ိန္ ေန႔လည္ ၁၁ နာရီေလာက္မွ ေစ်းသည္ေတြက ကားရပ္ျပီး ေဘးမွာ ဆုိင္ခင္းေရာင္းၾကတာ။ ထမင္းစားခ်ိန္ျပီးသြားရင္ေတာ့ အဲဒီလုိ ဆုိင္မ်ိဳးေတြ မေတြ႕ရေတာ့ပါဘူး။ က်မေတာ့ တစ္ခါမွ မ၀ယ္စားျဖစ္ေသးဘူး။ တခ်ိဳ႕စားေသာက္ဆုိင္ေတြက်ေတာ့ သူတုိ႔ဆုိင္က ခ်က္ထားျပီးသားကုိပဲ ေန႔လည္စာအတြက္ သီးသန္႔ ရယ္ဒီမိတ္ ထမင္းဘူးေတြ လုပ္ေရာင္းတတ္တာမ်ိဳးလည္း ရွိတယ္။ ေစ်းကေတာ့ အသင့္အတင့္ေပါ့ ယန္း ၆၀၀ ေက်ာ္ ၇၀၀ ၀န္းက်င္ အစားစားပါပဲ။

ဆုိင္မွာ သြားစားမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဆုိင္တုိင္းလုိလုိက ေန႔လည္စာ　အတြက္ဆုိျပီး Lunch Menu သီးသန္႔ထား　ေပးထားၾကတယ္။ သူတုိ႔ အေခၚကေတာ့ Lunch Set ေပါ့။ ေစ်းအနည္းအမ်ား　ေပၚမူတည္ျပီး A Set ၊ B Set ၊ C Set ဆုိျပီး အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိတယ္။ Lunch Set ကေတာ့ ဟင္းတစ္မ်ိဳးစီ သီးသန္႔မွာစားတာထက္　စာရင္ ေစ်းပုိသက္သာပါတယ္္။ ရုံးနားမွာ ရွိတဲ့ ဆုိင္ေတြက ေန႔လည္ ထမင္းစားခ်ိန္ပဲ ေရာင္းအားရွိတာ။ ေနာက္ျပီး တစ္ဆုိင္နဲ႔ တစ္ဆုိင္ အျပိဳင္အဆုိင္ ေရာင္းေနၾကရတာ　ဆုိေတာ့ သိပ္ျပီး မခုိရဲၾကဘူး။ စေန၊ တနဂၤေႏြ ရုံးပိတ္ရက္ဆုိ ေစ်းဆုိင္ေတြလည္း ပိတ္တာမ်ားတယ္။

ဆုိင္ေတြကေတာ့ ဂ်ပန္စားေသာက္ဆုိင္၊ အီတလီဆုိင္၊ ထုိင္းဆုိင္၊ တရုတ္ဆုိင္၊ အိႏၵိယဆုိင္၊ နီေပါဆုိင္၊ ျပင္သစ္ဆုိင္ စသည္ျဖင့္ ကုိယ္ၾကိဳက္ရာ သြားစားလုိ႔ရပါတယ္။ စားေသာက္ဆုိင္မွာ စားမယ္ဆုိရင္ အနည္းဆုံး ယန္း ၇၀၀ ကေန ယန္း ၁၀၀၀ ေလာက္ေတာ့ ေပးရတယ္။ ျပင္သစ္ဆုိင္ဆုိ ယန္း ၂၂၀၀ ေတာင္ေပးရတယ္။ တကယ့့္ကုိ ျပင္သစ္စတုိင္ အပီအျပင္ စားၾကတာ။ Main dish မလာခင္ Side dish ေတြက တပုံၾကီး အရင္လာတာ။ တကယ့္ Main dish လည္း လာေရာ မစားႏုိင္ေတာ့ဘူး။ ျပီးရင္ ေကာ္ဖီ နဲ႔ dessert ပါ　ပါ လိုက္ေသးတယ္။ က်မ အမ်ားဆုံး သြားစားျဖစ္တာက ထုိင္းဆုိင္နဲ႔ အိႏၵိယ ဆုိင္ကုိပါ။ ထုိင္းဆုိင္ကေတာ့ ခ်ဥ္ခ်ဥ္စပ္စပ္ေတြ စားခ်င္ရင္ သြားစားလိုက္တယ္။ အိႏိၵယ ဆုိင္ကေတာ့ နံျပား စားခ်င္လုိ႔ သြားစားျဖစ္တာ။ ဂ်ပန္ဆုိင္ကုိေတာ့ သြားစားခဲပါတယ္။

*****

ဒီမွာေနတာ နည္းနည္းၾကာလာေတာ့ ဟုိစပ္စပ္ ဒီစပ္စပ္ စားၾကည့္ရင္းက ဂ်ပန္အစားအစာ တခ်ိဳ႕ကုိ စားတတ္လာတယ္။ ထမင္းဘူး မယူလာတဲ့ေန႔မ်ိဳးဆုိ က်မတုိ႔ မန္ေနဂ်ာက ဂ်ပန္စားေသာက္ဆုိင္ ေကာင္းေကာင္းေတြဆီ ေခၚသြားတတ္တယ္။ သူက အစားအေသာက္နဲ႔ ပတ္သက္ျပီး အရမ္းဂ်ီးမ်ားတာ။ သူနဲ႔ လိုက္စားရင္း တျဖည္းျဖည္း ဂ်ပန္အစားအစာေတြ စားတတ္လာတာ။ စားျပီး ကုိယ္ၾကိဳက္တာေတြ႕ရင္ မွတ္ထားလိုက္တာေပါ့။ ေနာင္ အျပင္ထြက္စားမယ္ ဆုိရင္ သူေျပာထားတဲ့ ဆုိင္ပဲ သြားျပီး စားျဖစ္ေတာ့တယ္။ အဲဒီလုိနဲ႔ တခ်ိဳ႕ ဂ်ပန္အစားအစာေတြကုိ ၾကိဳက္လာတယ္လုိ႔ ေျပာရမယ္။ အခုတေလာ စိတ္ၾကိဳက္ျဖစ္ေနတဲ့ ဂ်ပန္စာက တြန္းဂ်ိရု (Tonjiru 豚汁) လုိ႔ေခၚတဲ့ ေန႔လည္စာပါ။ ညီမေလး ျမရြက္ေ၀ Blog မွာ ဟင္းခ်က္နည္း တင္ေပးထားေပမယ့္ အိမ္မွာေတာ့ တစ္ခါမွ ခ်က္မစားျဖစ္ပါဘူး။

က်မက တြန္းဂ်ိရု ကုိ ၾကိဳက္တာထက္ တြန္းဂ်ိရု Lunch Set မွာပါတဲ့ ငါးကင္ကုိၾကိဳက္တာက ပုိမွန္ပါလိမ့္မယ္။ တြန္းဂ်ိရုလုိ႔ မွာလိုက္ရင္ ထမင္းပန္းကန္လုံး တစ္လုံး၊ ငါးကင္ တစ္ပုိင္း၊ ျပီးေတာ့ တြန္းဂ်ိရု ဟင္းခ်ိဳ တစ္ခြက္၊ အေအးစာ တုိဖူး၊ ေနာက္ျပီး မုန္လာခ်ဥ္ဖတ္ နည္းနည္းပါ ပါတယ္။ ငါးကင္ေဘးနားမွာေတာ့ မုန္လာဥအျဖဴကုိ ျခစ္ထားတဲ့ အႏွစ္နည္းနည္း ထည့္ေပးထားတယ္။ စားခါနီးမွ မုန္လာဥအႏွစ္ေပၚကုိ ပဲငံျပာရည္စမ္းျပီး ငါးနဲ႔ အတူ တြဲစားရတာပါ။

တကယ္တမ္း တြန္းဂ်ိရု ဟင္းခ်ိဳခ်ည္းပဲ ေသာက္ရရင္ က်မ ၾကိဳက္ခ်င္မွ ၾကိဳက္မွာ။ ဒါေပမယ့္ ငါးကင္နဲ႔ ထမင္းကို စားျပီး ဟင္းခ်ိဳေသာက္ရင္ အရမ္းစားေကာင္းလုိ႔ ေန႔လည္စာအေနနဲ႔ ဂ်ပန္စာပဲ စားမယ္ဆုိရင္ တြန္းဂ်ိရုပဲ သြားစားျဖစ္တယ္။ ငါးကင္က အိမ္မွာလည္း ကုိယ္တုိင္ကင္လုိ႔ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ ကင္ထားသလုိ ေကာင္းခ်င္မွ ေကာင္းမွာမို႔ မကင္စားျဖစ္တာ။ တြန္းဂ်ိရု ဟင္းခ်ိဳက ၀က္သားအလႊာ၊ ပဲပင္ေပါက္၊ မုန္လာဥျဖဴ၊ ၾကက္သြန္နီကုိ မီဆုိ ပဲႏွစ္ (miso みそ) နဲ႔ ခ်က္ထားတာပါ။ အေပၚကေန ၾကက္သြန္မိတ္လွီးထားျပီးသား နည္းနည္း ထည့္ထားပါတယ္။ ဆုိင္က ဟင္းခ်ိဳထဲ ျမင္မိသေလာက္ကေတာ့ အဲဒါအကုန္ပါပဲ။ ထမင္းက ပန္းကန္လုံး တစ္လုံးပဲရတယ္။ ထပ္ေတာင္းလုိ႔ မရပါဘူး။ အားလုံး စားျပီးသြားရင္ ဗိုက္ျပည့္တယ္ ဆုိရုံေလာက္္ပဲရွိတယ္။ တအားလည္း ဗိုက္နင့္ မေနသလို ဆာလည္း မဆာေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ညေနက်ရင္ေတာ့ ဗိုက္ဆာတာ ေစာတယ္။ တြန္းဂ်ိရု Lunch Set က ယန္း ၇၅၀ ေပးရပါတယ္။

ဇန္န၀ါရီ ၂၈၊ ၂၀၀၉။

ဒီေန႔ မနက္စာ

ဂ်ပန္ေရာက္ကတည္းက ေန႔လည္စာနဲ႔ ညစာပဲ စားျဖစ္ျပီး မနက္စာကုိ မစားျဖစ္တာ အခုဆုိ ႏွစ္ႏွစ္ေတာင္ ရွိျပီ။ မနက္စာကုိ တကူးတက ခ်က္မစားသလို ၀ယ္စားတာမ်ိဳးလည္း မရွိေတာ့ မနက္စာ စားတတ္တဲ့ အက်င့္က အလုိလုိ ေပ်ာက္သြားေရာ.. မေပ်ာက္ပဲခံႏုိင္ပါ့မလား။ ရုံးဖြင့္ရက္ဆုိ အိပ္ယာက ႏုိးရင္ မနက္ ၈ နာရီက အေစာဆုံးပဲ။ ဒီထက္ေနာက္က် ဖုိ႔ပဲ ရွိတယ္။ ၈ နာရီထက္ ေစာႏုိးတယ္ဆုိတာ ရုံးကုိ မျဖစ္မေန ၉ နာရီ လာရမယ္လုိ႔ ေျပာတဲ့ေန႔ပဲ ေရာက္ေအာင္သြားတယ္။ ပုံမွန္ မနက္၁၀ နာရီေရာက္ရင္ ညေန ၇ နာရီ ျပန္ေပးလိုက္ယုံပဲဆုိျပီး ေနာက္က်တာ မ်ားတယ္။ အခုအလုပ္က အလုပ္ခ်ိန္နဲ႔ ပတ္သက္ျပီး သိပ္မတင္းက်ပ္ဘူး။ တခါတေလ အလုပ္က အေရးၾကီးရင္ ၾကီးသလုိ ည ၁၀ နာရီ ၁၁ နာရီအထိ လုပ္ေပးရတာေတြ ရွိေတာ့ မနက္ေနာက္က်လာလည္း ျပႆနာမရွိဘူး။ ရုံးေရာက္ျပီး သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ေန႔လည္စာ စားျဖစ္ေနေတာ့ မနက္စာကုိ စားမေနေတာ့ဘူး။

*****

ရန္ကုန္မွာတုန္းကေတာ့ ဒီလုိ ဘယ္ဟုတ္မလဲ။ အိမ္ေထာင္မက်ခင္တုန္းကဆုိ မနက္ အိပ္ယာက ႏုိးရင္ ၇ နာရီ။ ေရမုိးခ်ိဳးျပီးတာနဲ႔ ညီမ ၀မ္းကဲြေတြ ျပင္ေပးထားတဲ့ မနက္စာ ကမန္းကတမ္းစားရတယ္။ တခါတေလလည္း ရုံးအသြား လမး္က မုန္႔ဟင္းခါးဆုိင္ တစ္ဆုိင္ဆုိင္မွာ ၀င္စားလိုက္တယ္။ ႏုိ႔မုိ႔ဆုိ ရုံးေရာက္ျပီး ၁၂ နာရီ မထုိးခင္ ဗိုက္ဆာေနေရာ။ အဲဒါဆုိေတာ့ မနက္ရုံးမေရာက္ခင္ အစာေျပတခုခု စားထားမွ ရတယ္။ မနက္စာ အစာေျပစားရင္ မ်ားေသာအားျဖင့္ မုန္႔ဟင္းခါး၊ အသုပ္၊ အုန္းႏုိ႔ေခါက္ဆြဲလိုမ်ိဳး စားျဖစ္တာမ်ားတယ္။ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္လည္း မထုိင္ဖူးသလုိ မနက္စာကုိ လက္ဖက္ရည္ ေကာ္ဖီ ေသာက္ျပီး မုန္႔တစ္ခုခုစားရတာမ်ိဳး သိပ္မၾကိဳက္လို႔ မစားျဖစ္ဘူး။ တကယ္လုိ႔ အိမ္မွာ ညက ထမင္းက်န္ ေနရင္ ထမင္းေၾကာ္စားျဖစ္တယ္။ ပိတ္ရက္ဆုိရင္ေတာ့ ေကာ္ရည္ေခါက္ဆြဲ၊ ၾကာဇံေၾကာ္၊ ေခါက္ဆြဲေၾကာ္၊ အသုပ္စုံလုိမ်ိဳး အိမ္မွာ လုပ္စားျဖစ္တယ္။

*****

လက္ထပ္ျပီး ေက်ာက္ေျမာင္းမွာ လိုက္ေနရေတာ့ က်မ ေယာင္းမက မနက္ဆုိ ရုံးထမင္းဘူးထည့္ဖုိ႔ ထမင္းအုိးတည္ေပးျပီး ညက ခ်က္ထားတဲ့ဟင္းေတြ ေႏႊးေပးထားပါတယ္။ ျပီးရင္ မနက္စာကုိ ေကာက္ညွင္းေပါင္းနဲ႔ ပဲျပဳတ္၊ တခါတေလလည္း အီၾကာေကြးနဲ႔ ပဲျပဳတ္၊ နံျပားနဲ႔ ပဲျပဳတ္၊ စမူဆာ လုိမ်ိဳးကုိ အိမ္နားက လက္ဖက္ရည္ဆုိင္က ၀ယ္ျပီး က်မတုိ႔ ႏုိးလာရင္ စားလုိ႔ရေအာင္ စီစဥ္ေပးထားတတ္တယ္။ ျပီးေတာ့ အိမ္မွာ ရွိတဲ့ ေကာ္ဖီထုပ္ကုိ ၂ ေယာက္စာ ေဖ်ာ္ေပးထားေသးတယ္။ အမွန္အတုိင္းေျပာရင္ အဲဒီလုိ မနက္စာမ်ိဳးကုိ က်မ သိပ္မစားတတ္ဘူး။ စားခါစ ၁ ရက္ ၂ ရက္ကဆုိ မစားႏုိင္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေယာင္းမက ကေလးေလးတဖက္နဲ႔ သူ႕အကုိနဲ႔ က်မစားဖုိ႔ ၀ယ္ျပီး ျပင္ဆင္ေပးထားေတာ့ အားနာျပီး စားရင္းက သူ၀ယ္ေကၽြးတဲ့ မနက္စာေတြကုိ တျဖညး္ျဖည္း စားတတ္လာတယ္။ အခုဒီေရာက္ေနေတာ့ သူျပင္ဆင္ထားတဲ့ မနက္စာကုိ သတိရမိတယ္။

*****

ဒီေန႔ေတာ့ စိတ္ကူးေပါက္တာနဲ႔ ရုံးမသြားခင္ ရန္ကုန္အလြမ္းေျပ မနက္စာ လုပ္စားျဖစ္ပါတယ္။ အမွန္က ညကတည္းက ခ်က္ထားျပီးသားပါ။ မနက္မွ ထျပီး ခ်က္ရင္ ရုံးေရာက္မွာကုိ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ မနက္စာ လုပ္စားတယ္ဆုိလုိ႔ ထူးထူးျခားျခား အပီအျပင္ ခ်က္ေနျပီလုိ႔ မထင္လိုက္ပါနဲ႔။ ဟုိတရက္က မႏုသြဲ႕ ဆီက ပဲျပဳတ္ ျပဳတ္နည္းကုိ ၾကည့္ထားျပီး အိမ္မွာ ရွိတဲ့ လက္က်န္ စားေတာ္ပဲနဲ႔ ပဲျပဳတ္စမ္းျပဳတ္ ၾကည့္ပါတယ္္။ ျပီးေတာ့ WeSheMe ရဲ႕ ဆီထမင္းအလြယ္ခ်က္နည္းနဲ႔ ဆီထမင္းခ်က္ျပီး ပဲျပဳတ္နဲ႔ ဆီထမင္း လုပ္စားျဖစ္တာပါ။

ပဲျပဳတ္ကေတာ့ အေျခအေနေကာင္းတယ္ ေျပာရမယ္။ ျပဳတ္ျပီးေတာ့ ပဲက အလုံးလိုက္ေလး ျဖစ္မေနပဲ အႏူးလြန္ျပီး ေၾကသြားတယ္။ ဒါကလည္း ျပႆနာ မရွိပါဘူး။ ဘာလုိ႔လည္းဆုိေတာ့ စားခါနီးလည္း ေျချပီမွ စားတာဆုိေတာ့ သိပ္မထူးပါဘူး။ ထူးတာက ပဲကုိ ထမင္းခ်က္တဲ့အုိးနဲ႔ ထည့္ျပဳတ္တာ ေရထည့္တာ နည္းနည္းမ်ားသြားလုိ႔ ေရဆူလာျပီး ထမင္းအုိး ေဘးဘက္ေတြကုိ ေရလွ်ံၾကကုန္တယ္။ လွ်ပ္စစ္ထမင္းအုိးဆုိေတာ့ တရွဲရွဲ အသံျမည္ေနတာ ဘယ္က အသံထြက္ေနမွန္း မသိဘူး။ ေနာက္မွ ပဲျပဳတ္အုိးက ဆူျပီး ေရလွ်ံၾကေနတာ။ ထမင္းအုိးနဲ႔ ေအာက္က ၾကမ္းျပင္မွာ ေ၀ ၾကကုန္လုိ႔ သန္႔ရွင္းေရး လုပ္ယူလိုက္ရတာေလး တစ္ခုပဲ ေျပာစရာရွိတယ္။

ဆီထမင္းခ်က္တာကလည္း လြယ္သမွ လြယ္လြယ္ေလး (ညီမေလး ျမရြက္ေ၀ ရဲ႕ လက္သုံးစကားပါ)။ ဆီထမင္းနဲ႔ အတူစားဖုိ႔ ပုဇြန္ေျခာက္ကုိ ေထာင္းျပီး ေၾကာ္ရမွာ ပ်င္းတာနဲ႕ လြယ္တဲ့နည္းကုိ ပုိျပီး လြယ္ေအာင္ ပုဇြန္ေျခာက္ကုိ အေကာင္လိုက္ပဲ ဆီထမင္းခ်က္တဲ့ထဲ တခါတည္း ထည့္ခ်က္လိုက္ပါတယ္။ ဆီထမင္းက်က္ေတာ့အေပၚက ႏွမး္ေထာင္းထားတာ ျဖဴးလိုက္ျပီး ပဲျပဳတ္ဆီစမ္းနဲ႔ အတူစားပါတယ္။ အခုဆုိရင္ ပဲျပဳတ္နည္းေရာ ဆီထမင္းခ်က္နည္းေရာ သိသြားျပီမုိ႔ ေနာင္လည္း မၾကာမၾကာ ခ်က္စားျဖစ္မယ္ ထင္ပါတယ္။

မနက္က ရုိက္ထားတဲ့ပုံပါ။ ဒီတစ္ခါ ဓာတ္ပုံ ရုိက္ေပးတဲ့ ကင္မရာသမားက စိတ္မပါလုိ႔ ပုံထြက္ သိပ္မေကာင္းပါဘူး။ အရသာကေတာ့ ကုိယ္တုိင္ခ်က္ထားတာမုိ႔ ေကာင္းတယ္လုိ႔ ၀န္ခံပါတယ္။ :P

ဇန္န၀ါရီ ၁၉၊ ၂၀၀၉။

Happy Holidays!!

က်မတုိ႔ရုံးက ဒီဇင္ဘာ ၃၁ ရက္ေန႕ကေန စျပီး ဇန္န၀ါရီ ၄ ရက္ေန႔အထိ ပိတ္ပါတယ္။ ပိတ္ရက္မွာ ဘယ္မွလည္း သြားမလည္ျဖစ္ပါဘူး။ ၃၁ ရက္ေန႔ညကေတာ့ New Year Party ေလး လုပ္ျဖစ္တယ္။ ရုံးကသူငယ္ခ်င္း ၃ ေယာက္ နဲ႔ က်မတုိ႔ ၂ ေယာက္ ေပါင္းျပီး အိမ္မွာပဲ ပါတီအေသးေလး လုပ္ျဖစ္တာ။

၃၁ ရက္ေန႔မွာ ႏုိးလာေတာ့ ေန႔လည္စာ စားျပီး ခ်က္ျပဳတ္ဖုိ႔ ျပင္ဆင္ရတယ္။ ၀ယ္လာတဲ့ အသားေတြကုိ အခ်ိဳအငန္ေတြနဲ႔ နယ္စရာရွိတာနယ္ထားရတယ္။ အသီးအရြက္ေတြ ျပင္ဆင္ထားရတယ္။ ျပီးေတာ့ သူမ်ားေတြက ၁၃ ရက္ေန႕ကတည္းက “အုိးစုိးဂ်ိ” ( 大掃除　- Oosouji ) လုိ႔ေခၚတဲ့ ဂ်ပန္ရဲ႕ ႏွစ္သစ္မကူးခင္ အိမ္မွာ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္တာကုိ က်မတုိ႔က ၃၁ ရက္ေန႕မွ ႏွစ္ေယာက္သား ကမန္းကတမ္းနဲ႔ အိမ္တြင္း သန္႔ရွင္းေရး လုပ္ရတယ္။ ကေလးငယ္မရွိေတာ့ အမ်ားၾကီးမလုပ္ရသလုိ အလုပ္လည္း မရႈတ္ပါဘူး။ အိပ္ခန္းနဲ႔ မီးဖုိေခ်ာင္ပဲ သန္႔ရွင္းေရး လုပ္ရတာေပါ့။ အိပ္ခန္းေလးေရာ အိမ္ေရာ အတန္အသင့္ သန္႔ရွင္းသြားေတာ့ ပင္ပန္းေပမယ့္ စိတ္ၾကည္လင္လန္းဆန္းသြားတာ အမွန္ပဲ။ ၅ နာရီမွာ ေရခ်ိဳးျပီးတာနဲ႔ စားဖုိ႔ေသာက္ဖုိ႔ ျပင္ဆင္ရေတာ့တယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ ၆ နာရီ ဖိတ္ထားတာ။

ဘာေတြ ေကၽြးျဖစ္လဲဆုိေတာ့ အဓိက သူတုိ႔ ယမကာနဲ႔ ေသာက္လုိ႔ေကာင္းတဲ့ ဟာေတြ မွန္သမွ် အဓိက ထားျပီး စီစဥ္ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ျပီး တကယ္တမ္းေသာက္ျဖစ္တာကလည္း အိမ္က အမ်ိဳးသားရယ္ ရုံးက ၂ ေယာက္ရယ္ပဲ ေသာက္ၾကတာ။ က်မနဲ႔ ေနာက္တစ္ေယာက္ ကေတာ့ ေရေႏြးၾကမ္း နဲ႔ လိေမၼာ္ရည္ပဲ ေသာက္ျဖစ္တယ္။ စစခ်င္း သူတုိ႔ ေရာက္လာရင္ အလကား စားလုိ႕ရေအာင္ “အဲဒမမဲ့” (枝豆　-　 green soybean)　လုိ႔ေခၚတဲ့ ပဲစိမ္းျပဳတ္ထားတာ အရင္ ေကၽြးျဖစ္တယ္။ ေႏြဘက္ဆုိရင္ ပဲေတာင့္အစိမ္းေတြ အပင္လိုက္ရတယ္။ အခုကေတာ့ ေရခဲရုိက္ျပီးသားပဲေပါ့။ အဲဒီ ပဲစိမ္းက ဘီယာနဲ႔ ေသာက္ရင္ အေတာ္လိုက္တယ္ ဆုိပဲ။ က်မကေတာ့ ဒီအတုိင္း စားရတာ ပုိၾကိဳက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ စင္ကာပူကေန ငါးမုန္႔လက္ေဆာင္ရထားလုိ႔ ငါးမုန္႔ကုိ ေၾကာ္ျပီး ေကၽြးျဖစ္ပါတယ္။

ဟင္းအေနနဲ႔က ၾကက္အေတာင္ပံေၾကာ္၊ ကန္စြန္းရြက္ ပလိန္းေၾကာ္၊ ဖက္ထုပ္ေၾကာ္၊ ၀က္သားကင္၊ ၾကက္ဆာေတး နဲ႔ ၾကာဇံေၾကာ္တယ္။ ျပီးေတာ့ ၾကာဇံေၾကာ္နဲ႔ လိုက္ေအာင္ ၾကံမဆုိင္ ဟင္းခ်ိဳခ်က္တယ္။ ဟင္းေတြကုိ ပူပူေႏြးေႏြးစားေစခ်င္လုိ႔ တခြက္ျပီးမွ တခြက္ခ်က္ပါတယ္။ သူတုိ႔ ဟင္းတစ္ခြက္ စားေနတုန္း က်မက ေနာက္ဟင္းတစ္ခြက္အတြက္ စီစဥ္စရာရွိတာ စီစဥ္တာေပါ့။ ဟင္းခြက္ျပင္ျပီးလုိ႔ ေနာက္ဘက္ လွည့္ၾကည့္လိုက္ရင္ ကုန္ေနတာမ်ားတယ္။ အားလုံးထဲမွာ မစားရဆုံးကေတာ့ ကုိယ္ပဲေပါ့။ ဒါေပမယ့္လည္း သူတုိ႔ အားရပါးရ စားတာၾကည့္ျပီး အေတာ္ေလး ၾကည္ႏူးမိတယ္။ ပင္ပန္းေပမယ့္လည္း မပင္ပန္းသလုိပဲ။ မနက္ ၃ နာရီေလာက္မွာေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ကုိယ္တုိင္ လုပ္ယူလာတ့ဲ Apple Pie ရယ္ Chocolate Cake ရယ္ကုိ အခ်ိဳတည္းပါတယ္။

သူတုိ႔ ျပန္သြားေတာ့ ၁ ရက္ေန႕မနက္ ၅ နာရီ ထုိးေနျပီ။ အိမ္မွာခ်က္ထားတာေတြလည္း ဘာမွကုိ မက်န္ေတာ့ဘူး။ အကုန္ေျပာင္တယ္။ က်မကလည္း ခ်က္ျပီးရင္ က်န္ေနတာမ်ိဳးကုိ မၾကိဳက္ဘူး။ စားလု႔ိ ကုန္သြားရင္ အရမ္း၀မ္းသာတာ။　ဒါေၾကာင့္ႏွစ္သစ္မွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ စိတ္ခ်မ္းသာစြာနဲ႔ အိပ္ယာ၀င္ျဖစ္တယ္။ ၁ ရက္ေန႔မွာ အိပ္ယာက ႏုိးေတာ့ ညေန ေစာင္းေနျပီ။ မပင္ပန္းဘူးလုိ႔သာ ေျပာတာပါ။ အိပ္ယာႏုိးေတာ့ လူတစ္ကုိယ္လုံး ကုိင္ရုိက္ထားသလုိပဲ။ ၂ ရက္ေလာက္ေတာ့ အေတာ္ေလး ခံလိုက္ရေသးတယ္။ ကုိယ္တုိင္ ခ်က္ထားတဲ့ဟင္းခြက္ေတြကုိ ဓာတ္ပုံရိုက္ယူခ်င္ေပမယ့္ မအားတာနဲ႔ မရိုက္လိုက္ရဘူး။ သူငယ္ခ်င္းကေတာ့ သူ႕ကင္မရာအေသးေလးနဲ႔ ရုိက္ထားေသးတယ္။ ပုံေတြ ေကာင္းမေကာင္းကုိေတာ့ ရုံးျပန္တက္မွ ေတာင္းၾကည့္ရဦးမယ္။

ဒီရက္အတြင္း ရုံးလည္း မတက္ရဘူးဆုိေတာ့ အိမ္အလုပ္ေလး နည္းနည္းပါးပါး လုပ္လိုက္၊ စာဖတ္စရာ အေၾကြးေတြကုိ ေအးေအးေဆးေဆး ဖတ္လိုက္နဲ႔ အေတာ္ေလး ဇိမ္ရွိတာ အမွန္ပဲ။ အျပင္မွာလည္း ေအးလြန္းလုိ႔ ဘယ္မွကုိ မသြားခ်င္တာနဲ႔ စားဖုိ႔အတြက္ ေစ်းေတာင္ ထြက္မ၀ယ္ျဖစ္ဘူး။ အိမ္မွာရွိတဲ့ဟာကိုပဲ ရွိသလုိ ခ်က္စားျဖစ္တယ္။ စားျပီးသြားရင္ စာဖတ္တယ္။ စာဖတ္တယ္ဆုိလို႔ အလုပ္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့စာ၊ နည္းပညာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့စာဖတ္တာမဟုတ္ဘူး။ Download လုပ္ထားျပီး မဖတ္ရေသးတဲ့ ဆရာမ မစႏၵာ ၀တၳဳေတြ ထုိင္ဖတ္ေနတာ။ ေနာက္ျပီး ေရႊအျမဳေတ မဂၢဇင္းရဲ႕ ၀တၳဳတုိ/ရွည္ေတြလည္း မဖတ္ရတာ ၾကာျပီဆုိေတာ့ ဒီပိတ္ရက္အတြင္း ထုိင္ဖတ္လိုက္တာ အေၾကြးအေတာ္ေလး ရွင္းသြားတယ္။ ျပီးေတာ့ အ၀တ္ေလးေလွ်ာ္လိုက္၊ ျမန္မာရုပ္ရွင္ေလးၾကည့္ျပီး မီးပူေလးတုိက္လိုက္ေပါ့။ ႏွစ္သစ္မွာ Blog အတြက္ စာအသစ္မေရးျဖစ္တာနဲ႔ ပိတ္ရက္အတြင္း လုပ္ျဖစ္တာေလးေတြ ေရးျပီး တင္လိုက္ရတာ။ မနက္ဖန္ျပီးရင္ေတာ့ ရုံးျပန္တက္ရဦးမယ္။ New Year ေရႊေရာင္ေန႔ရက္ေတြ ကုန္ဆုံးျပန္ျပီေပါ့ေလ။



Picture from Zwani.com

ဇန္န၀ါရီ ၃၊ ၂၀၀၉။

Kanji Of The Year (2008)

ဂ်ပန္မွာ ဟိရဂန (Hiragana), ခတခန (Katakana) နဲ႔ တရုတ္စကားလုံး ခန္းဂ်ီး (Kanji) ကုိ သုံးတယ္ဆုိတာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားသိျပီးသားျဖစ္မွာပါ။ အခုေျပာမွာက ခန္းဂ်ီး (Kanji) စာလုံး အေၾကာင္းပါ။ ဂ်ပန္မွာ ဒီဇင္ဘာလေရာက္ျပီဆုိရင္ ျပီးဆုံးမယ့္ ခုႏွစ္ကုိ ကုိယ္စားျပဳတဲ့ ခန္းဂ်ီးစာလုံးတစ္လုံးကို မဲေရြးခ်ယ္ျပီး စာလုံးေရးဆြဲတဲ့ပြဲကုိ ျပဳလုပ္ပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းကုိ မႏွစ္က ဒီဇင္ဘာလ ကုန္ခါနီးမွာ ရုံးက သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ က်မ စကားစျမည္ေျပာဆုိရင္း သိခဲ့ရတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီႏွစ္မွာ ပုိ႔စ္အျဖစ္ ေရးဖုိ႔အတြက္ အင္တာနက္က website ေတြမွာ သိခ်င္တဲ့အခ်က္ေတြကုိ ရွာဖတ္ခဲ့ရပါတယ္။ ေနာက္ျပီး အဂၤလိပ္လုိ တုိက္ရုိက္ဘာသာျပန္ထားတာေတြလည္း ဖတ္ၾကည့္မိတယ္။ အဲဒီလုိေတြ ဖတ္ၾကည့္ရင္းက ေနာက္ဆုံး ဘယ္လုိမွ နားမလည္ေတာ့တဲ့အခါမွာ ရုံးက အလုပ္အတူတူ လုပ္တဲ့ ဂ်ပန္ဦးေလးၾကီးကုိ ေမးခဲ့ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခုပုိ႔စ္မွာ ေရးထားတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြက website တစ္ခုတည္းကုိ ဖတ္ျပီး တိုက္ရုိက္ဘာသာျပန္ထားတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အဂၤလိပ္ websiteနဲ႔ ဂ်ပန္လုိ website ေတြ ဖတ္ထားတာရယ္ အလုပ္ထဲက သူတစ္ခ်ိဳ႕ကုိ ေမးျပီး က်န္တာေတြက ကုိယ္သိထားတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကုိ အေျခခံျပီး ေရးထားတယ္ဆုိတာ စကားခံပါရေစ။

*****

ဂ်ပန္မွာ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္က စျပီး "今年の漢字" (Kotoshi no kanji) လုိ႔ေခၚတဲ့ "ဒီႏွစ္အတြက္ ခန္းဂ်ီးစာလုံး" ကုိ ႏွစ္စဥ္ ေရြးခ်ယ္လာတာ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္က ၁၃ ၾကိမ္ေျမာက္ပါ။ ဒီပြဲကုိ Japanese Language Proficiency Kanji Society (日本漢字能力検定協会 ) က စီစဥ္က်င္းပတာပါ။ ႏွစ္စဥ္ ႏုိ၀င္ဘာလ ၁ ရက္ေန႔ကေန ဒီဇင္ဘာလ ၅ ရက္ေန႔အတြင္း အင္တာနက္ကျဖစ္ေစ၊ ပုိ႔စ္စကဒ္ပုိ႔ျပီးေတာ့ ျဖစ္ေစ၊ စာတုိက္ကျဖစ္ေစ စိတ္၀င္စားသူေတြက ဒီႏွစ္အတြက္ ကုိယ္ၾကိဳက္ရာ ခန္းဂ်ီး စာလုံးနဲ႔ ဘာေၾကာင့္ ဒီခန္းဂ်ီး စာလုံးကုိ ေရြးခ်ယ္ရတယ္ဆုိတဲ့ အေၾကာင္းကုိပါေရးျပီး ပို႔ေပးရပါတယ္။ မဲအမ်ားဆုံးရတဲ့ ခန္းဂ်ီးစာလုံးကုိ Japanese Language Proficiency Kanji Society က ဒီဇင္ဘာ ၁၂ ရက္ေန႔မွာ Kyoto ျမိဳ႕ Kiyomizu-dera Temple (清水寺) မွာ ေၾကျငာေပးျပီး ဘုရားေက်ာင္းက ဘုန္းၾကီးက အဲဒီ ခန္းဂ်ီးစာလုံး ကုိ ေရးဆြဲေပးပါတယ္။ ေရြးခ်ယ္လုိက္တဲ့ ခန္းဂ်ီးစာလုံးက တစ္လုံးထဲ ျဖစ္ေပမယ့္ အဲဒီ စာလုံးရဲ႕ အဓိပၸာယ္ဟာ တစ္ႏွစ္ပတ္လုံးမွာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သမွ် အျဖစ္အပ်က္ေတြကုိ အေျခခံျပီး လက္ရွိ ျပီးဆုံးေတာ့မယ့္ႏွစ္ကုိ ကုိယ္စားျပဳ ထင္ဟပ္ေစပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဂ်ပန္မွာ ႏွစ္တစ္ႏွစ္ကုန္ေတာ့မယ္ဆုိရင္ "ဒီႏွစ္အတြက္ ခန္းဂ်ီးစာလုံး" က ဘာမ်ားျဖစ္မလဲဆုိျပီး လူအနည္းနဲ႔ အမ်ားဆုိသလုိ စိတ္၀င္စားၾကတာပါပဲ။

ဒီႏွစ္အတြက္ ေပးပုိ႔တဲ့ မဲေပါင္း ၁၁၁,၂၀၈ ထဲကမွ မဲ ၆,၀၃၁ နဲ႔ ပထမ ရသြားတဲ့ ခန္းဂ်ီး စာလုံးက ျမန္မာလုိ ဘာသာျပန္ရရင္ “ေျပာင္းလဲျခင္း” (Change) ဒါမွမဟုတ္ “ထူးဆန္းျခင္း” (Strange) လုိ႔ အဓိပၸာယ္ရတဲ့「変」 “ဟန္း” ဆုိတဲ့ ခန္းဂ်ီးစာလုံးပါ။

ဘာေၾကာင့္ ဒီစာလုံးကုိ ေရြးခ်ယ္လိုက္ရတာလဲ ဆုိတဲ့ အေၾကာင္းကေတာ့ website တစ္ခုနဲ႔တစ္ခု မွာေျပာထားတာျခင္း မတူပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေယဘုယ်အားျဖင့္ တူညီတာက နံပါတ္ ၁ အခ်က္ အေနနဲ႔ တကမၻာလုံး လူသိမ်ားတဲ့ အေမရိကန္ရဲ႕ သမၼတသစ္ေရြးခ်ယ္ပြဲမွာ အုိဘာမား (Barack Obama) ဟာ မဲဆြယ္ပြဲေတာက္ေလွ်ာက္ "Change" ဆုိတဲ့ စာလုံးကုိ Slogan အေနနဲ႔ အသုံးျပဳျပီး လက္ရွိသမၼတသစ္ ရာထူးကုိ အရယူႏုိင္ခဲ့တယ္။ ဒါကိုၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ဂ်ပန္လူမ်ိဳးေတြအေပၚမွာ အေမရိကန္ရဲ႕ အေရးဟာ လႊမ္းမုိးမႈရွိတယ္ဆုိတာ သက္ေသျပလိုက္သလုိပါပဲ။

နံပါတ္ ၂ အခ်က္ကေတာ့ ဒီႏွစ္ပုိင္းအတြင္းမွာ ဂ်ပန္စီးပြားေရးေလာကမွာသာ မကပဲ ကမၻာ့စီးပြားေရးမွာ စေတာ့ရွယ္ရာေစ်း အတက္အက် အေျပာင္းအလဲေတြျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ယန္းေငြ တန္ဖုိးဟာ အေတာ္ေလးျမင့္မားလာျပီး အေမရိကန္ေဒၚလာေစ်းကေတာ့ ဒီႏွစ္အတြင္းမွာ ဆုိးဆုိးရြားရြားက်ဆင္းခဲ့တယ္။ လြန္ခ့ဲတဲ့ႏွစ္ေတြကဆုိ တစ္ေဒၚလာကုိ ယန္း တစ္ရာေက်ာ္အထက္မွာရွိေနရာကေန အခုဆုိ တစ္ေဒၚလာကုိ ယန္း ၉၀ ၀န္းက်င္နားမွာပဲ ကစားေနတယ္။ စီးပြားေရး အေျပာင္းအလဲေတြေၾကာင့္ ဂ်ပန္မွာသာမက တျခားႏုိင္ငံေတြမွာပါ အဲဒီဂယက္က အခုထိ ရိုက္ခတ္ေနတုန္းပါပဲ။

ေနာက္ နံပါတ္ ၃ အခ်က္ အေနနဲ႔က ျပီးခဲ့တဲ့ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ကုိ ျပန္ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ ဂ်ပန္ရ႕ဲ စားေသာက္ကုန္ပစၥည္းေတြနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ႏွစ္အစမွာ တရုတ္ျပည္ကေန တင္သြင္းတဲ့ ရယ္ဒီမိတ္ ဖက္ထုပ္ထဲမွာ ပုိးသတ္ေဆးေတြ႕ရာကေန ဇာတ္လမး္စခဲ့တယ္ဆုိရမွာပါပဲ။ ေနာက္ျပီး စားသုံးလုိ႔ မသင့္ေတာ္တဲ့ တျခားျပည္ပႏုိင္ငံေတြက တင္သြင္းလာတဲ့ ဆန္ေတြကုိ စက္မႈလုပ္ငန္း (industrial) လုပ္ကုိင္သူေတြကုိ ထုတ္ေရာင္းရမယ့္ အစား အရက္၊ မုန္႕အစရွိတဲ့ ျပည္တြင္းစားေသာက္ကုန္ ထုတ္လုပ္တဲ့ သူေတြကုိ ထုတ္ေရာင္းထားတာကုိ အခုႏွစ္မွာမွ ေဖာ္ထုတ္ စစ္ေဆးေတြ႕ရွိခဲ့တယ္။ ဒီအခ်က္ဟာလည္း ဂ်ပန္ျပည္လုိ တုိင္းျပည္ အေနနဲ႔ ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ အင္မတန္ ဆုိးရြားတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ပါပဲ။ ျပီးေတာ့ တရုတ္ျပည္က တင္သြင္းလာတဲ့ မယ္လမင္း ပါတဲ့ ႏုိ႔မႈန္႔ကုိ သုံးျပီး ဂ်ပန္ျပည္တြင္းက စားေသာက္ကုန္ပစၥည္းတခ်ိဳ႕မွာ ျပန္အသုံးျပဳတာေတြ ရွိလာတယ္။ ဒီလုိ အျဖစ္အပ်က္ေတြအေပၚ နမူနာယူျပီး ဂ်ပန္လူမ်ိဳးေတြဟာ စားေသာက္ကုန္ပစၥည္း ၀ယ္ယူရာမွာ အရင္တုန္းကလုိ ေပါ့ေပါ့တန္တန္ သေဘာမထားပဲ Food Security အေနနဲ႔ သတိထားဆင္ျခင္ရမယ္ဆုိတဲ့ အေတြး စိတ္ကူးေတြ ေျပာင္းလဲလာၾကတယ္လု႔ိလည္း ဆုိပါတယ္။

နံပါတ္ ၄ အခ်က္ကေတာ့ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံရဲ႕ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္အေျပာင္းအလဲပါပဲ။ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွာ ရွင္ဇုိအဘဲ (Shinzō Abe) က ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ေနရာ ရလာျပီး သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ရာထူးက ႏႈတ္ထြက္သြားတယ္။ အဲဒီေနာက္ ဖုကုဒါ (Yasuo Fukuda) ဟာ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ အကုန္မွာ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ ရာထူးလႊဲေျပာင္းယူျပီး တစ္ႏွစ္အၾကာ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္မွာ လက္ရွိ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ တရုိအစုိ (Taro Aso) ကုိ လႊဲေျပာင္းေပးလိုက္ပါတယ္။

ေနာက္ဆုံး အခ်က္အေနနဲ႔ ေျပာရမယ္ဆုိရင္ ျပီးခဲတ့ဲလက ဂ်ပန္လူမ်ိဳးသိပၸံပညာရွင္ေတြ ႏုိဘယ္ဆုရတာရယ္ ေပက်င္းကမၻာ့အုိလံပစ္မွာ ဆုတံဆိပ္ေတြ ဆြတ္ခူးႏုိင္တာကုိ ၾကည့္ျပီး ဂ်ပန္ျပည္ရဲ႕ အနာဂတ္မွာ ေကာင္းေသာ ေျပာင္းလဲျခင္းေတြ ျဖစ္လိမ့္မယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ၾကတယ္။

ဒုတိယ အမ်ားဆုံး မဲရတဲ့ စာလုံးက ေရႊ　(Gold - 金) လုိ႔ အဓိပၸာယ္ရတဲ့ စာလုံးျဖစ္ျပီး ေပက်င္းအုိလံပစ္မွာ ဂ်ပန္က ေရႊတံဆိပ္ဆုရခဲ့တာေတြကုိ ရည္ညႊန္းတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ တတိယစာလုံးက စေတာ့ရွယ္ရာေစ်းေတြ က်ဆင္းတာေၾကာင့္ တခ်ိဳ႕လူေတြကလည္း က်ဆင္းျခင္း　(Fall/Drop - 落)　လုိ႔ အဓိပၸာယ္ရွိတဲ့ စာလုံးေတြ ေရြးခ်ယ္ခဲ့ပါတယ္။

၁၉၉၅ ခုႏွစ္ကစျပီး ေရြးလာခဲ့တဲ့ ခန္းဂ်ီးစာလုံးေတြျပန္ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ အရမး္စိတ္၀င္စားဖုိ႔ေကာငး္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ဒီစာလုံးကို ေရြးခ်ယ္ရတယ္ဆုိတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြကလည္း သူ႕ေခတ္ သူ႕အခါအရေတာ့ သင့္ေလ်ာ္ေနတာ ေတြ႕ရျပီး အနည္းဆုံးေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္က ဂ်ပန္မွာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းအရာ အခ်ိဳ႕ကုိ အၾကမ္းအားျဖင့္ သိရွိႏုိင္ပါတယ္။

*****

အရာရာဟာ ေျပာင္းလဲေနတာ အခ်ိန္စကၠန္႔အမွ်ပါပဲ။ ေနာင္လာမယ့္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွာ ဂ်ပန္ျပည္တြင္းမွာ ဘာေတြ ျဖစ္လာမယ္၊ ကမၻာ့အေရးမွာ ဘာေတြျဖစ္မယ္လုိ႔ ဘယ္သူမွ ၾကိဳမသိႏုိင္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ လာမယ့္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ႏွစ္ကုန္ခါနီးမွာ ေရြးခ်ယ္မယ့္ စာလုံးဟာ ေကာင္းေသာ အဓိပၸာယ္ေဆာင္တဲ့ ခန္းဂ်ီး စာလုံးျဖစ္ပါေစလုိ႔ ႏွစ္သစ္အတြက္ ဆုေတာင္းလိုက္ရပါတယ္။

ဒီဇင္ဘာ ၂၇၊ ၂၀၀၈။

Ref:
http://japanvisitor.blogspot.com/2008/12/kanji-character-for-2009-change.html
http://www.japanprobe.com/?p=7772
http://en.wikipedia.org/wiki/Kanji_of_the_year
http://sankei.jp.msn.com/life/trend/081212/trd0812121830010-n1.htm

Flower Arrangement - Dec 9, 2008

ဒီဇင္ဘာလ ၉ ရက္ေန႔တုန္းက Christmas Candle (クリスマス キャンドル アレンジメント（生花）) လုိ႔ေခၚတဲ့ ပန္းအုိးေလး လုပ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ Christmas ကလည္း နီးေနျပီဆုိေတာ့ ပန္းအုိးျပင္ခ်င္တယ္ဆုိရင္ အလြယ္တကူ ျပင္လုိ႔ရေအာင္ Blog ေပၚတင္ေပးလိုက္ပါတယ္။

*****

Christmas Candle ပန္းအိုးအတြက္ သုံးတဲ့ ပန္းအေရာင္ေတြက အျဖဴေရာင္၊ အ၀ါေဖ်ာ့ေဖ်ာ့နဲ႔ အစိမ္းေရာင္ေတြ သုံးထားတာ မ်ားပါတယ္။ အခုတစ္ေခါက္မွာေတာ့ ဆရာမက ပန္းနာမည္ေတြကုိ မေျပာျပပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ က်မလည္း သိသေလာက္ပဲေရးေပးလိုက္ပါတယ္။ ႏွင္းဆီပန္းအ၀ါေရာင္ ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ ၃ ပြင့္ရယ္၊ ၾကားထဲမွာ ညွပ္ျပီး ထုိးရတဲ့ ထင္းရႈးပင္မ်ဳိးႏြယ္ ေက်ာက္ခက္ေတြရယ္ ျပီးေတာ့ ပန္းအျဖဴအခက္ေလးေတြရယ္ပါ။ အဲဒီ ပန္းအျဖဴခက္ေတြက ရုတ္တရက္ ၾကည့္လိုက္ရင္ စပယ္ပန္းအဆုပ္လိုက္ ပြင့္ေနတာနဲ႔ တူျပီး အနံ႔လည္း သင္းပါတယ္။ အခုတေလာရုံးသြားေတာ့ အဲဒီလုိပန္းမ်ိဳးေတြ အိမ္နားက ပန္းျခံမွာ စုိက္ထားတာ ျမင္မိေသးတယ္။ ေနာက္ျပီး ဂႏၶမာပန္းအျဖဴေလးေတြလည္း ပါတယ္။ က်န္တဲ့ ပစၥည္းေတြကေတာ့ ပန္းအုိး၊ အလွဖေယာင္းတုိင္ ၁ တုိင္ နဲ႔ ပန္းထုိးစိုက္ဖုိ႔ ေဖာ့တုံးတုိ႔ လိုအပ္ပါတယ္။

ဒီတခါ ပန္းအုိးျပင္တာက လြယ္ပါတယ္။ စစခ်င္း ပန္းေတြကုိ ျဖတ္တဲ့အခါမွာ အရွည္ၾကီး မျဖတ္ပဲ ၂ လက္မသာသာေလာက္ပဲ မွန္းျပီး ျဖတ္ပါတယ္။ ေနာက္ ပန္းအုိးထဲကုိ ေဖာ့တုံးေရဆြတ္ျပီးသား ထည့္ပါတယ္။ ျပီးရင္ အလယ္တည့္တည့္မွာ ဖေယာင္းတုိင္ စုိက္ျပီး ေစာေစာက ျဖတ္ထားတဲ့ ပန္းအျဖဴခက္ေတြကုိ ေဖာ့တုံးေဘးပတ္လည္မွာ လိုက္ထုိးျပီး ႏွင္းဆီပန္း ၃ ပြင့္ကုိ ဖေယာင္းတုိင္ေဘးနားမွာ သင့္သလုိ ထုိးစိုက္ပါတယ္။ ႏွင္းဆီပန္းနဲ႔ ပန္းအျဖဴေတြ ေနရာခ်ျပီးျပီဆုိမွ က်န္တဲ့ေနရာလြတ္ေတြမွာ ေက်ာက္ခက္အစိမ္းေတြကုိ လိုက္ျဖည့္ျပီး ထုိးလိုက္တာပါပဲ။ က်မထုိးခဲ့တဲ့ ပန္းအုိးက ထမင္းစားပြဲအပုေလးေပၚ တင္ဖုိ႔ ရည္ရြယ္ျပီး ထုိးတာဆုိေတာ့ အေပၚက စီးၾကည့္ရင္ လွမယ္ထင္သလုိ ျပင္လိုက္တာပါ။ တခ်ဳိ႕အျမင့္မွာ တင္ထားခ်င္တဲ့သူေတြက ေဘးဘက္ကေန ၾကည့္ရင္ လွသလုိ ျပင္ယူၾကပါတယ္။ ဆရာမထုိးထားတဲ့ ပန္းအုိးေလးက ပုိလွလုိ႔ ဓာတ္ပံုရိုက္ယူခဲ့ပါေသးတယ္။ အေပၚဆုံးမွာ တင္ထားတဲ့ ပန္းအုိးက ဆရာမ လက္ရာပါ။

ဒီဇင္ဘာလ ၉ ရက္ေန႔က ျပင္ခဲ့တဲ့ ပန္းအုိးေလးကုိ ထမင္းစားပြဲေပၚ တင္ထားျပီး ၂ ရက္ျခားတစ္ခါ ေရနည္းနည္းခ်င္း ေလာင္းေပးလာတာ ပန္းေတြ တျဖည္းျဖညး္ပြင့္လာျပီး ဒီေန႔မနက္မွ မလွေတာ့လုိ႔ လႊင့္ပစ္လိုက္ရပါတယ္။

အခုတခါ ပန္းအလွျပင္တာက လြယ္လည္းလြယ္သလုိ အခ်ိန္ကုန္လည္း သက္သာပါတယ္။ ၀ါသနာပါတယ္ဆုိရင္ အခုလုိ ပန္းအုိးမ်ိဳးေလး စမ္းျပီး လုပ္ၾကည့္ဖို႔ တုိက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။ ေနာက္ျပီး အခုလုိ ပန္းအျဖဴ၊ အ၀ါေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ပန္းေတြနဲ႔ အစိမ္းေရာင္ရင့္ရင့္ အရြက္ေတြ ေရာျပီး ထုိးၾကတဲ့ ပုံစံမ်ိဳးကုိ ဂ်ပန္မဂၤလာေဆာင္တစ္ခုသြားတုန္းကလည္း ျမင္ခဲ့ရဖူးပါတယ္။ ေနာက္ၾကံဳမွပဲ ဓာတ္ပုံေတြ ျပန္ရွာျပီး တင္ေပးပါ့မယ္။ အခုေတာ့ ပန္းအလွျပင္တုန္းက ရုိက္ခဲ့တဲ့ဓာတ္ပုံေလးေတြပဲ ၾကည့္သြားလိုက္ေတာ့ေနာ္။

ဒီဇင္ဘာ ၂၁၊ ၂၀၀၈။