Halloween - 2024

မနက်ဖန်က အောက်တိုဘာ ၃၁ ရက်ဆိုတော့ Halloween ပေါ့။

ဂျပန်မှာနေတုန်းကတော့ Halloween ဆိုပြီး စိတ်ထဲ မရှိလှပါဘူး။ ဒီမှာကတော့ Halloween ဆိုရင် မြန်မာပြည်မှာ သီတင်းကျွတ်၊ တန်ဆောင်တိုင်၊ မီးထွန်းပွဲ ကျင်းပသလို အိမ်တိုင်းမှာ မီးရောင်စုံ၊ အရုပ်မျိုးစုံနဲ့ Halloween decorations တွေနဲ့ အလှဆင်ထားကြတယ်။ ကလေးတွေအတွက်ကတော့ ပျော်စရာ event တခုပါပဲ။

အောက်တိုဘာလထဲ ဝင်ပြီ ဆိုတာနဲ့ အိမ်တော်တော်များများ သူတို့ အိမ်ရှေ့ကခြံဝင်းထဲမှာ လူအရိုးစုတွေ၊ အရိုးခေါင်းတွေ၊ သင်္ချိုင်းတွေမှာ ထားတတ်တဲ့ လက်ဝါးကဒ်တိုင်လိုတွေ၊ တိရစ္ဆာန် အကောင်ဗလောင် လေထိုး အရုပ်တွေ၊ ပင့်ကူမျှင်တွေ၊ ပင့်ကူအရုပ်တွေ၊ ကြောက်စရာ၊ ခြောက်ခြားစရာ အရုပ်တွေ၊ စာခြောက်ရုပ်လို အရုပ်တွေ ကို ပုံစံမျိုးစုံ ဆင်ထားကြတယ်။

အိမ်တွေမှာ ပြင်ဆင်ထားကြတာတင် မဟုတ်ဘူး၊ ကားတွေမှာလဲ အဲလိုပဲ။ ခြောက်ခြားစရာ အရုပ်တွေ၊ အရိုးစုတွေ၊ ပင့်ကူတွေ၊ လက်ပြတ်၊ ခြေပြတ်လို အရုပ်တွေ တွဲလောင်းချထားကြတယ်။ ဟိုတနေ့ကပဲ ဘေးကနေ saloon ကားအဖြူလေး ဖြတ်သွားလို့ ကြည့်လိုက်တာ၊ ကားအဖြူကိုလေ သွေးရောင်လို ဆေးတွေနဲ့ ကွက်တိ ကွက်ကြား သုတ်ထားပြီး လက်ပြတ်ကြီးလားမသိဘူး တွဲလောင်းကြီး ချိတ်ထားတယ်။ ရုတ်တရက်ကြည့်လိုက်ရင် သွေးပျက်စရာပါ။

နောက်ပြီး ဒီအချိန် စျေးဝယ်ထွက်ရင်လည်း ဆိုင်တိုင်းလိုလိုမှာ ဖရုံသီး အရွယ်စုံ၊ နောက် ဂန္ဓမာပန်း အဝါရောင် ၊ ကြက်သွေးရောင်လို အရောင်မှိုင်းမှိုင်း ပန်းတွေလည်း ရာသီနဲ့ အလိုက် တင်ရောင်းကြတယ်။ ဝယ်တဲ့သူတွေလည်း ဝယ်ကြတာပဲ။ ကျမတော့ စျေးကြီးလို့ တခါမှ မဝယ်ဘူး။ ဂျပန်မှာတုန်းကတော့ Halloween အချိန် ပြီးသွားပြီဆို ဖရုံသီးအသေးလေးတွေ စျေးချလို့ ကလေးတွေ ငယ်တုန်း ဆော့လို့ရအောင် ဝယ်ပေးဖြစ်တယ်။ ဆော့ပင်တချောင်း၊ ဖရုံသီး အသေးလေး တယောက်တလုံး ပေးထားလိုက်ရင် သူတို့ ဖရုံသီးပေါ် ပုံဆွဲကြတာပဲ။ ဒီမှာတော့ ဖရုံသီးတွေက ဆိုဒ်ပေါ်မူတည်ပြိး စျေးလည်း မတူကြဘူး။ အလှဆင်ဖို့ သက်သက်နဲ့တော့ ပိုက်ဆံအကုန်မခံချင်တာနဲ့ ကလေးတွေ ကစားဖို့လည်း မဝယ်ပေးဖြစ်ပါဘူး။

ကျောင်းတွေမှာဆိုရင်လည်း ကျောင်းသားတွေ နဲ့ ဆရာ၊ ဆရာမတွေ ကိုယ်နှစ်သက်ရာ Halloween costumes ဝတ်ပြီး ကျောင်းလာကြတယ်။ တချို့တွေဆို သွေးတွေ လိမ်းထားသလို မျက်နှာမှာ ခြယ်ထားကြတယ်။ တချို့လည်း သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်လို အစွယ်ကို ပါးစပ်မှာ ခြယ်ထားကြတယ်။ အိမ်က ကလေး တွေကတော့ Universal Studio သွားတုန်းက ဝယ်လာခဲ့တဲ့ Harry porter ဝတ်ရုံကြီး တွေကို ထုတ်ပြီး မနက်ဖန် ကျောင်းသွားရင် ဝတ်သွားဖို့ ပြင်ဆင်နေကြလေရဲ့။ သူ့အရပ်နဲ့ သူ့ဇာတ်နဲ့တော့ ဟုတ်နေတာပါပဲ။

Halloweenနေ့ ညနေ မှောင်စပြုပြီ ဆိုရင် ကလေး၊ လူကြီး ၊ မိသားစုတွေက အနီးအနားကို လမ်းလျှောက်ထွက်ပြီး trick or treat လုပ်ကြတယ်။ အမှန်က ကလေးတွေ သွားချင်တာကို မိဘတွေက အနောက်က လိုက်ထိန်းပေးရင်း သူတို့ နဲ့ အတူ လိုက်ပေးကြတာပါ။ အိမ်တော်တော်များများက Halloween နဲ့ ပတ်သက်ပြီး decoration လုပ်ထားကြတာ တအိမ်နဲ့ တအိမ် မတူကြဘူး။ အဲဒါတွေ လိုက်ကြည့်နေရတာကိုက စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်။ တချို့အိမ်တွေဆိုရင် မီးခိုးအငွေ့တွေ နဲ့ အသံပေါင်းစုံ ထွက်ပြီး လာသမျှ လူကို ကြောက်အောင် ခြောက်ပေမယ့် ကြောက်စရာမကောင်းပါဘူး။ ကလေးတွေက အိမ်တံခါးခေါက်ပြီး trick or treat လို့ အော်ပြောရင် အိမ်ထဲက လူကြီးတွေကလည်း Halloween costume ဝတ်ရုံတွေ ဝတ်ထားပြီး ကလေးတွေကို ပြန်ခြောက်ကြတယ်။ ကလေးတွေက အဲလိုဆို ပျော်တာပေါ့။ ပြီးရင် ချောကလက်၊ သကြားလုံး၊ ဂျယ်လီ အဆင်ပြေသလို ကလေးတွေကို ပေးကြပါတယ်။ တချို့အိမ်တွေကတော့ လူကြီးတွေအတွက် ရေဘူး၊ ဘီယာ၊ အချိုရည်၊ အရက်၊ ဆေးခြောက်ပါတဲ့ ဆေးလိပ် စတာတွေကို သောက်ချင်ရင် ယူသောက်လို့ရအောင် ချပေးထားကြတယ်။ အရက်သောက်လို့ ရတဲ့ အသက်အရွယ်ပါ။ လူငယ်တွေကိုတော့ မပေးပါဘူး။

ဒီနေ့လည်း မထင်မှတ်ပဲ Halloween နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အသုံးအဆောင် ပစ္စည်းတွေ ရောင်းတဲ့ဆိုင်ကို ရောက်သွားတော့ အထဲမှာလေ ခင်းကျင်းထားတာ ကြည့်ပြီး အံ့ဩရတယ်။ costumes တွေ accessaries တွေက မျိုးစုံပဲ။ လာဝယ်တဲ့သူတွေလည်း သူ့ဟာသူတော့ ရှိနေတာပဲ။ အဲဒါနဲ့ အဲဒီဆိုင်ရောက်တုန်းလေး အမှတ်တရဖြစ်အောင် short movie လေး ရိုက်လာခဲ့တာ Reels မှာ မနက်ဖန်မှ တင်ပေးမယ်နော်။

*****

 

အောက်က ဓာတ်ပုံက သမီးငယ်က မနက်ဖန် သူ့ကျောင်းက သူငယ်ချင်းတွေကို Halloween treat လုပ်ချင်လို့ သူကိုယ်တိုင် လုပ်ထားတဲ့ လက်ဆောင်လေးတွေပါ။ အထဲမှာ သကြားလုံးလေးတွေ ထည့်ထားတယ်။

အောက်တိုဘာ ၃၀၊ ၂၀၂၄။

အမေရိကားသို့ - အပိုင်း ၂

ဒုတိယပိုင်း မဆက်ခင် တခု ကြိုပြော ထားချင်ပါတယ်။ ကျမ DV consultant တစ်ယောက် မဟုတ်ပါဘူး။ ကျမ ဒီစာကို ရေးတာ ဂျပန်ကနေ DV ပေါက်ပြီး interview ကို US Embassy Tokyo ကနေ ဝင်မယ့် သူတွေ၊ အထူးသဖြင့် မိသားစု အလိုက် အင်တာဗျူး ဝင်မယ့် သူများကို အဆင်ပြေစေချင်တဲ့ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ရေးပေးတာပါ။ အဲဒါကြောင့် DV မထိုးရသေးသူများ၊ မပေါက်သေးသူများ၊ အခုရေးတဲ့ ပို့စ်ကို မှတ်ထားပြီး ကိုယ့်အတွက် ပြင်ဆင်စရာ ရှိတာ ပြင်ဆင်ပါ။ Reference အနေနဲ့ပဲ အသုံးပြုပါ။ စာရွက်စာတမ်း မရှိသေးရင် ရှိအောင် လုပ်ပါလို့ အကြံပြုပါတယ်။ တကယ်တမ်း KCC ကို ပို့ပေးရတဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေက common ဖြစ်ပြီး ဘယ်နိုင်ငံကနေမဆို DV ပေါက်တဲ့သူတိုင်းနဲ့ သက်ဆိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် interview ဝင်ရတော့မယ်ဆိုရင် သက်ဆိုင်ရာ US Embassy က နိုင်ငံပေါ်မူတည်ပြီး တခြား စာရွက်စာတမ်းတွေ ထပ်တောင်းနိုင်ပါတယ်။

မနေ့က မေးခွန်းတွေထဲမှာ Financial Evidences နဲ့ ပတ်သက်ပြီး မေးတာတွေ့မိလို့ပါ။ သံရုံးက ကျမကို Financial Evidences တောင်းတာ ကျမနဲ့အတူ မိသားစုကိုပါ ခေါ်တာမို့ တောင်းတာ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ တယောက်တည်း သမားတွေဆိုရင် တော့ တောင်းချင်မှ တောင်းပါ လိမ့်မယ်။ သံရုံးက မေးလ်ထဲမှာ ကျမကို ပြောတာက အောက်မှာရေးထားသလိုပါပဲ..

Financial evidence could be assets of your saving or your family to proof that you, your spouse, and two children can be financially supported in the United States.

Please see HHS poverty guideline https://www.uscis.gov/i-864p

 

နောက် တခု အကြံပေးချင်တာက ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင် travel.state.gov website ထဲက if you are selected ကိုအကုန်လုံး နားလည်အောင် အခေါက်ခေါက်၊ အခါခါ ဖတ်ထားနိုင်မယ်၊ နားလည်နေမယ်ဆိုရင် DV ပေါက်ပြီး နောက်ပိုင်း လုပ်ရမယ့် အဆင့်တွေကို တဖြေးဖြေးချင်း လုပ်နိုင်သွားပါလိမ့်မယ်။ ပေါက်တဲ့သူတွေကတော့ မဖြစ်မနေ ဖတ်ကို ဖတ်ရမယ်၊ မပေါက်သေးရင်လည်း အခုကတည်း ကြိုဖတ်ထားလို့ အကျိုးမယုတ်ပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီမှာ ရေးထားတာတွေအတိုင်းပဲ process လုပ်သွားတာဖြစ်လို့ပါ။

တချို့မေးခွန်းတွေက ကျမ နောက်ပိုင်း ရေးရင်းနဲ့ သိလာပါလိမ့်မယ်။ ကြိုမေးထားပြီး ကြိုသိထားရင် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ မကောင်းတော့ဘူး မဟုတ်လား။

*******

US Embassy နဲ့ လိုအပ်တဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေကို မေးလ်နဲ့ ဆက်သွယ်ပြီး ပေးနေရသလို တဖက်မှာလည်း ဆေးစစ်ဖို့အတွက် ပြင်ဆင်ရပါတယ်။ Embassy website မှာ ပြောထားတဲ့ ဆေးစစ်ရမယ့် ဆေးခန်းက ဂျပန်နိုင်ငံ မှာ စုစုပေါင်း ၄ ခုပဲ ရှိပြီးတော့၊ ကျမ နေတဲ့ဘက်မှာတော့ ဆေးခန်းက တစ်ခုပဲ ရှိပါတယ်။

သံရုံးက interview date သိရတဲ့ အချိန်မှာပဲ အနားက ဆေးခန်းရဲ့ website ကို သွားကြည့်တော့ ဆေးခန်းက ဂျပန် နွေရာသီ ပိတ်ရက်ရှည် နဲ့ တိုးပြီး ၇ လပိုင်းကုန်လောက်ကနေ ဩဂုတ်လဆန်း အထိ ပိတ်ထားတဲ့အချိန်နဲ့ သွားတိုက်နေပါတယ်။ ဩဂုတ်လ ၁၀ ရက်နေ့မှ ဆေးခန်း ပြန်ဖွင့်မှာမို့ ကျမတို့လည်း တိုကျိုက ဆေးခန်း ၂ ခုကို မမေးတော့ပဲ အနားက ဆေးခန်းပြန်ဖွင့်တဲ့အချိန်အထိ စောင့်မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။ တိုကျိုက ဆေးခန်းတွေကို ဆေးစစ်ဖို့ မရွေးရတဲ့ အကြောင်းက အဲဒီတလော ဂျပန်ရဲ့ နေရာတော်တော်များများ မှာ Covid case တွေ တအားတက်နေတာကြောင့် state emergency ထုတ်ထားတဲ့ အချိန်ဖြစ်နေတာရော၊ ဆေးစစ်ဖို့ အတွက် မိသားစု ၄ ယောက်စလုံး တိုကျိုတက်ဖို့ဆို ရှင်းကန်ဆန်စရိတ်ကလည်း စျေးကြီးတာကြောင့် အနီးနားကဆေးခန်းဖွင့်တဲ့အချိန်ကို စောင့်လိုက်တာပါ။ ရှင်းကန်ဆန်စရိတ်က တယောက်ကို အသွားအပြန် ယန်း ၃ သောင်းနီးပါး ၊ ဒေါ်လာဆိုရင်တော့ ခန့်မှန်းခြေ ၂၅၀ လောက်နဲ့ ၄ ယောက်ဆို အနည်းဆုံး ဒေါ်လာ ၁၀၀၀ လောက် ပေးရမှာပါ။

ဩဂုတ်လ ၁၀ ရက် ၂၀၂၁ နေ့ ဆေးခန်းကို ဖုန်းဆက်ပြီး appointment ယူတော့ အစောဆုံး ဩဂုတ်လ ၁၂ ရက်နေ့မှ ဆေးစစ်လို့ရမှာဖြစ်ပြီး ဆေးစစ်တဲ့အဖြေ ရဖို့ ၁၀ ရက်ကနေ ၂ ပတ်ကြာမယ်လို့ တာဝန်ကျ ဆရာဝန်က ပြောပါတယ်။ အဲဒါဆိုတော့ အင်တာဗျူးသွားမယ့် ရက်မှာ ဆေးစစ်အဖြေကို သံရုံးကို ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒါနဲ့ တိုကျိုက ဆေးခန်း ၂ ခုဆီ ဖုန်းဆက်မေးတော့လည်း အလားတူ ၁၀ ရက်ကနေ ၂ ပတ်ကြာမယ်လို့ ပြောပါတယ်။ အဲဒါကြောင့် သံရုံးကို တခါ ဖုန်းဆက်ပြီး အင်တာဗျူးရက်မှာ ဆေးစစ်တဲ့အဖြေရမှာ မဟုတ်တဲ့အတွက် ဘယ်လို လုပ်ရမလဲဆိုတာ လှမ်းမေးရပြန်ပါတယ်။ သံရုံးက အင်တာဗျူးကို အရင်လာခဲ့ပါ ဆေးစစ်တဲ့အဖြေက နောက်မှ ပို့ပေးပါလို့ ပြောတာနဲ့ ဆေးစစ်တဲ့ရက်ကို ဩဂုတ်လ ၁၂ ရက် ၂၀၂၁၊ မနက် ၁၁ နာရီ appointment ယူလိုက်ပါတယ်။

ဩဂုတ် ၁၂ ရက် ၂၀၂၁ နေ့မှာ ကျမတို့ မိသားစု ၄ ယောက်စလုံး ဆေးစစ်ရမယ့် ဆေးခန်းကို ၁၁ နာရီ မထိုးခင် အရောက်သွားပါတယ်။ ရောက်တာနဲ့ reception မှာ စာရွက်စာတမ်းတွေ ပေးစရာရှိတာ ပေး၊ ထပ်ဖြည့်ခိုင်းတာ ထပ်ဖြည့်၊ နောက် ဆေးစစ်ထားတဲ့အဖြေရလာရင် ကိုယ့်နေတဲ့ နေရာကို ပြန်ပို့ပေးဖို့ letter pack (registered mail) မှာ နာမည်၊ လိပ်စာ တွေ ရေးပေးရပါတယ် ။

ဆေးစစ်ဖို့ မိသားစု ၄ ယောက်အတွက် လိုအပ်တဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေက

၁။ ကလေးတွေ ရဲ့ မိခင်နဲ့ ကလေး မှတ်တမ်း စာအုပ်（母子手帳）

၂။ ဆေးမှတ်တမ်းစာအုပ် (薬手帳）

၃။ လက်ရှိ ပတ်စပို့ စာအုပ်

၄။ သံရုံးကနေ ပို့ထားတဲ့ interview appointment letter email (print ထုတ်ရပါမယ်။)

၅။ D-260 confirmation page

၆။ ဓာတ်ပုံ ၄ ပုံ

၇။ လူကြီးတွေကတော့ ကာကွယ်ဆေး ထိုးထားတဲ့ မှတ်တမ်းလိုမျိုးရှိရင် ယူသွားရပါမယ်။ မြန်မာပြည်က လူတွေကျတော့ အဲလို မှတ်တမ်းမျိုး မရှိတာမို့ ကာကွယ်ဆေး မှတ်တမ်း စာအုပ်မရှိဘူးလို့ပဲ ဆရာဝန်ကို ဖုန်းနဲ့ appointment ယူတုန်းက ပြောထားလိုက်ပါတယ်။

၈။ DS-2054 form ဖြည့်ရပါတယ်။

အဲဒီ form မှာ ဖြည့်ရတာက လက်ရှိ နေတဲ့ အိမ်လိပ်စာ၊ US ရောက်ရင် နေမယ့်လိပ်စာ၊ Passport number၊ Case Number၊ email address၊ ဖုန်းနံပါတ်၊ အရင်တုန်းက US Immigrant visa အတွက် ဆေးစစ်ဖူးတာ ရှိမရှိ၊ ရှိရင် ဆေးစစ်ခဲ့တဲ့ ရက်စွဲကို ဖြည့်ပေးရပါမယ်။ နောက် visa category ဖြည့်ရပါတယ်။ Immigrant visa၊ Refugee၊ Asylee၊ Non-immigrant visa စသဖြင့် ရွေးပေးရတာပါ။

၉။ ဆေးခန်းရောက်မှ နောက်ထပ် Form တခု ထပ်ဖြည့်ခိုင်းပါသေးတယ်။ အဲဒါကတော့ ကျမတို့ မြန်မာပြည်ကနေ စပြီး တောက်လျှောက် နေခဲ့တဲ့ နိုင်ငံတွေကို အကုန် ရေးပေး ရပါတယ်။ (ဂျပန်မှာပဲ တောင်းတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ တခြားနေရာက ဆေးခန်းတွေမှာ တောင်းချင်မှ တောင်းမှာပါ။)

ဆေးစစ်တာကတော့ အားလုံး အတူတူပါပဲ။ သွေးဖောက်ယူတယ်၊ ဆီးစစ်ဖို့ ယူတယ်၊ ဓာတ်မှန်ရိုက်တယ်၊ သွေးပေါင်ချိန် တိုင်းတယ်၊ မျက်စိ စစ်တယ် ဂပင၁ အဲဒါတွေ ကြည့်ရတာ၊ ဆရာဝန်မေးတာ ဖြေရတယ်၊ လက်ရှိသောက်နေတဲ့ဆေး၊ ကိုယ်ပြနေကြ ဆရာဝန်ရှိရင် အဲဒါနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ရာဇဝင်တွေကို ဆရာဝန်ကို အကုန်ပြောပြရပါတယ်။ အဓိက TB ဖြစ်ဖူးတာ ရှိမရှိ၊ ရောဂါ ကြီးကြီးမားမား ဖြစ်ဖူးထားတာ ရှိမရှိ၊ ဆေးရုံ တက်ဖူးတာမျိုး ရှိမရှိ၊ နောက် ကျမကိုတော့ စိတ်ရောဂါ ဆရာဝန်နဲ့ consult လုပ်ဖူးလားလို့ မေးပါတယ်။ ခွဲစိတ်ဖူးတာမျိုး ရှိမရှိ၊ ရှိရင်လည်း ဘာကြောင့် ခွဲစိတ်ရတာလဲ ပြောပြရပါတယ်။ ဒီမှာကျတော့ သောက်ဆေးက ကိုယ့်ဟာကိုယ် ဝယ်သောက်လို့ မရပါဘူး။ ဆရာဝန်ညွှန်ကြားမှ သောက်ရတာမို့ လက်ရှိသောက်နေတဲ့ ဆေးတွေကို တခါတည်း ပြောပြထားလိုက်တာပါ။ ပြီးတော့ ဆရာဝန်က US သွားမယ်ဆိုရင် မဖြစ်မနေ ထိုးရမယ့် ကာကွယ်ဆေးစာရင်းကို ပြပါတယ်။ နောက် နားကျပ်နဲ့ နည်းနည်းပါးပါး စမ်းသပ်ပြီး လူကြီးတွေအတွက် အဲဒီလောက်နဲ့တင် ပြီးပါတယ်။

ကလေးတွေကိုလည်း တယောက်ချင်းဆီ ဘယ်နှစ်တန်းရောက်ပြီလဲ၊ ကျောင်းမှာ ပျော်လား၊ နာမည်ဘယ်လိုခေါ်လဲ ၊ ကျောင်းက ကျွေးတဲ့ ထမင်းကြိုက်လား၊ ဆရာမနာမည် ဘယ်လိုခေါ်သလဲ စသဖြင့် မေးခွန်းလေးတွေ မေးပြီး ကျမကိုတော့ ကလေးတွေ ငယ်ငယ်တုန်းကနေ အခုထိ ရောဂါ ကြီးကြီးမားမား ဖြစ်ဖူးလား၊ ဆေးရုံ တက်ဖူးလား၊ အစားအသောက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး food allergy လိုမျိုး ရှိလား ဆိုတာတွေ မေးပါတယ်။ ပြီးတော့ နားကျပ်နဲ့ ရင်ဘတ်ကို စမ်းသပ်ပြီး ကလေးတွေ လက်၊ ခြေထောက် အရိုး သန်မသန် စစ်ဆေးပါတယ်။ ကလေးတွေအတွက် ကာကွယ်ဆေးကိုတော့ ဂျပန်အစိုးရက သတ်မှတ်ထားတဲ့ ကာကွယ်ဆေး ထိုးပြီးသား မှတ်တမ်းနဲ့ US က သတ်မှတ်ထားတဲ့ မဖြစ်မနေ ထိုးရမယ့် ကာကွယ်ဆေးတွေကို တိုက်ကြည့်ပြီးတော့ လိုတာတွေ ထပ်ထိုးရမယ်လို့ ပြောပါတယ်။

နောက်ဆုံး စာရင်းပိတ်တော့ ကလေးတွေက ကာကွယ်ဆေး ၄ လုံးစီ နဲ့ လူကြီးတွေက ၃ လုံးစီ ထိုးခံလိုက်ရပါတယ်။ ဆေးစစ်တဲ့ ကုန်ကျစရိတ်က တယောက်ကို ဂျပန်ယန်း ၅ သောင်းကျော် (ခန့်မှန်းခြေ ဒေါ်လာ ၅၀၀ လောက်ပေါ့) ပေးရပါတယ်။ မိသားစု ၄ ယောက်အတွက် စုစုပေါင်း ယန်း သောင်း ၂၀ ကျော် (ခန့်မှန်းခြေ ဒေါ်လာ ၂၀၀၀ လောက်) ပေးလိုက်ရပါတယ်။ ဆေးစစ်တာက နေ့တဝက်လောက်ဆို ပြီးပါတယ်။ ဆေးခန်းက ဆရာဝန်က မပြန်ခင်မှာ အခု ကာကွယ်ဆေးတွေ ထိုးပြီး ၂ ပတ်အတွင်း တခြား ဘာကာကွယ်ဆေးမှ မထိုးဖို့၊ ဆေးစစ်တဲ့ အဖြေ စာအိတ်ကို မဖွင့်ပဲ သံရုံးကို တင်ဖို့၊ ကာကွယ်ဆေး ထိုးထားတဲ့ စာရင်း စာရွက်ကို သိမ်းထားပြီး ကလေးတွေ ကျောင်းတက်ရင် အဲဒီစာရွက်ပြဖို့ ၊ ဓာတ်မှန် CD ပေးလိုက်မှာ ဖြစ်ပြီး US အဝင် လေဆိပ်မှာ တောင်းရင်ပေးလို့ရအောင် ကိုယ်နဲ့ မကွာဆောင်ထားဖို့ စသဖြင့် ရှင်းပြပါတယ်။

ဩဂုတ်လ ၁၈ ရက် ၂၀၂၁ မှာတော့ ၁၉ ရက်နေ့ အင်တာဗျူးအတွက် ကျမနေတဲ့နေရာကနေ ညနေလောက်မှာ တိုကျိုကို တက်ခဲ့ပါတယ်။

ဆက်ရန်..

အောက်တိုဘာ ၅၊ ၂၀၂၁။

အမေရိကားသို့ - အပိုင်း ၁

ဒီနေ့ မထင်မှတ်ပဲ ဒီ Blog လေးဆီ မျက်စိလည် လမ်းမှားပြီး ရောက်လာခဲ့တယ်။ ရောက်လာတော့လေ အရင်တုန်းက ရေးခဲ့တာတွေ၊ Blog တကာလျှောက်လည်ပြီး Blogger တွေနဲ့ အပြင်မှာပါ သူငယ်ချင်းဖြစ်ခဲ့တာတွေကို ပြန်သတိရမိလာပြီး စာရေးချင်လာတာနဲ့ Blog လေးကို အသက်ပြန်သွင်းလိုက်ပါဦးမယ်။ အခု နုစံရဲ့ ဘ၀ တကွေ့ တဆစ်ချိုးအကြောင်း ရေးထားတာတွေကို ဒီ Blog မှာ ပြန်ကူးတင်ဖို့ စိတ်ကူးရလာတာနဲ့ ၂၀၂၁ ခုနှစ်လောက်က DV Group မှာရေးထားပြီးသားကို copy ကူး တင်ပေးလိုက်ပါတယ်။ လောလောဆယ် ခေါင်းစဉ်က ဘာပေးရမှန်းမသိလို့ အပိုင်း ၁ လို့ပဲ ခဏ ပေးထားမယ်နော်။ အပိုင်း ၇ ပိုင်းအထိ ရှိပါတယ်။

*******

အပိုင်း - ၁

အောက်တိုဘာလထဲရောက်လာပြီ ဆိုတော့ ၂၀၂၁ DV program ကလည်း ပြီးသွားခဲ့ပါပြီ။ DV နဲ့ ပတ်သတ်ပြီး ကျမလို အခက်အခဲ ကြုံခဲ့မယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုမျိုး ဖြေရှင်းရမယ် ဆိုတာ သိစေချင်တာရော၊ မိသားစုအလိုက် DV အတွက် D-260 တင်ကတည်းကနေ အင်တာဗျူးပြီးသွားတဲ့အထိ process လုပ်ခဲ့တာတွေကို အမှတ်တရ သိမ်းထားချင်တာမို့ အခုစာကို ရေးဖြစ်ပါတယ်။

ကျမက လောလောဆယ် ဂျပန်မှာ နေနေပြီး မိသားစု ၄ ယောက်ရှိပါတယ်။ ကလေးတွေကို ဂျပန်မှာပဲ မွေးထားပြီး မူလတန်းအရွယ်ရောက်နေ ကြပါပြီ။ ကျမ နဲ့ အမျိုးသားကတော့ ၂ ယောက်စလုံး IT နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အလုပ် လုပ်နေပါတယ်။ အမျိုးသားက အလုပ်နဲ့ နိုင်ငံ ၃၊ ၄ ခုလောက်မှာ နေခဲ့ဖူးပါတယ်။ ၁ နှစ်ကျော်နေခဲ့တာက UK, Japan နဲ့ China ပါ။

DV ကို နှစ်တော်တော်များများ ဆက်တိုက် တင်လာခဲ့ပေမယ့်၂၀၂၁ အတွက်မှ ပေါက်ခဲ့တာပါ။ DV interview ကိုတော့ ဂျပန်မှာ နေတာဖြစ်တဲ့အတွက် တိုကျို US Embassy ကနေ အင်တာဗျူး ဝင်မယ်လို့ ဖြည့်ခဲ့ပါတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ ၂၀၂၀ ခုနှစ် ဇွန်လဆန်းလောက်မှာ ကျမ DV ပေါက်တယ်ဆိုတာ သိခဲ့ရပါတယ်။ ထုံးစံအတိုင်း DV ပေါက်တဲ့ထဲ ပါပြီဆိုတာနဲ့ နောက်တဆင့်က ကျမတို့ မိသားစု ၄ ယောက်စလုံး အတွက် D-260 form ဖြည့်ရတော့ တာပါပဲ။

D-260 မှာ လိုတာတွေကတော့ ကိုယ့်မွေးကတည်းကနေ အသက် ၁၆ နှစ်နောက်ပိုင်း နေခဲ့တဲ့ အိမ်လိပ်စာ လိုပါတယ်။ အဲဒီအပေါ်မူတည်ပြီး ကိုယ်နေခဲ့တာ ၁ နှစ်ကျော်သွားရင် ရဲစခန်းထောက်ခံစာတွေ ပေးရတာမို့ သေချာလေး မမှားအောင်ဖြည့်ရမှာပါ။ ဘယ်မှ မသွားဖူးရင်တော့ ဖြည့်ရတာ ပြသနာမရှိပေမယ့် အလုပ်ကြောင့် ပြောင်းရ ရွှေ့ရတာမျိုးတွေ ရှိလာခဲ့ရင်တော့ အထူး သတိထားပြီး ဖြည့်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။

Passport ကလည်း US ကို သွားမယ့် အချိန်ထိ သက်တမ်း ရှိနေ ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ မရှိနေရင် သက်တမ်းတိုးပြီးမှ D-260 form မှာ ဖြည့်တာ ပိုကောင်းပါတယ် လို့အကြံပြုပါတယ်။ ပညာအရည်အချင်း၊ အလုပ်အကိုင် နဲ့ ပတ်သက်ပြီးဖြည့်ရပါတယ်။ မိဘ ရှိနေသေးရင်လည်း ဖြည့်ရသလို ဆုံးသွားပြီဆိုရင်လည်း သေဆုံးတဲ့ နှစ်တွေကိုပါ ဖြည့်ဖို့လိုပါတယ်။ ကလေးတွေလည်း အတူတူပါပဲ။ မိသားစု ရှိတဲ့သူတွေက US ကို ပြောင်းရင် ကလေးတွေ နဲ့ အိမ်ထောင်ဘက်ကို တခါတည်း ခေါ်သွားမလားဆိုတာ D-260 form တင်ကတည်းက ဖြည့်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ နောက် ဆက်သွယ်ရမယ့် email လိပ်စာ ကို မမှားအောင်ဖြည့်ပါ၊ ကိုယ်အမြဲသုံးတဲ့ email address ကို ပေးပါ။

D-260 form ကို submit မလုပ်ခင် သေချာ စစ်ဆေးပြီးမှ submit လုပ်ပါ။ Submit လုပ်ပြီး confirmation page တွေ၊ ကိုယ်ဖြည့်ထားတဲ့ D-260 form ကို DV ပေါက်တဲ့သူရော မိသားစုဝင်တွေ အတွက်ပါ ပီဒီအက် ဖိုင်နဲ့ သေချာ သိမ်းထားဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ နောက်ပိုင်း interview ဖြစ်ဖြစ်၊ ဆေးစစ်တာဖြစ်ဖြစ်၊ ရဲစခန်းထောက်ခံစာတောင်းတာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ့်ရဲ့ case number နဲ့ D-260 form confirmation page (bar code ပါတဲ့စာမျက်နှာ) ကို ဂျပန်မှာ တောင်းပါတယ်။ လိုအပ်တဲ့အချိန်ပေးနိုင်အောင်၊ ပြနိုင်အောင် print လုပ်ပြီး သိမ်းထားပါ။

D-260 form ဖြည့်တော့ ကျမတို့အတွက် အခက်အခဲက အလုပ်ကြောင့် နေရာပြောင်းခဲ့တာတွေ ရှိတာမို့ တချို့ အိမ်လိပ်စာတွေ၊ ရုံးလိပ်စာတွေ မမှတ်မိတော့ပါဘူး။ ပညာအရည်အချင်း ဘွဲ့ရတဲ့နှစ်တွေ နောက် အလုပ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ရာဇဝင်ဖြည့်တဲ့အခါမှာ တော်တော်လေး သတိထားဖြည့်ခဲ့ရသလို၊ မဖြည့်ခင် အချက်အလက် စုဆောင်းတာ အချိန်ကြာတာမို့ ကျမတို့ မိသားစု ၄ ယောက်စလုံး အတွက် D-260 form ကို submit လုပ်တော့ စက်တင်ဘာ ၄ ရက်၊ ၂၀၂၀ ဖြစ်သွားပါပြီ။

အောက်တိုဘာ ၂၃ ၊ ၂၀၂၀ မှာ နောက်တဆင့်အတွက် လိုအပ်တဲ့စာရွက်စာတမ်းတွေ (Further DV Documents Required) ပေးဖို့ KCC ကနေ မေးလ်ရောက်လာပါတယ်။ ပေးရမယ့် စာရွက်တွေက မိသားစု ၄ ယောက်လုံးစာအတွက်

၁။မွေးစာရင်း (မူရင်း + နိုတြီ)

၂။လက်ထပ်စာချုပ် ( မူရင်း + နိုတြီ)

၃။ ရဲစခန်းထောက်ခံစာ

၄။ လက်ရှိ Passport Bio page ( D-260 form မှာဖြည့်ခဲ့တဲ့ valid passport ပါ)

၁။ မွေးစာရင်းက ကျမတို့ လူကြီး ၂ ယောက်ကတော့ မြန်မာပြည်က မွေးစာရင်း ကို နိုတြီပြန်ရပါတယ်။ ကလေး ၂ ယောက်ကတော့ ဒီနိုင်ငံမှာ မွေးတာဖြစ်လို့ မွေးစာရင်းကို နေထိုင်ရာ ရပ်ကွက်ရုံးမှာ သွားထုတ်ပြီး အင်္ဂလိပ်လို translate လုပ်ပေးရပါတယ်။

၂။ လက်ထပ်စာချုပ်ကိုလည်း နိုတြီပြန်ရပါတယ်။

၃။ ရဲစခန်းထောက်ခံစာပေးဖို့အတွက် ကျမက ၂ ခုပေးဖို့ လိုပါတယ်။ ရန်ကုန် လိပ်စာအတွက် တခု ၊ အခု လက်ရှိနေရတဲ့ နိုင်ငံအတွက် တခုပါ။

အမျိုးသားအတွက်ကတော့ ရဲစခန်းထောက်ခံစာ ယူခဲ့ရတာ တော်တော်များပါတယ်။ ရန်ကုန်မှာ တခု၊ နယ်မှာ တခု၊ UK၊ China နဲ့ လက်ရှိနိုင်ငံက ရဲစခန်းထောက်ခံစာတွေပါပဲ။

စစချင်း UK အတွက်ကို ONLINE ကနေ လုပ်တာ ဒေါ်လာ ၁၀၀ သာ ပေးခဲ့ရပြီး လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၂၀ ကျော်လောက်က UK မှာ ပြစ်မှုကင်းရှင်းကြောင်း ထောက်ခံစာကို ၁ လကျော်ကျော်လောက်ပဲ စောင့်လိုက်ရတယ် လွယ်လွယ်ကူကူ အဆင်ပြေပြေနဲ့ ယူလို့ရခဲ့ပါတယ်။ နောက် China ရဲစခန်းထောက်ခံစာအတွက် လုပ်မယ်ဆိုပြီး စာလိုက်ဖတ်တော့ China မှာက UK လိုမျိုး ONLINE ကနေ လုပ်လို့ရတာမျိုး မရှိပါဘူး။ China ရဲစခန်းထောက်ခံစာလုပ်ဖို့ တရုတ်ပြည်က အေးဂျင့်တခုကို မေးလ်နဲ့ ဆက်သွယ်ပြီး မေးကြည့်တော့ အေးဂျင့်က ရဲစခန်းထောက်ခံစာ လျှောက်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေ တောင်းပါတယ်။ သူတို့ တောင်းတဲ့ စာရွက်တွေက ၁၈ နှစ်ကျော်ကြာခဲ့ပြီဆိုတော့ မရှိတာရော မသိခဲ့တာရောနဲ့ ပေးဖို့ အဆင်မပြေခဲ့ပါဘူး။ အမျိုးသားကလည်း တရုတ်မှာ training အနေနဲ့ အလုပ်လုပ်ခဲ့တာ ဖြစ်ပေမယ့် သူက အဲဒီတုန်းက business visa လိုမျိုးနဲ့ နေခဲ့တာကြောင့် အခွန်ဆောင်ရတာမျိုး မရှိတဲ့အပြင်၊ သူ training အနေနဲ့ အလုပ်လုပ်ခဲ့တဲ့ ရုံးကလည်း နီးစပ်ရာ ရဲစခန်းမှာ (Temporary registration card) သူ့အတွက် လုပ်ပေးခဲ့လား မလုပ်သလား မသိခဲ့ပါဘူး။ Temporary registration card ရှိတယ် ဆိုတာတောင် သူ မသိခဲ့ပါဘူး။ နောက် သူ training အနေနဲ့ အလုပ်လုပ်ခဲ့တဲ့ company က အခု မရှိတော့ပါဘူး။ အဲဒါနဲ့ တရုတ်ပြည် ရဲစခန်းထောက်ခံစာက လိုအပ်တဲ့စာရွက်တွေ မရှိတဲ့အတွက် ပေးလို့မရပါဘူးဆိုပြီး ရိုးရိုး စာ ၂ ကြောင်း ၃ ကြောင်းလောက်သာ ရေးပြီး KCC ကို တင်ခဲ့ပါတယ်။

နောက် ဂျပန်ရဲ့ ရဲစခန်းထောက်ခံစာကတော့ ကိုယ်နေထိုင်တဲ့ နေရာရဲ့ မြို့နယ်ရဲစခန်းလိုမျိုးမှာ သွားတောင်းရတာပါ။ ရဲစခန်းထောက်ခံစာအတွက် ပိုက်ဆံတပြားမှ ပေးစရာမလိုပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ဘာကြောင့် ရဲစခန်းထောက်ခံစာ တောင်းရတာလဲဆိုတာကိုတော့ တိတိကျကျ ပြောပြဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ကျမတို့က US Embassy ကို တင်ဖို့ပါလို့ ပြောတော့ တာဝန်ကျ ရဲမှုးက case number တောင်းပါတယ်။ စစချင်းတော့ သူ ဘာ​ စာရွက်တွေ တောင်းနေမှန်း ကျမတို့ နားမလည်ခဲ့ပါဘူး။ နောက်မှ ဖုန်းထဲမှာ KCC က ပို့ထားတဲ့ email တွေ ပြတော့မှ သူတို့ တောင်းတာက D-260 confirmation page ကို တောင်းတာပါ။ အဲဒါနဲ့ နီးစပ်ရာ 7/11 လိုမျိုးမှာ Print ထုတ်ပေးပြီး ရဲမှူးကို ပေးလိုက်တော့မှ ရဲစခန်းထောက်ခံစာ လုပ်ပေးမယ်ဆိုပြီး လိုအပ်တဲ့ Form ဖြည့်ခိုင်း ပါတယ်။ ပြီးတော့ လက် ၁၀ ချောင်းစလုံးရဲ့ လက်ဗွေ ယူပါတယ်။ ၂ ပတ်ကျော် ၃ ပတ် လောက် စောင့်ရပြီး ရဲစခန်းထောက်ခံစာထည့်ထားတဲ့ ချိတ်ပိတ်ထားတဲ့ စာအိတ်ကို သွားပြန်ယူရပါတယ်။ စာအိတ်ကို လုံး၀ မဖွင့်ရပဲ အဲဒီ စာအိတ်အတိုင်းလေးပဲ scan ဖတ်ပြီး KCC ကို တင်ခဲ့ပါတယ်။

၄။Passport ကတော့ ဓာတ်ပုံ ပါတဲ့ စာမျက်နှာ (Bio Page) တခုကိုပဲ scan ဖတ်ပေးရတာပါ။

စာရွက်စာတမ်းတွေအကုန်လုံးကို image file (jpg) အဖြစ်ပြောင်း၊ပြီးတော့ file size တွေကိုလည်း ပြင်ဆင်ပြီး သူတို့ပြောတဲ့ format အတိုင်း ၄ ယောက်စလုံးအတွက် သေချာ file name ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပေးပြီး ဒီဇင်ဘာ ၂၁ ရက်၊ ၂၀၂၀ နေ့မှာ KCC ကို မေးလ်နဲ့ ပို့ပေးခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအထိက ဘာမှလည်း ခက်ခဲတာမရှိသေးသလို ပိုက်ဆံလည်းအများကြီး မကုန်သေးပါဘူး။ လိုအပ်တဲ့ စာရွက်တွေ ပို့ပေးလိုက်ပြီးတာနဲ့ KCC ကနေ Auto reply mail ပြန်ဝင်လာပါတယ်။

စာရွက်တွေ ပို့ပေးလိုက်ပြီး ၂၀၂၁ ခုနှစ် မတ်လလောက်အထိ ဘာမှ အကြောင်း မထူးတာနဲ့ မတ်လ ၁၅ ရက်၊၂၀၂၁ မှာ KCC ကို follow up mail ပို့ပြီး မေးခဲ့ပါတယ်။ မတ်လ ၂၃ ရက် ၂၀၂၁ မှာ processing လုပ်နေတယ်ဆိုတာလောက်ပဲ KCC ကနေ စာပြန်လာပြီး အဲဒီနောက်ပိုင်း KCC ကို စာပို့ပြီး ဘာမှ မမေးဖြစ်တော့ပါဘူး။

မေလ ၁၂ ရက်၊ ၂၀၂၁ ခုနှစ်မှာ ကျမပို့ပေးလိုက်တဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေ လက်ခံရရှိပါတယ်ဆိုတဲ့ (Documents Reveived) မေးလ် ရခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်အထိ ၂၀၂၁ ခုနှစ် DV ပေါက်တဲ့သူတွေ အင်တာဗျူး မစ သေးဘူးလို့ ထင်ပါတယ်။ နောက်ပြီး ကျမရဲ့ case number ကလည်း 11xxx ကျော်မို့ အင်တာဗျူးခေါ်တဲ့အဆင့်ထိ ရောက်လာဖို့ရာ သိပ်တော့ အားမရှိလှပါဘူး။

ဒီလိုနဲ့ ဩဂုတ်လ ရောက်လာတော့ ကျမစိတ်ထဲမှာ ၂၀၂၁ ခုနှစ် DV progam ကလည်း ပြီးခါနီးနေပြီမို့ အင်တာဗျူး ဒိတ် ရတော့မယ်လည်း မထင်ထားတော့ပါဘူး။ ၂၀၂၁ အတွက် DV ပေါက်သာ ပေါက်ခဲ့ပြီး မသွားရလောက်ဘူးလို့ စိတ်ထဲကနေ တွေးထားခဲ့မိပါတယ်။

ဩဂုတ် ၃ ရက် ၂၀၂၁ ရောက်တော့ noreply ဆိုပြီး mail တစောင်ဝင်လာပါတယ်။ မေးလ်ကို သေချာ ကြည့်တော့မှ title က Required Entry Status Check for DV Submission ဆိုပြီး interview date ပေးတဲ့ စာဖြစ်နေပါတယ်။ သံရုံးကပေးလိုက်တဲ့ interview date က ဩဂုတ်လ ၁၉ ရက် ၂၀၂၁ ခုနှစ်၊ မနက် ၈ နာရီ ၁၅ မိနစ် ပါ။

ဩဂုတ်လ ၄ ရက်နေ့မှာတော့ တိုကျို US Embassy ကနေ ကျမဆီကို တိုက်ရိုက် မေးလ်နဲ့ ဆက်သွယ်ပြီး အင်တာဗျူး ရက်ကို ထပ်ပြီး အကြောင်း ကြားလာပါတယ်။ နောက်ပြီး လိုအပ်တဲ့ စာရွက် မူရင်းတွေကို အင်တာဗျူးရက် မတိုင်ခင် ကြိုပို့ပေးထားဖို့ ပြောပါတယ်။ သံရုံးက တောင်းတဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေက မိသားစု ၄ ယောက်စာအတွက်..

၁။မွေးစာရင်း (မူရင်း)

၂။လက်ထပ်စာချုပ် (မူရင်း)

၃။အရင် ပတ်စပို့ စာအုပ် အဟောင်းတွေ အကုန်လုံး

၄။ဒီနိုင်ငံရဲ့ residence card

၅။ကျမအတွက်တော့ ဘာကြောင့် ဂျပန်ကို လာရသလဲ ဆိုတဲ့ Essay လိုမျိုးစာ (Statement explaining what brought you to Japan)

၆။ဓာတ်ပုံ ၂ ပုံစီ

၇။လက်ရှိ ပတ်စပို့ Bio page (ဓာတ်ပုံပါတဲ့ စာမျက်နှာ)

၈။DV - 260 confirmation page

၉။Additional form က လူကြီး ၂ ယောက်အတွက်ဖြည့်ပေးရပါတယ်။

Additional form ကတော့ တခြားမဟုတ်ပါဘူး။ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ နဲ့ ကြံ့ဖွတ်ပါတီ၊ စစ်တပ်ပိုင် စီးပွားရေး လုပ်ငန်းတွေမှာ ရာထူး ကြီးကြီး အတူနေတဲ့ မိသားစုဝင် ရှိမရှိ ဖြည့်ခိုင်းတာပါ။ ကျမတို့ကတော့ ဘယ်သူမှ မရှိကြောင်းကို မှန်မှန်ကန်ကန် ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်ပဲ ဖြည့်ပေးလိုက်ပါတယ်။


အပေါ်က စာရွက်တွေ အကုန်လုံးကို စာတိုက်ကနေ registered mail (letter pack) နဲ့ တိုကျို US သံရုံးကို ဩဂုတ်လ ၆ ရက် ၂၀၂၁ မှာ ပို့ပေးခဲ့ပါတယ်။ ဩဂုတ်လ ၉ ရက် ၂၀၂၁ မှာ သံရုံးက မွေးစာရင်း နဲ့ လက်ထပ်စာချုပ်က မူရင်းတွေပဲပါလာတာမို့ နိုတြီဘာသာပြန်တွေ email attachedment နဲ့ ထပ်ပို့ပေးပါဆိုတာနဲ့ email ကနေ တဆင့်ပို့ပေးခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီစာရွက်တွေနဲ့ အတူ ထပ်တောင်းတာက အမြင့်ဆုံး ပညာအရည်အချင်း အထောက်အထားပါ။ အဲဒါနဲ့ ကျမတို့ ၂ ယောက်ရဲ့ ဘွဲ့လက်မှတ်တွေကို scan ဖတ်ပြီး မေးလ်နဲ့ပဲ ထပ်ပို့ ပေးခဲ့ပါတယ်။ ဘွဲ့လက်မှတ်တွေမှာက အင်္ဂလိပ်လို ဘာသာပြန်ပြီးသားမို့ ဒီအတိုင်း scan ဖတ်ပြီးပဲ ပို့ပေးလိုက်တာပါ။ တကယ်လို့ အင်္ဂလိပ်လိုရေးထားတာ မပါရင်တော့ နိုတြီဘာသာပြန်တာတွေ လုပ်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ဩဂုတ်လ ၁၀ ရက် ၂၀၂၁ မှာ သံရုံးကနေ စာထပ်ပို့လာပါတယ်။ လိုအပ်တဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေ အကုန်စုံနေပြီ ဖြစ်တဲ့အတွက် အင်တာဗျူး နေ့မှာ မူရင်းစာရွက်တွေ ယူလာခဲ့ဖို့နဲ့ နောက်တစ်ခု ထပ်တောင်းတာက Financial evidences ပြဖို့ စာထပ်ရောက်လာပါတယ်။ အဲဒါနဲ့ ကျမလည်း Financial evidences ဆိုတာ ဘဏ် စာအုပ်ကို ပြရမှာလားလို့ မေးတော့ ဘဏ်စာအုပ် ပြရင်လည်း ရတယ်ဆိုပြီး စာပြန်လာပါတယ်။ အဲဒီအချိန်အထိ ကျမတို့ မိသားစု အားလုံး ဆေးမစစ်ရသေးပါဘူး။

အောက်တိုဘာ ၃ ရက်၊ ၂၀၂၁။

ၾကည့္မိတဲ့ သတင္း (၄-၃-၂၀၁၁)

အုိဆာကာကုိ ေရာက္လာျပီး ၁ ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္အထိ က်မတုိ႔ အိမ္မွာ တီဗြီ မရွိပါဘူး။ သူေရာ က်မပါ ကြန္ပ်ဴတာ တစ္ေယာက္ တစ္လုံးနဲ႔ပဲ ေနျဖစ္ခဲ့တာ။ အဲဒီတုန္းက ေတြးမိတာကေတာ့ တီဗြီမရွိလည္း ေနလုိ႔ျဖစ္တယ္ေပါ့။ ေနာက္ပုိင္း တီဗြီ ၀ယ္ျပီးေတာ့လည္း ပိတ္ထားျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္က ပုိ မ်ားပါတယ္။ ရုံးဖြင့္ရက္ဆုိရင္ ရုံးက ျပန္လာျပီး ထမင္းစားရင္း ခဏတျဖဳတ္ေလာက္ပဲ ၾကည့္ျဖစ္တာ။ တီဗြီကေန ဘာအစီအစဥ္ေတြ လာတတ္လဲ ဆုိတာေတာင္ ေသခ်ာ မသိခဲ့ဘူး။ တစ္ခါတေလမ်ား တျခားဂ်ပန္ေတြနဲ႔ စကားစျမည္ ေျပာျဖစ္လုိ႔ ဘယ္ တီဗြီ အစီအစဥ္ေတြ ၾကိဳက္လဲ၊ ၾကည့္ျဖစ္လဲလို႔ ေမးရင္ မေျဖတတ္ဘူး။

တကယ္တမ္းေျပာရရင္ ဂ်ပန္ကလႊင့္တဲ့ အစီအစဥ္ေတြထဲမွာ အလကား ၾကည့္လုိ႔ရတဲ့ channel ေတြက စိတ္၀င္စားဖုိ႔ မေကာင္းလွပါဘူး။ အဂၤလိပ္လို အစီအစဥ္ တစ္ခုမွ မရဘူး။ ေနာက္ေတာ့ က်မတုိ႔ ေနတဲ့ တုိက္ မွာ J-com company က 0 yen campaign ဆုိျပီး cable line လာတပ္ေပးတယ္။ အခန္းတုိင္း အလကား လာတပ္ေပးတာဆုိေတာ့ အပ်င္းေျပ ၾကည့္စရာ channel ေတြ ပုိမ်ားလာတာေပါ့။ အဲဒီေတာ့မွ CNN Japan, Fox, Disney Cartoon, Discovery Japan စတဲ့ လုိင္းေတြနဲ႔ movie နည္းနည္း ပါးပါး ၾကည့္လုိ႔ရလာတာ။

သမီးေလး ေမြးျပီးတဲ့ ေနာက္ပုိင္းေတာ့ အိမ္မွာပဲ ေနျဖစ္တာမ်ားတာနဲ႔ တီဗြီ ၾကည့္ျဖစ္သြားတယ္။ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ဘယ္လုိ အစီအစဥ္ေတြ လာတတ္လဲဆုိတာပါ တျဖည္းျဖည္း သိလာေတာ့ ကုိယ္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္မိတဲ့ အစီအစဥ္ေလးေတြဆုိ တကူးတကကုိ ေစာင့္ၾကည့္ျဖစ္တာမ်ိဳး ျဖစ္လာတာေပါ့။ အမ်ားဆုံး ၾကည့္ျဖစ္တာက ခရီးသြားတဲ့ အေၾကာင္း (ဂ်ပန္ျပည္တြင္းေရာ တျခားႏုိင္ငံေတြ အေၾကာင္းျပတာမုိ႔ မေရာက္ဖူးေသးတဲ့ က်မအတြက္ေတာ့ စိတ္၀င္တစားကုိ ၾကည့္ျဖစ္တယ္။)၊ သမီးေလး ၾကိဳက္တဲ့ NHK က ျပတဲ့ ကေလးအစီအစဥ္၊ ဟင္းခ်က္တဲ့ အစီအစဥ္ နဲ႔ ဂ်ပန္က celebrities ေတြရဲ႕ အတင္းပေဒသာ ေတြကုိ အမ်ားဆုံး ၾကည့္ျဖစ္တာေပါ့။

အဓိက ေျပာခ်င္တာက ဒီက သတင္းေတြအေၾကာင္းပါ။ ဒီမွာက Hot ျဖစ္တဲ့သတင္းတစ္ခုကုိ တီဗြီလုိင္းတုိင္း လုိလုိက ျပတာမုိ႔ မသိခ်င္လည္း သိေနရတာပါပဲ။ ဘယ္လုိင္းပဲ ေျပာင္းၾကည့္ၾကည့္ သတင္းဆုိတာနဲ႔ လက္တေလာ Hot ျဖစ္တဲ့ သတင္းနဲ႔ စတာ။ ဒါေၾကာင့္ ေန႔လည္ဘက္ မၾကည့္မိလုိ႔ မသိလိုက္ရင္လည္း ညဘက္သတင္းမွာ ျပန္ျပတတ္ပါတယ္။ အဲဒီလုိမွ မသိေသးရင္လည္း ပိတ္ရက္မွာ တပတ္အတြင္း သတင္း လုိမ်ိဳး အားလုံးစုျပီး ျပန္ျပတတ္တယ္။ က်မအတြက္ေတာ့ သတင္းၾကည့္တယ္သာ ေျပာတာပါ၊ ကုိယ္က ဂ်ပန္စကား လည္လည္၀ယ္၀ယ္ နားလည္တာ မဟုတ္ေတာ့ သူတုိ႔ေျပာတာကုိ မွန္းသမ္းျပီး ကုိယ္နားလည္ သလုိ ယူဆ လိုက္ရတာပါပဲ။

တစ္ခါတေလေတာ့လည္း သတင္းေတြ ၾကည့္ရင္း "တခ်ိဳ႕ အေၾကာင္းေတြက သိျခင္းထက္ မသိျခင္းက ပုိေကာင္းပါလား" ဆုိျပီး ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္အေတြးေတြ ၀င္လာမိျပန္တယ္။ အခု လက္ရွိ Hot ျဖစ္ေနတဲ့ သတင္းက ၃ ႏွစ္သမီးေလးကုိ အသက္ ၂၀ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသားက သတ္လိုက္တယ္ဆုိတဲ့ သတင္းပါ။ ျပီးခဲ့တဲ့ ေသာၾကာေန႔ ေန႔လည္ေလာက္က တျခား တီဗြီအစီအစဥ္ ၾကည့္ေနရင္း Breaking News လုိမ်ိဳး အေပၚမွာ စာတန္းေတာ့ ထုိးလိုက္ေပမယ့္ က်မ ေသခ်ာ နားမလည္လုိက္ဘူး။ ညဘက္ NHK အဂၤလိပ္ သတင္း နားေထာင္ေတာ့မွ အေၾကာင္းစုံ သိရေတာ့တယ္။

အသတ္ခံရတဲ့ ေကာင္မေလးက မိဘေတြနဲ႔ အတူ super market မွာ ေစ်း၀ယ္ေနရင္း အိမ္သာတက္ခ်င္လုိ႔ တစ္ေယာက္တည္း အိမ္သာထဲကုိ ၀င္သြားတယ္။ မိဘေတြက ျပန္မလာတာ ၾကာေတာ့ အိမ္သာထဲ၀င္ ရွာတာ မေတြ႔ေတာ့ ကေလးေပ်ာက္တယ္လု႔ိပဲ ထင္ေနတာ။ ေနာက္ေတာ့ security camera ကေန ျပန္ ၾကည့္ေတာ့ ကေလးက ၀င္သြားတာပဲ ေတြ႔လိုက္ျပီး ျပန္ထြက္လာတာ မေတြ႔ရဘူး။ အဲဒီ ေကာင္မေလး အိမ္သာ ၀င္သြားျပီး သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ လူတစ္ေယာက္ လိုက္၀င္သြားတာ ေတြ႔ရတယ္။ တေအာင့္ၾကာေတာ့ အဲဒီလူ ေက်ာပုိးအိတ္လြယ္ျပီး အိမ္သာကေန ထြက္သြားတယ္ဆုိတာပါ ေတြ႔လိုက္ရတယ္။ အဲဒီေတာ့ ရဲက အဲဒီလူကုိ ဖမ္းျပီး စစ္ေဆးၾကည့္ေတာ့မွ သူက ကေလးကုိ သတ္၊ အေလာင္းကုိ ေက်ာပုိးအိတ္ထဲ ထည့္သယ္သြားျပီး အနီးအနားက ျမစ္ထဲကုိ သြားလႊတ္ပစ္လိုက္ျပီး လက္စ ေဖ်ာက္လိုက္တယ္လုိ႔ ၀န္ခံတယ္။ ေနာက္ျပီး သတ္တဲ့ ေက်ာင္းသားကုိ ေတြ႔လိုက္တဲ့လူတစ္ေယာက္က " သူ႔ကုိၾကည့္ရတာ အရမ္းကုိ ေက်နပ္ပီတိျဖစ္ေနပုံရတယ္။ သူ႔မ်က္ႏွာ အဲဒီေလာက္ ျပံဳးေပ်ာ္ေနတာမ်ိဳး တစ္ခါမွ မေတြ႔ဖူးဘူး" ဆုိျပီး ျပန္ေျပာျပတယ္။ ကေလး အေလာင္းကုိလည္း လႊင့္ပစ္ခဲ့တဲ့ျမစ္ထဲမွာ ျပန္ရွာေတြ႔တယ္။

အဲဒီ သတင္းၾကည့္ျပီးေတာ့ က်မ စိတ္ထဲ မတင္မက်နဲ႔။ အခုလုိ သတင္းမ်ိဳးေတြ ၾကည့္ျပီးသြားရင္ ဘယ္သူ႔ကုိ ေဒါသထြက္ရမလဲ၊ အျပစ္တင္ရမလဲဆုိတာ စဥ္းစားမရဘူး။ ဒီကေလးနဲ႔ ေက်ာင္းသားနဲ႔ ဘာရန္ျငိဳး ရန္စမွလည္း မရွိပဲ သတ္သြားတယ္ဆုိတာ ေတာ္ရုံလူ မလုပ္တဲ့အျဖစ္ပဲ။ ဒီအတုိင္းသာဆုိရင္ ေန႔စဥ္သြားလာေနရတဲ့ လူေနမႈဘ၀မွာ ကုိယ္ နဲ႔ကိုယ့္မိသားစု အတြက္ အႏၲရာယ္ ဆုိတာ လက္တကမ္းမွာ ရွိေနတာေပါ့။ တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳး သြားလာ ေနရတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ကံအေၾကာင္းမလွလုိ႔ အဲဒီလုိ အရူးမ်ိဳးနဲ႔ သာေတြ႔မိရင္ ဘ၀က မေတြးရဲစရာပဲ။ ဟုိေတြး ဒီေတြး ေတြးစရာေတြ အမ်ားၾကီးနဲ႔ ေနာက္ေတာ့ စိတ္ရႈတ္ေထြးလာေရာ။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ သတ္တဲ့သူရဲ႕ အျပစ္ထက္ ကုိယ့္ကေလးကုိ ပစ္ထားတဲ့ မိဘေတြ အျပစ္လုိ႔ ေျပာၾက ေ၀ဖန္ၾကတယ္။ ဘယ္သူ အျပစ္ရွိလဲဆုိတာ ခဏထားပါဦး။

အေၾကာင္းစပ္မိလုိ႔ ေျပာရရင္ က်မတုိ႔ အိမ္နားမွာ super market တစ္ခုရွိတယ္။ အဲဒီမွာ တခ်ိဳ႕ကေလးေတြ ေရဘူးၾကီး (၃.၅ လီတာ) ကုိ ဆြဲျပီး မႏုိင္မနင္းနဲ႔ ေရလာထည့္တာ၊ အိမ္နား၀န္းက်င္မွာကေလးေတြ စက္ဘီး ကုိယ္စီနဲ႔ ဖုန္းကုိ လည္ပင္းဆြဲျပီး ေလွ်ာက္သြားေနတာ၊ ေက်ာင္းက အျပန္ တစ္ေယာက္တည္း ငုိက္စိုက္ ငိုက္စုိက္ ျပန္လာတတ္တာေတြ က်မ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ျမင္ေတြ႔ေနရတယ္။ အလြန္ဆုံးရွိရင္ အဲဒီကေလးေတြက မူလတန္းေက်ာင္းသား အရြယ္ေလးေတြပါ။ အဲဒီထက္ေတာင္ ငယ္ႏုိင္ပါေသးတယ္။ မိဘေတြ အလုပ္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ကေလးကုိ အိမ္ေသာ့တစ္ေခ်ာင္းေပးထားျပီး ကေလးက အိမ္ကုိ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ ၀င္ထြက္ေနရတာ။ ကေလးေတြ ကုိ မိဘေတြက ကုိယ့္ကုိကုိယ္ confidence ရွိလာေအာင္ တစ္ေယာက္တည္း ေစ်း၀ယ္ထြက္ခုိင္းတာမ်ိဳး၊ တစ္ခုခု လုပ္ခုိင္းတာမ်ိဳး၊ ဘယ္အရာမဆုိ မရ ရေအာင္ လုပ္ရမယ္ သြားကုိ သြားရဲ ရမယ္ ဆုိျပီး ကေလးကုိ စိတ္ဓာတ္ ျမင့္တင္ျပီး ေလ့က်င့္ေပးထားတာ။ ဒါေတြကုိ မေကာင္းဘူးလုိ႔ ေျပာရမလား၊ ေကာင္းတယ္လုိ႔ ေျပာရမလား ဆုိတာ အခုလုိ သတင္းမ်ိဳးေတြ ၾကားရေတာ့ က်မစိတ္ထဲမွာ ဇေ၀ဇ၀ါ ျဖစ္မိတာ အမွန္ပဲ။ ကုိယ့္ကေလးကုိေရာ ဘယ္လုိ ပုံစံနဲ႔ ၾကီးျပင္းလာေအာင္ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ရမလဲ ဆုိတာ မေတြးတတ္ေတာ့ဘူး။ အခုအျဖစ္ကလည္း အတူတူပဲေပ့ါ။ ကေလးက အိမ္သာ သြားတာကုိ မိဘေတြက တစ္ေယာက္လည္း လႊတ္လိုက္တာ သူတုိ႔အေနနဲ႔ေတာ့ ဒီနားေလးကုိ လိုက္ေပးစရာ မလုိဘူးလုိ႔ ထင္မွာပဲ။ အဲဒီေတာ့ အဲဒါ မိဘေတြ အျပစ္လုိ႔ ေျပာမလား။

အခုလုိ ဘုမသိ ဘာမသိနဲ႔ စိတ္ကူးေပါက္သလုိ ေလွ်ာက္သတ္တဲ့ အမႈေတြ ဒီေရာက္ကတည္းက ၾကိဳၾကား ၾကိဳၾကား ၾကားေနရတယ္။ စိတ္ဖိစိမႈမ်ားလုိ႔ စိတ္ထြက္ေပါက္အေနနဲ႔ သတ္ခ်င္တယ္ဆုိလည္း ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ သတ္ေသေပါ့။ အခုေတာ့ ဘာမွ အျပစ္မရွိတဲ့သူေတြက အလကားေနရင္း အသတ္ခံေနရတယ္။ ဆက္ႏြယ္ေနတဲ့ မိသားစု၀င္ေတြရဲ႕ စိတ္ထဲမွာေရာ ဘယ္ေလာက္ ခံစားရမလဲ၊ ေၾကကြဲေနၾကမလဲ၊ ဘာနဲ႔မွ လဲယူလုိ႔မရတဲ့ ဆုံးရႈံးမႈတစ္ခုပဲေလ။ လူတစ္ေယာက္လုံး ေသသြားမွေတာ့ ဘာနဲ႔မ်ား အေလ်ာ္အစား လုပ္လုိ႔ရဦးမွာလဲ။ အခု ကေလးေလး ဆုိလည္း ၾကည့္ပါဦး။ လူ႔ေလာကထဲ ေရာက္လာတာမွ ၃ ႏွစ္ပဲ ရွိေသးတယ္။ ဒီအရြယ္ေလးက တကယ္ကုိ ခ်စ္ဖုိ႔ေကာင္းတဲ့ အရြယ္မုိ႔ သူ႔ မိဘ ညီအကုိ ေမာင္ႏွမေတြ ငုိေၾကြးေၾကကြဲေနမွာကုိ ကုိယ္ခ်င္းစာလုိ႔ရတယ္။ အဲဒီ ကေလးေနရာမွာ "ကုိယ့္သားသမီးဆုိရင္" ဆုိတဲ့ အေတြးမ်ိဳး ေတြးေတာင္ မေတြးရဲဘူး။ ေသတဲ့သူကလည္း ေသသြားျပီ၊ တရားခံကလည္း ထုိက္သင့္တဲ့ အျပစ္ဒဏ္ၾကခံ၊ ဒါနဲ႔ပဲ ျပီးသြားေတာ့မွာလား။ ေနာင္ ဒီလုိ အမႈမ်ိဳးေတြ ထပ္မျဖစ္ဘူးလုိ႔ေရာ ဘယ္သူက အာမခံႏုိင္မွာတဲ့လဲ။

အေကာင္းဆုံးက "ဒီေန႔ကစျပီး သြားေလရာ လာေလရာမွာ က်မတုိ႔ မိသားစု အဲဒီလို လူမ်ိဳးေတြနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ေနရာမွာ အျမဲေရာက္ေနရပါလုိ၏" လုိ႔ ဘုရားမွာ ဆုေတာင္းေနယုံမွ တပါး တျခား ဘာမ်ား တတ္ႏုိင္ပါဦးမလဲ…

မွတ္ခ်က္။ အခု လူသတ္မႈ သတင္းက က်မ နားလည္သလုိ ေရးထားတာမုိ႔ အေသးစိတ္ အခ်က္အလက္ေတြမွာ အနည္းငယ္ လြဲမွားႏုိင္ပါတယ္။

မတ်လ ၁၀၊ ၂၀၁၁

သမီးေလး ၁ ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႔အလွဴ

ဒီလ ၁၇ ရက္ေန႔က သမီးေလး ၁ ႏွစ္ျပည့္ပါတယ္။ ၁ ႏွစ္ျပည့္ အတြက္ ေမြးေန႔အလွဴကုိ စစ္ကုိင္းေတာင္ရုိး ဆြမ္းေလာင္းအသင္းမွာပဲ အလွဴလုပ္ေပးျဖစ္ခဲ့တယ္။ သမီးေလး ၁ လ ျပည့္တုန္းကလည္း အဲဒီမွာပဲ ဘုန္းၾကီးေတြကုိ ေန႔ဆြမ္း ကပ္လွဴခဲ့ဖူးပါတယ္။ အခုတစ္ခါကေတာ့ ဘုန္းၾကီးေတြေရာ သီလရွင္ေတြပါ လွဴျဖစ္ခဲ့တာမုိ႔ အတုိင္းမသိ ၾကည္ႏူး ၀မ္းသာရတယ္။ အလွဴနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ဓာတ္ပုံေတြကုိေတာ့ စစ္ကုိင္းေတာင္ရုိး ဆြမ္းေလာင္းအသင္းမွာေရာ မမ၀ါရဲ႕ blog မွာပါ တင္ထားပါတယ္။

ေမြးေန႔ ဆုေတာင္းစကား တခ်ိဳ႕ကုိ blog မွာ အမွတ္တရအျဖစ္ ကူးယူထားလိုက္ပါတယ္။

ဆြမး္ေလာင္းအသင္းရဲ႕ ေမြးေန႔ ဆုေတာင္းပါ..
သမီးေလး အိျမတ္မြန္ ေမြးေန႔မွ စ၍ စိတ္ခ်မ္းသာ၊ ကိုယ္က်န္းမာစြာျဖင့္ မိဘ ေက်းဇူးသိတတ္ေသာ သမီးရတနာေလး ျဖစ္ပါေစလုိ႔ သံဃာမ်ားႏွင့္ သီလရွင္မ်ား ကိုယ္စား ဆြမ္းေလာင္းအသင္းမွ ဆုေတာင္းေမတၱာ ပို႔သလို္က္ပါတယ္။

အန္တီ၀ါရဲ႕ ေမြးေန႔ ဆုေတာင္း..
စံ+နုနု(မနုစံ-ဂ်ပန္)တို႔၏ တစ္ဦးတည္းေသာ ခ်စ္သမီးေလး အိျမတ္မြန္၏ (၁)နွစ္ျပည္႔ေမြးေန႔မွသည္ ခ်စ္ေသာေဖေဖ ေမေမတို႔နဲ႔အတူ က်န္းမာ ေပ်ာ္ရႊင္စြာျဖင္႔ ေမြးေန႔ေပါင္း နွစ္၁၀၀တိုင္ေအာင္ က်င္းပနိုင္ျပီး ထူးခၽြန္ထက္ျမက္ လိမၼာေသာ သမီးရတနာေလးတစ္ဦး ျဖစ္ပါေစလို႔ အန္တီ၀ါ မွ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္။

အန္တီသက္ေ၀ရဲ႕ ေမြးေန႔ ဆုေတာင္း..
သမီးေလးေမြးေန႔အတြက္ လာဆုေတာင္းပါတယ္...
က်န္းမာ ခ်မ္းသာၿပီး အသိဥာဏ္ပညာမ်ား ထူးခြ်န္ထက္ျမက္တဲ့ သမီးေလးတေယာက္ျဖစ္ပါေစလို႔...

ဦးဦး Andy ရဲ႕ ေမြးေန႔ ဆုေတာင္း..
Happy Birthday, Ei Myat Mon.
(Kids wouldn’t know whether or how their first ever Birthday was celebrated. But we do know for the rest of our live.)

အန္တီ သက္နႏၵာရဲ႕ ေမြးေန႔ဆုေတာင္း သီခ်င္းေလးပါ..
♫ ♪ ♫ ♪....Happy Birthday to you...! ♫ ♪ ♫ ♪........Happy Birthday to you...! ♫ ♪ ♫ ♪........Happy Birthday Dear. Ei Myat Mon ...! ♫ ♪ ♫ ♪........Happy Birthday to you...♫ ♪ ♫ ♪....!

အန္တီ၀ါ၀ါမြန္ ရဲ႕ ေမြးေန႔ဆုေတာင္းပါ..
Happy Birthday Ei Myat lay yay...D birthday hma sa lo mam mam tway a myar kyee sarr Naing par say shin :)
သမီးေလး ထမင္းမစားရင္ စိတ္ညစ္ရလုိ႔ ထမင္းမ်ားမ်ားစားဖုိ႔ ဆုေတာင္းေပးထားတာ. :)

အန္တီမုိးခ်ိဳသင္း ရဲ႕ ေမြးေန႔ ဆုေတာင္းပါ..
သမီးေလး ကံေကာင္းတယ္။ ဒီအေဖ ဒီအေမက တုန္ေနေအာင္ ခ်စ္ၾကတာ သမီးေလးၾကီးလာတဲ႔ တေန႔ ေက်းဇူးတင္လိမ္႔မယ္။ Happy Birthday ပါ သမီးေရ..

သမီးေလး ေမြးေန႔အတြက္ ဖုန္း၊ Email အျပင္ FaceBook မွာပါ ဆုေတာင္းေပးၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလုံးကုိ ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္။ 'ေပးတဲ့ဆုနဲ႔ ျပည့္ပါေစ'လုိ႔ ပါပါးနဲ႔ ေမေမက ထပ္ျပီး ဆုေတာင္းပါတယ္။

ဇန္န၀ါရီ ၁၈၊ ၂၀၁၁။

သမီးဖတ္ဖုိ႔(၂၀၀၉ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာ-ေအာက္တုိဘာ)

ေမေမလည္း ျပီးခဲ့တဲ့တစ္ေခါက္တုန္းက ေယာကၤ်ားေလး၊ မိန္းကေလး မသိခဲ့ရေတာ့ ေနာက္တစ္ေခါက္ ဆုိရင္ေတာ့ သိရေလာက္တယ္ ဆိုျပီး တစ္ပတ္နဲ႔ တစ္ပတ္ ေဆးရုံျပရမယ့္ ရက္ကုိပဲ ေမွ်ာ္ေနမိတယ္။ ေမေမတုိ႔ မန္ေနဂ်ာေျပာတာေတာ့ ဒီက ဆရာ၀န္ေတြက ကုိယ္၀န္ ၅ လ မေက်ာ္မခ်င္း ေယာကၤ်ားေလး မိန္းကေလး ဆိုတာ မေျပာၾကဘူးနဲ႔ တူတယ္တဲ့။ ကေလး ဖ်က္ခ်ပစ္မွာစုိးလို႔ လုိ႔ေျပာတာပဲ။ တရုတ္ျပည္မွာေတာ့ ေယာကၤ်ားေလး မဟုတ္ဘူးဆုိရင္ ဖ်က္ခ်ပစ္တာေတာ့ ၾကားဖူးတယ္။ ဒီမွာေတာ့ အဲဒီလုိ ဖ်က္ခ်လုိ႔ ရလား မရလား ေမေမလည္း ေသခ်ာ မသိဘူး။

ေနာက္ျပီး ရွိေသးတယ္၊ ကုိယ္၀န္ရွိခါစမွာ မအန္မျပဳရင္ ေယာကၤ်ားေလးျဖစ္မယ္တုိ႔၊ ultra sound ၾကည့္လုိ႔ မိန္းကေလးဆုိ ေနာက္က်မွ သိရတယ္တုိ႔၊ ကုိယ္၀န္ေဆာင္သည္ကုိ ေနာက္ကၾကည့္ရင္ ဗိုက္က ေဘးကုိ ကားမေနပဲ ေရွ႕ကုိ ထြက္ေနရင္ ေယာကၤ်ားေလးျဖစ္မယ္တုိ႔၊ မိခင္ေလာင္းရဲ႕ ဗိုက္မွာေပၚတဲ့ အေၾကာင္းက ေကြးေကာက္ေနရင္ မိန္းကေလးျဖစ္ရမယ္တုိ႔ ေျပာလိုက္ၾက၊ ခန္႔မွန္းလိုက္ၾကတာမ်ား စုံေနတာပါပဲ။ ေနာက္ျပီး အမ်ိဳးေတြကလည္း ပါပါးရဲ႕ ေမြးေန႔ရက္နဲ႔ ေမေမ့ေမြးေန႔ရက္ကုိ တြက္ခ်က္ျပီး စုံ ဂဏန္းဆုိ မိန္းကေလး ဆုိလား၊ ေယာကၤ်ားေလးဆုိလား မွတ္ေတာင္ မမွတ္မိေတာ့ဘူး သူတုိ႔ ေျပာၾကတာ။ ႏွစ္ဘက္ အဘုိးအဘြားေတြက ေယာကၤ်ားေလး လိုခ်င္ေတာ့ ေမေမတုိ႔ကုိ တြက္ခ်က္ၾကည့္ေပးျပီး စိတ္ကူးထဲကေန ေယာကၤ်ားေလး ျဖစ္မွာပဲ လုိ႔ ၾကိမ္းေသေပါက္ တြက္ထားၾကတယ္ေလ။ အရာအားလုံးက ကံပါပဲ သမီးရယ္။ ဗိုက္ထဲက ကေလးက ေယာကၤ်ားေလးလား၊ မိန္းကေလးလား ဆုိတာ သူ႔ဟာသူ သတ္မွတ္ထားျပီးသားပါ။ ဘယ္သူကမွ ေရြးခ်ယ္ပုိင္ခြင့္မရွိပါဘူး။ ေမေမတုိ႔အတြက္ကေတာ့ ဗိုက္ထဲက ကေလးေလးက ေနေကာင္းတယ္၊ က်န္းမာတယ္၊ ၾကီးထြားတာလည္း ပုံမွန္ပဲ ဆုိတာနဲ႔တင္ စိတ္ေအးရပါျပီ။

ေျပာမယ့္သာ ေျပာရတာ။ ေမေမလည္း ဗိုက္ထဲက ကေလးေလးက ေယာကၤ်ားေလးလား၊ မိန္းကေလးလားဆုိတာ သိပ္သိခ်င္တာပဲ။ ဘာလုိ႔လည္းဆုိေတာ့ စိတ္ထဲကေန ကေလးနဲ႔ စကားေျပာတုိင္း “ကေလးေရ” လုိ႔ပဲ ေခၚေနရေတာ့ ေယာကၤ်ားေလးဆုိလည္း “သား” လုိ႔ ေခၚျပီး စကားေျပာခ်င္တယ္၊ မိန္းကေလးဆုိလည္း “သမီး” လုိ႔ ေခၚျပီး စကားေျပာခ်င္ေနမိတယ္။ ကေလးကလည္း ေမေမနဲ႔ စိတ္ခ်င္းဆက္ေနတာဆုိေတာ့ တစ္ခါတေလ ျငိမ္ေနရင္ “ကေလးေရ.. ျငိမ္ေနပါလား” လုိ႔ စိတ္ထဲက ေျပာလိုက္တာန႔ဲ အထဲက သမီးေလးက “မျငိမ္ပါဘူး ေမေမ” လုိ႔ ေျပာေနသလုိပဲ တြန္းထုိးျပီးကုိ လႈပ္ျပေနေတာ့တာ။ တစ္ခါတေလလည္း ေမေမက ဗိုက္ေပၚ လက္တင္ထားမိရင္ သမီးေလးက လက္ေအာက္နားေလးမွာ ခုံးခုံးေလး ၾကြတက္လာျပန္ေရာ။ အဲဒီလုိ ၾကြတက္လာရင္ ဒါေလးက ေခါင္းေလးမ်ားျဖစ္မလား၊ ဒါေလးက တင္ပါးေလးမ်ားျဖစ္မလား ဆုိျပီး စမ္းၾကည့္ရင္းက စိတ္ထဲလည္း ပီတိျဖစ္ရတယ္။ ေနာက္တစ္ေခါက္ ေဆးရုံသြားရင္ေတာ့ မိန္းကေလး ေယာကၤ်ားေလး သိရေလာက္ျပီလုိ႔ ေတြးမိျပီး ေမေမလည္း ဆရာ၀န္နဲ႔ ေတြ႕ဖုိ႔ကုိ စိတ္ေစာေနမိတယ္။

ကိုယ္၀န္ ၅ လေက်ာ္ ၆ လထဲ ၀င္လာျပီဆုိေတာ့ ဗုိက္လည္း သိသိသာသာကုိ ထြက္လာျပီေလ။ ရုံးကလူေတြက ဗိုက္ကုိ ၾကည့္ျပီး “ေလးလားတဲ့” ေမေမ့ကုိ လာေမးၾကေသးတယ္။ ေမေမ့စိတ္ထဲေတာ့ ေလးတယ္လုိ႔လည္း မထင္မိပါဘူး။ ကေလးတုိးရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ လႈပ္ရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ တင္းျပီး ဗိုက္နာသလုိျဖစ္တာက လြဲရင္ က်န္တာေတာ့ ဘာမွ မျဖစ္လုိလွဘူး။ စက္တင္ဘာ ၁၂ ရက္ေန႔ကေတာ့ ေမေမ့ သြားေတြကုိ စစ္ေဆးဖုိ႔ သြားေဆးခန္း သြားလိုက္ေသးတယ္။ ကုိယ္၀န္ေဆာင္သည္ေတြက ဟုိမုန္းအေျပာင္းအလဲေၾကာင့္ သြားဖုံး ေရာင္ျပီး ေသြးထြက္တာမ်ိဳးေတြ ျဖစ္တတ္တယ္လို႔ စာထဲလည္း ဖတ္လိုက္မိတယ္။ ျပီးေတာ့ ကုိယ္၀န္လရင့္လာရင္ သြားႏႈတ္တာတုိ႔၊ သြားပုိးစားလုိ႔ သြားဖာတာမ်ိဳးေတြ လုပ္လုိ႔မရဘူး ဆုိျပီး ဒီပုိ႔စ္ေလး မွာ ေရးထားတာ ဖတ္မိလုိ႔ ေမေမလည္း ေစာေစာစီးစီး သြားကို စစ္ေဆးျပီး သန္႔ရွင္းေရး သြားလုပ္ထားလိုက္တယ္။ ေတာ္ပါေသးတယ္။ ေမေမ့ သြားေတြက အားလုံးေကာင္းတယ္၊ သြားဖုံးေရာင္တာ ေသြးထြက္တာမ်ိဳးေတြ မရွိွဘူး။ သြားနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး အဲဒါေလး တခုေတာ့ ကံေကာင္းတယ္ေျပာရမယ္။

ဒီလုိနဲ႔ စက္တင္ဘာ ၁၄ ရက္ ေဆးရုံျပရမယ့္ေန႔ ေရာက္ေတာ့ ဆရာ၀န္က ထုံးစံအတုိင္း ဗိုက္ေပၚ ဂ်ယ္လီလုိ ခပ္ျပစ္ျပစ္အရည္ေတြ ေလာင္းခ်လုိက္ျပီး ကေလးကုိ စျပီး စစ္ေတာ့တာပဲ။ အရင္ဆုံး ေခါင္းအရြယ္တိုင္းယူတယ္။ ျပီးေတာ့ ကေလး အရပ္ေလး တုိင္းျပီး အေလးခ်ိန္တြက္ယူတယ္ ထင္ရတာပဲ။ စက္နဲ႔ လုပ္ေနတာဆုိေတာ့ ေမေမနဲ႔ ပါပါးလည္း ေဘးကေနပဲ ၾကည့္ေနရတာေပါ့။ အဲဒီေန႔က ကိုယ္၀န္ ၂၃ ပတ္နဲ႔ ၁ ရက္ရွိေနတဲ့ သမီးေလးရဲ႕ ကုိယ္အေလးခ်ိန္က ၆၅၆ ဂရမ္ရွိလာျပီး ႏွလုံးခုန္တာေလးေတြ၊ အစာအိမ္၊ ဆီးအိမ္၊ မ်က္လုံး၊ လက္၊ ေျခေထာက္ေလးေတြ၊ ေၾကာရုိး နဲ႔ လည္ပင္းေတြပါ ျမင္ေနရျပီ။ အဲဒါေတြ ၾကည့္ျပီးေတာ့ ဆရာ၀န္က “အားလုံး ေကာင္းတယ္” လုိ႔ ေျပာျပီး ျပန္ေတာ့မယ္ လုပ္ေရာ။ အဲဒီေတာ့ ေမေမက “ေယာကၤ်ားေလး မိန္းကေလး သိရျပီလား” လုိ႔ ဆရာ၀န္ကုိ ေမးလိုက္တယ္ေလ။ ေမေမ ေမးလိုက္ေတာ့မွ ဆရာက စက္မွာ ခဏျပန္ထုိင္လုိက္ရင္း “ၾကည့္လုိ႔ရျပီလား မသိဘူး”လုိ႔ ေျပာျပီး ျပန္စစ္ၾကည့့္တယ္။ သူၾကည့္တာလည္း ခဏပါပဲ ၁ မိနစ္ ၂ မိနစ္ေလာက္ေလာက္ေတာင္ ရွိပါ့မလား မသိဘူး။ စစ္ၾကည့္ျပီးတာနဲ႔ “Not decided yet” လုိ႔ေျပာျပီး ျပီးသြားေရာ။

ဆရာ၀န္ကေတာ့ “ကေလးၾကီးထြားႏႈန္းက ပုံမွန္ပဲ ဆုိတာရယ္၊ စိုးရိမ္စရာ မရွိဘူးဆုိတာရယ္” ေျပာျပီး ေနာက္ ၃ပတ္ (ေအာက္တုိဘာ ၅ ရက္) ေန ျပန္လာခဲ့ဖုိ႔ ထပ္ခ်ိန္းလိုက္တာပါပဲ။ သူနာျပဳဆရာမေလးကေတာ့ “ေနာက္တစ္ေခါက္ဆုိရင္ သိရမွာပါ” ဆုိျပီး ေမေမ့ကုိ ႏွစ္သိမ့္လိုက္တယ္။ ကေလးကေတာ့ အားလုံး အေျခအေနေကာင္းေပမယ့္ ေမေမကေတာ့ အိပ္ေကာင္းစားေကာင္းမို႔ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ တက္လာတယ္။ ျပီးခဲ့တဲ့ တစ္ေခါက္က ၂ ကီလုိနီးပါး တက္လာျပီး ဒီတစ္ေခါက္က်ေတာ့ ၃ ကီလုိ တက္လာလုိ႔ ဆရာ၀န္က ေမေမ့ကုိ “ကုိယ္အေလးခ်ိန္တက္တာ မ်ားတယ္၊ ပုံမွန္ ၁ လကုိ ၁ ကီလုိပဲ တက္ရမွာ အခု ၃ ကီလိုျဖစ္ေနျပီ” လုိ႔ ေျပာျပီး စာရြက္မွာ မင္နီတားေပးလိုက္တယ္။ က်န္တာေတြကေတာ့ အားလုံး ပုံမွန္ပါပဲ။

ေဆးရုံက အျပန္ ရုံးေရာက္တာနဲ႔ ေမေမတုိ႔ မန္ေနဂ်ာက “ဘာေလးလဲ” လုိ႔ တန္းေမးပါေလေရာ။ “မသိရေသးဘူး” ဆုိေတာ့ သူက တျခား ဆရာ၀န္နဲ႔ ေျပာင္းျပခိုင္းတယ္။ ပုံမွန္ သူမ်ားေတြ ၅ လေက်ာ္မွာ သိေနရျပီေလ။ ရုံးက ေမေမတုိ႔ အသိ တစ္ေယာက္ဆုိ ၁၈ ပတ္ထဲက သိရတယ္ေျပာတယ္။ အဲဒါဆုိေတာ့ ေမေမတုိ႔ မန္ေနဂ်ာနဲ႔ ပါပါးက “မိန္းကေလးျဖစ္လုိ႔ ေနမွာေပါ့၊ ေယာကၤ်ားေလးဆုိ အခုေလာက္ရွိ ျမင္သာထင္သာ ရွိေလာက္ေရာေပါ့၊ ဒါမွမဟုတ္ ကေလးက မျပဘူး ဆုိေတာ့ ရွက္လုိ႔မ်ား ေပါင္ေစ့ထားသလားပဲ” လုိ႔ ေျပာျပီး ေနာက္ရင္း ရီေမာေနၾကတယ္။

ေမေမလည္း မန္ေနဂ်ာ ေျပာသလုိ အျပင္မွာ သြားစစ္ၾကည့္ရင္ ေကာင္းမလား လုိ႔ေတာင္ စိတ္ကူးမိျပီး ပါပါးနဲ႔ တုိင္ပင္ၾကည့္လိုက္ေသးတယ္။ ပါပါးကေတာ့ “ ေယာကၤ်ားေလး မိန္းကေလး သိရဖို႔ဆုိတာ ဆရာ၀န္ေတြ အတြက္က ဘာမွ အေရးမၾကီးဘူး၊ ကေလး က်န္းမာဖုိ႔၊ ၾကီးထြားႏႈန္း ပုံမွန္ျဖစ္ဖုိ႔သာ သူတုိ႔အတြက္ အေရးအၾကီးဆုံး ဆုိေတာ့ ကေလးနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး လိုအပ္တာေတြ အားလုံးကုိ ေသခ်ာစစ္ေဆးေပးတာပဲ၊ အခု ကေလးက အားလုံး OK ေနေတာ့ က်န္တာေတြကုိ သိပ္ျပီး အေလးထားပုံ မေပၚဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အခု မသိရေသးလည္း ေနာက္ေတာ့ သိရမွာေပါ့၊ အရင္တုန္းက လူေတြဆုိ ေမြးျပီးေတာ့မွေတာင္ သိရေသးတာ။ ဟုိဟုိဒီဒီေတြ ေလွ်ာက္မေတြးနဲ႔” ဆုိျပီး ေမေမ့ကုိ အားေပးရွာတယ္။ ပါပါး ေျပာတာလည္း ဟုတ္ပါတယ္ေလ။ ဆရာ၀န္က ေယာကၤ်ားေလး မိန္းကေလး မေျပာေသးတာကလြဲျပီး ကေလးကုိေရာ ေမေမ့ကုိပါ ေသခ်ာ စစ္ေဆးေပးပါတယ္။ အဲဒီေန႔ ေဆးရုံက ျပန္လာျပီးတဲ့ ေနာက္ပုိင္း ေမေမလည္း ဗိုက္ထဲက ကေလးနဲ႔ ေန႔တုိင္းလုိလုိ စကားေျပာေနမိတယ္။ ေနာက္တစ္ေခါက္ ေဆးရုံရက္ခ်ိန္းမွာ ultra sound ၾကည့္ရင္ ေမေမတုိ႔ကုိ ေယာကၤ်ားေလး မိန္းကေလးဆုိတာ သိသာေအာင္ ျပပါ ဆုိျပီးေတာ့ေပါ့။

• သမီးဖတ္ဖုိ႔(၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဧျပီ-ေမလ)
• သမီးဖတ္ဖုိ႔(၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ေမ-ဇြန္လ)
• သမီးဖတ္ဖုိ႔(၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဇြန္-ဇူလုိင္လ)
• သမီးဖတ္ဖုိ႔(၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္-ၾသဂုတ္လ)
• သမီးဖတ္ဖုိ႔(၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္-စက္တင္ဘာလ)

ႏုိ၀င္ဘာ ၃၀၊ ၂၀၁၀။

သမီးဖတ္ဖုိ႔(၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္-စက္တင္ဘာလ)

ကုိယ္၀န္ ၄ လေက်ာ္လာတဲ့ေနာက္ပုိင္းမွာ အေျဖရဆုံးနဲ႔ အေမးခံရဆုံး ေမးခြန္းေတြကေတာ့ “ကေလးကုိ ဘယ္မွာ ေမြးမွာလဲ” ဆုိတာရယ္၊ “ဘာေလး လိုခ်င္လဲ” ဆုိတာရယ္၊ “ေယာကၤ်ားေလး၊ မိန္းကေလး သိရျပီလား” ဆုိတာရယ္ပဲ။

အစတုန္းက ရုံးကေန ဘယ္ေတာ့ ခြင့္စျပီး ယူရမွန္းလည္း မသိ၊ သူတုိ႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ rule ေတြကုိလည္း ေသခ်ာ မသိေသးေတာ့ ကေလးကုိ ဘယ္မွာ ေမြးရမယ္မွန္း မဆုံးျဖတ္ရေသးဘူး။ ေနာက္ေတာ့ ရုံးက HR ၀န္ထမ္းက Maternity Leave နဲ႔ပတ္သက္ျပီး အက်ိဳးခံစားခြင့္နဲ႔ ခြင့္ရက္အမ်ိဳးအစားေတြကုိ ရွင္းျပေပးတယ္။ ေမေမတုိ႔ရုံးမွာေတာ့ Child Birth Leave နဲ႔ Child Care Leave ဆုိျပီး ၂ မ်ိဳးရွိတယ္။ Child Birth Leave က ျမန္မာလုိ ဆုိရင္ေတာ့ မီးဖြားခြင့္လုိ႔ ေခၚမွာေပါ့။ Due date မတုိင္ခင္ ၆ ပတ္ကေန ကေလးေမြးျပီး ၆ ပတ္ကာလ စုစုေပါင္း ၁၂ ပတ္ကုိ Child Birth Leave အျဖစ္သတ္မွတ္ထားတယ္။ ကေလးေမြးျပီး ၆ ပတ္ ေနာက္ပုိင္းကုိေတာ့ Child Care Leave လုိ႔ေခၚတယ္။ Child Care Leave က ကေလးကုိ ေစာင့္ေရွာက္ဖုိ႔အတြက္ဆုိေတာ့ အမ်ားဆုံး ၁ ႏွစ္အထိယူလုိ႔ရတယ္။ တကယ္လုိ႔မ်ား ခြင့္ ၁ ႏွစ္ျပည့္ သြားေပမယ့္ ကေလးကုိ ၾကည့္ေပးမယ့္ သူ မရွိတာမ်ိဳး၊ day care ပုိ႔လုိ႔ မရတာမ်ိဳးဆုိရင္ ေနာက္ထပ္ ၆ လ ခြင့္ ထပ္တင္လုိ႔ရတယ္။ အခုေနာက္ပိုင္းေတာ့ အေဖေတြလည္း Child Care Leave ယူလုိ႔ရတယ္ဆုိျပီး rule ေတြ ထပ္ေျပာင္းတယ္လုိ႔ ေျပာသံၾကားမိတယ္။ အဲဒါအျပင္ ကေလး ေနမေကာင္းျဖစ္တာတုိ႔၊ ကာကြယ္ေဆးထုိးဖုိ႔တုိ႔ အတြက္ဆုိရင္လည္း ရုံးကေန အဲဒီရက္ေတြအတြက္ ခြင့္ေပးတယ္တဲ့။

ေမေမကေတာ့ သားဦးမုိ႔လုိ႔ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ ရန္ကုန္ျပန္ျပီး ေမြးခ်င္တာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ခြင့္အမ်ိဳးအစားေတြ သိရျပီးတဲ့ေနာက္ ရက္တြက္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ Due Date ကေန ၆ ပတ္မတုိင္ခင္ ဆုိ ဒီဇင္ဘာ ၇ ရက္ေန႔မွ စျပီး Child Birth Leave ယူရမယ္ေလ။ အဲဒီအခ်ိန္ေလာက္ဆုိ ကုိယ္၀န္က ၃၄ ပတ္ေလာက္ျဖစ္ေနျပီမုိ႔ ပါပါးက ေမေမ့ကုိ ေလယာဥ္စီးျပီး ခရီးမသြားေစခ်င္ေတာ့ဘူး။ ခရီးက ေ၀းေတာ့ ပါပါး လိုက္မပုိ႔ပဲနဲ႔ ေမေမတစ္ေယာက္တည္း ျပန္ဖုိ႔ဆုိတာကလည္း မျဖစ္ႏုိင္ဘူးေလ။ အဲဒါဆုိေတာ့ ပါပါးက ေမေမ့ကုိ လုိက္ပုိ႔ဦး၊ လိုက္ၾကိဳဦး၊ ေတာ္ၾကာ ေမြးျပီးသြားရင္လည္း ေမေမတုိ႔ကုိ ထားခဲ့ျပီး အုိဆာကာကုိ ျပန္လာရဦးမွာပဲ။ ပုိ႔ဦးဟယ္၊ ၾကိဳဦးဟယ္နဲ႔ ခရီးစရိတ္ကလည္း မသက္သာလွျပန္ဘူး။ မတတ္သာတဲ့အဆုံး ေမေမတုိ႔လည္း လူၾကီးေတြနဲ႔ပါ တိုင္ပင္ျပီး သမီးေလးကုိ ဂ်ပန္မွာပဲ ေမြးဖုိ႔ ဆုံးျဖတ္လိုက္ရေတာ့တယ္။ ဒါေတာင္ တခ်ိဳ႕က ဂ်ပန္ႏုိင္ငံသားျဖစ္ေအာင္ ဂ်ပန္မွာ ေမြးတာလား ဆုိျပီး ေမးၾကေသးတယ္။ ဒီမွာေမြးတဲ့ ႏုိင္ငံျခားသား ကေလးေတြကုိ ဂ်ပန္အစုိးရကလည္း သူတုိ႔ ႏုိင္ငံသား မေပးပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ သမီးက ဂ်ပန္မွာ ေမြးမယ့္ ျမန္မာႏုိင္ငံသား စစ္စစ္ပါ။

ေမေမ ကုိယ္၀န္ေဆာင္ထားရျပီဆုိကတည္းက ရုံးမွာေရာ သူငယ္ခ်င္းေတြကပါ “ဘာေလးလုိခ်င္လဲ” လုိ႔ ေမးၾကတယ္။ ဂ်ပန္ေတြကေတာ့ ကေလးေမြးရင္ “ အိခ်ိ ဟိမဲ နိ တေရာ့ ( ichi hime ni taro 一姫二太郎)” ဆုိျပီး ျဖစ္ေစခ်င္ၾကတယ္။ အဓိပၸါယ္က အၾကီးဆုံးကေလးကုိ မိန္းကေလး ျဖစ္ေစခ်င္ၾကျပီး ဒုတိယ ကေလးကုိေတာ့ ေယာကၤ်ားေလး ျဖစ္ေစခ်င္ၾကတယ္။ ေမေမနဲ႔ ပါပါး ကေတာ့ ဘာေလးပဲ ျဖစ္ျဖစ္ လိုခ်င္ပါတယ္။ ကုိယ့္ရင္ေသြးပဲ မဟုတ္လား။ မိန္းကေလးဆုိလည္း ေမေမနဲ႔ တုိးတုိးေဖာ္ရတယ္၊ ေယာကၤ်ားေလးဆုိလည္း ပါပါးနဲ႔ ဂိမ္းေဆာ့ဖုိ႔ အေဖာ္တုိးတယ္လုိ႔ပဲ ေအာက္ေမ့မိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေမေမတုိ႔ရဲ႕ ႏွစ္ဘက္မိဘေတြက တရုတ္လူမ်ိဳးေတြဆုိေတာ့ အင္းစိန္ အန္းကုန္း၊ အန္းမက သူတုိ႔ ေျမးဦးေလးကုိ ေယာကၤ်ားေလး ျဖစ္ေစခ်င္ၾကတယ္။ သမီးရဲ႕ ေတာင္ငူ အန္းကုန္းကလည္း ေရွ႕က ေျမး ၂ ေယာက္က မိန္းကေလးျဖစ္ျပီးသားမုိ႔ ေမေမ့တုိ႔ရဲ႕ ရင္ေသြးကုိေတာ့ ေယာကၤ်ားေလး ျဖစ္မယ္လု႔ိ ေမွ်ာ္လင့့္ထားရွာတယ္။ သမီးရဲ႕ ပါပါးကေတာ့ ဘာေလးရယ္မွ လုိ႔ မေျပာေပမယ့္ သမီးအၾကီးေတြက မ်ားေသာအားျဖင့္ မိဘအေပၚကုိ သိတတ္တယ္ ဆုိေတာ့ မိန္းကေလးျဖစ္လည္း မဆုိးပါဘူး၊ ေယာကၤ်ားေလးဆုိလည္း လူၾကီးေတြ ေပ်ာ္ရတာေပါ့ လုိ႔ပဲ ေျပာတယ္။ ေမေမတုိ႔မ်ား ရန္ကုန္ကုိျဖစ္ျဖစ္ ေတာင္ငူကုိျဖစ္ျဖစ္ ဖုန္းဆက္ျပီဆုိ သမီးအဘုိးအဘြားေတြက "ဟလုိ" ျပီးတာနဲ႔ ေနာက္ေမးခြန္းက “ဘာေလးလဲ သိရျပီလား” ဆုိျပီး ေမးေတာ့တာပဲ။ ေမေမရဲ႕ ဆရာ၀န္ကလည္း ဘာမွမေျပာေသးေတာ့ “မသိရေသးဘူး ၊ ေနာက္တစ္ေခါက္ဆုိ သိရမယ္နဲ႔တူတယ္၊ အခုက နည္းနည္းေစာေနေသးတယ္” လုိ႔ပဲ ေျဖရတာေပါ့။

ကုိယ္၀န္ ၃ လေက်ာ္ ၄ လ ထဲ၀င္လာေတာ့ သမီး အန္းမက ေသခ်ာ သတိထားေနရင္ ကေလးလႈပ္တာကုိ သိရတယ္လုိ႔ ေျပာေပမယ့္ ေမေမ့စိတ္ထဲေတာ့ သိပ္မသိသာသလုိပဲ။ ဒါေပမယ့္ အိပ္ေနရင္းက တစ္ခါတေလ ဗိုက္ကုိ သြားစမ္းမိရင္ ညာဘက္မွာ လုံးလုံးေလးေတာ့ စမ္းမိေနတတ္တယ္။ သိပ္မၾကာဘူး ထပ္စမ္းရင္ အဲဒီေနရာမွာမရွိေတာ့ပဲ ဗိုက္အလယ္ေလာက္ ေရာက္လာျပန္ေရာ။ တပတ္ေလာက္ၾကာေတာ့ ဗုိက္ထဲက တခ်က္ တခ်က္ လႈပ္တာကုိ ခံစားမိလာတယ္။ ကုိယ္၀န္ ၅ လထဲလည္း ၀င္လာေရာ သမီးေလးက အသားကုန္ကုိ တြန္းကန္ျပီး လႈပ္ရွားေတာ့တာပဲ။ ဗိုက္ဆာေနတဲ့ အခ်ိန္ဆုိ ပုိဆုိးတယ္။ လိမ့္လိမ့္ျပီး တက္တာ မူးေတာင္ မူးတယ္။ ေမေမက ဗိုက္ဆာေတာ့ အထဲက သမီးေလးလည္း အေနခက္ေနတယ္နဲ႔တူပါရဲ႕။ အဲဒီအခ်ိန္ဆုိ ေမေမလည္း မရွိ ရွိတာ ေျပးစားရေတာ့တာပဲ။ စားစရာ မရွိရင္လည္း ႏြားႏုိ႔ျဖစ္ျဖစ္ ေသာက္လိုက္မွ အထဲက ျငိမ္သြားေတာ့တယ္။

ေနာက္ျပီး ၀မ္းလည္း တအား ခ်ဳပ္တယ္။ ၀မ္းအရမ္းခ်ဳပ္လာေတာ့ ေလထုိးတာေလ အရမ္းခံရခက္တာပဲ။ အဲဒါေၾကာင့္ ေမေမလည္း ကေလးေမြးဖူးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ ေမးၾကည့္မိတယ္။ သူတုိ႔က ၀မ္းႏႈတ္ေဆးကုိ ဆရာ၀န္နဲ႔ တုိင္ပင္ျပီးမွ ေသာက္ဖုိ႔နဲ႔ ၀မ္းေပ်ာ့ေပ်ာ့သြားေအာင္ မန္က်ီးေဖ်ာ္ရည္လုိမ်ိဳး၊ အရည္ရႊမ္းတဲ့ အသီးအႏွံစားဖုိ႔ အၾကံေပးၾကတယ္။ ေမေမ့ရဲ႕ ဂ်ပန္ဆရာမကလည္း ေဖ်ာ္ရည္ဘူးေလးေတြ ၀ယ္ေသာက္ဖုိ႔ ေျပာတယ္။ အဲဒီေဖ်ာ္ရည္က ပဲႏုိ႔၊ ဒိန္ခ်ဥ္ နဲ႔ အသီးအနံ႔ေလး ထည့္ထားေတာ့ ေသာက္ရတာ လြယ္တာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ ရုံးဖြင့္ရက္ဆုိ အဲဒီေဖ်ာ္ရည္ဘူးကုိ တစ္ေန႔ တစ္ဘူး မွန္မွန္ေသာက္ေပးျပီး ရုံးပိတ္ရက္ဆုိရင္ေတာ့့ မန္က်ီးေဖ်ာ္ရည္ ေသာက္ေပးေတာ့မွပဲ ၀မ္းခ်ဳပ္လုိ႔ ေလထုိး ေလေအာင့္တာ သက္သာသြားေတာ့တယ္။ အဲဒါေတြအျပင္ ရုိးရုိးေရလည္း ေမေမက ခဏခဏ ေသာက္ေပးျဖစ္တယ္။

ကုိယ္၀န္ ၅ လေလာက္ရွိလာေတာ့ ေမေမ့ဗုိက္လည္း သိသာတယ္ေလ။ ဗိုက္ေၾကာင့္ သြားလာရတာလည္း အရင္လုိ မေကာင္းဘူးေပါ့။ ေနာက္ျပီး ေျခလက္ေတြလည္း နည္းနည္းျပည့္ျပီး တင္းလာတယ္။ ဗိုက္ထဲက ကေလးက ထြားလာေလ ခါးနာတဲ့ ေ၀ဒနာကလည္း တျဖည္းျဖည္း ပုိဆုိးလာေလပဲ။ ထုိင္ျပီးထလိုက္ရင္ ခါးက တဆတ္ဆတ္နဲ႔ နာေနေရာ။ အဲဒါ ေမေမက သူနာျပဳ ဆရာမကုိ ေျပာျပေတာ့ သူက ကုိယ္၀န္ေဆာင္သည္ေတြ ခါးနာရင္ ပတ္တဲ့ ခါးပတ္မ်ိဳး ၀ယ္ပတ္ခုိင္းတယ္။ အဲဒီ ခါးပတ္က ဗိုက္ကုိ ပင့္ေပးထားတဲ့အတြက္ ခါးနာတာ သက္သာတယ္လုိ႔ ေျပာတာနဲ႔ ေမေမလည္း ကုိယ္၀န္ ၁၈ ပတ္ေလာက္က စျပီး အဲဒီ ခါးပတ္ ၀ယ္ပတ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဗိုက္ကလည္း သိသာလာေတာ့ ဗိုက္တင္းတာ သက္သာေအာင္ရယ္၊ ဗိုက္ေၾကာေတြ မျပတ္ေအာင္ဆုိျပီး coca butter cream လိမ္းျဖစ္ခဲ့တယ္။

ကုိယ္၀န္ ၄ လေက်ာ္လာတဲ့ ေနာက္ပုိင္း ဘာပဲ စားရ စားရ စားေကာင္းလြန္းလုိ႔ ပါးစပ္ကုိ မနည္းပဲ ဘရိတ္အုပ္ေနရတယ္။ ဆရာ၀န္က မ ၀ ေစနဲ႔၊ အရမ္းမစားနဲ႔လုိ႔ မွာထားတာေတာင္ တစ္ခါတေလ စားတာ အရွိန္လြန္သြားရင္ ဗိုက္ၾကီးတင္းျပီး သိပ္မလႈပ္ရွားႏုိင္ေတာ့ဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ ဗိုက္ျပည့္ရုံေလာက္ကုိ ခ်င့္ခ်ိန္ျပီး စားရတယ္။ ထမင္းစားေကာင္းတဲ့အျပင္ အိပ္လုိ႔လည္း ေကာင္းမွ ေကာင္းပဲ။ အိမ္ျပန္ေရာက္လုိ႔ ထမင္း စားေသာက္ျပီးတာနဲ႔ တီဗြီၾကည့္ရင္း ဆိုဖာေပၚတင္ အိပ္ေပ်ာ္ေပ်ာ္သြားတာ အၾကိမ္ေပါင္း မနည္းဘူး။ တစ္ခါတေလလည္း ကြန္ပ်ဴတာ ဖြင့္ျပီး Blog ဖတ္ေနရင္းက အိပ္ေပ်ာ္ေနတာလည္း ရွိလိုက္ေသးတယ္။ အရင္ သမီးေလး မရွိခင္တုန္းကဆုိ မနက္ ၁ နာရီဆုိလည္း မအိပ္ ၂ နာရီဆုိလည္း ေမေမ အိပ္ေသးတာ မဟုတ္ဘူး။ အခုေတာ့ ည ၁၀ နာရီေလာက္ဆုိ အိပ္ေပ်ာ္သြားျပီး ရုံးတက္ဖုိ႔ မနက္ ၈ နာရီကုိ မနည္းပဲ ကုန္းရုန္း ထရတယ္။

ၾသဂုတ္လ ၂၄ ရက္ေန႔ ေရာက္ေတာ့ ထုံးစံအတုိင္း ဆရာ၀န္နဲ႔ ျပဖုိ႔ ေဆးရုံးကုိ သြားရျပန္တယ္ေလ။ အဲဒီေန႔က ၂၀ ပတ္နဲ႔ ၁ ရက္တဲ့ သမီးေလးက ၃၇၃ ဂရမ္ ျဖစ္လာျပီး အရင္တစ္ေခါက္ထက္စာရင္ ၂ ဆ ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ ထြားလာတာေပါ့။ ultra sound ရိုက္ေတာ့ သမီးရဲ႕ မ်က္လုံးေလးေတြ၊ ႏွာေခါင္းနဲ႔ ပါးစပ္ေလးလည္း ျမင္ရတယ္၊ ျပီးေတာ့ လက္ေတြ ေျခေထာက္ေတြလည္း ေကာင္းေကာင္းျမင္ေနရျပီ။ Screen မွာ ၾကည့္လိုက္ရင္ သမီးေလးက လႈပ္စိ လႈပ္စိေလးမုိ႔ ၾကည့္ရတာ အသည္းယားဖုိ႔ အရမ္းေကာင္းတာပဲ။ အဲဒီေန႔က သမီးမ်က္ႏွာေလးကုိ ျမင္ရေတာ့ စိတ္ကူးထဲကေန ဘယ္သူနဲ႔တူလဲ ဆုိျပီး ပုံေဖာ္ၾကည့္ေနမိတယ္။ ဆရာ၀န္ကေတာ့ ေမေမတုိ႔ကုိ ကေလးလည္း ေနေကာင္းတယ္၊ အားလုံး ပုံမွန္ပဲမုိ႔ ကေလးရဲ႕ ၾကီးထြားမႈႈကုိ အားရတယ္လုိ႔ေျပာတယ္။ ဆရာ၀န္ကုိယ္တုိင္က အားရတယ္ဆုိေတာ့လည္း ေမေမတုိ႔က ပုိျပီး စိတ္ခ်မ္းသာရတာေပါ့ သမီးရယ္။

ေမေမနဲ႔ ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ ကုိယ္၀န္ေဆာင္တဲ့သူေတြက ေယာကၤ်ားေလး မိန္းကေလး သိေနရျပီလုိ႔ ေျပာေတာ့ ေမေမလည္း ဆရာ၀န္ကုိ အရဲစြန္႔ျပီး “ေယာကၤ်ားေလး မိန္းကေလး ၾကည့္လုိ႔ရျပီလား” လုိ႔ ေမးလိုက္တယ္။ အဲဒီေတာ့ ဆရာ၀န္က စက္မွာ ျပန္ထုိင္ရင္း ခဏေလာက္ၾကည့္ေပးျပီး “Not fully developed” လုိ႔ပဲ ေျဖတယ္။ ေမေမ့ကုိ ေနာက္ ၃ ပတ္ (စက္တင္ဘာ ၁၄ ရက္) ေန႔မွာ ျပန္လာျပဖုိ႔ ရက္ခ်ိန္းေပးလိုက္တယ္။

• သမီးဖတ္ဖုိ႔(၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဧျပီ-ေမလ)
• သမီးဖတ္ဖုိ႔(၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ေမ-ဇြန္လ)
• သမီးဖတ္ဖုိ႔(၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဇြန္-ဇူလုိင္လ)
• သမီးဖတ္ဖုိ႔(၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္-ၾသဂုတ္လ)

ႏုိ၀င္ဘာ ၂၈၊ ၂၀၁၀။

သမီးဖတ္ဖုိ႔(၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္ - ၾသဂုတ္လ)

ဂ်ပန္က ဆရာ၀န္ေတြရဲ႔ အယူအဆ နဲ႔ ကုိယ္၀န္ေဆာင္သည္ေတြ အတြက္ ညႊန္ၾကားထားတာေလးေတြကုိ ဗဟုသုတျဖစ္ေအာင္ ေျပာျပရဦးမယ္။ ဒီက ဆရာ၀န္ေတြကေတာ့ ရွင္းတယ္ သမီးေရ။ ပါပါးက “ကုိယ္၀န္ အတြက္ အာဟာရျပည့္ေအာင္ ဘယ္လုိ အားေဆးေတြ ေသာက္ဖုိ႔လုိအပ္သလဲ” လုိ႔ ေမးေတာ့ ဆရာ၀န္က “ဘာေဆးမွ ေသာက္စရာမလုိဘူး။ အစားလည္း ေရွာင္ေနစရာ မလုိဘူး၊ အားလုံး စားလုိ႔ရတယ္” ဆုိျပီး ခပ္တုိတုိပဲ ျပန္ေျဖတယ္။ အဲဒါဆုိေတာ့ ေမေမလည္း ရန္ကုန္က ယူလာတဲ့ ကုိယ္၀န္ေဆာင္ အားေဆးကုိ ဆက္မေသာက္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။

အရင္အခါေတြတုန္းက ေဆးရုံျပရတဲ့ရက္ဆုိ ဆရာ၀န္က စမ္းသပ္ျပီးရင္ ေနာက္ဆုံး သူနာျပဳဆရာမနဲ႔ သြားေတြ႔ျပီး သူတုိ႔ေမးတဲ့ ေမးခြန္းေတြကုိ ၁ နာရီနီးပါး ေျဖရေသးတယ္။ သူနာျပဳဆရာမ ေမးတာက ေန႔စဥ္ စားတဲ့ အစားအစာ၊ ဘယ္အခ်ိန္စားလဲဲ၊ မနက္ဘယ္နာရီအိပ္ယာထလဲ၊ ရုံးသြားရင္ ဘယ္လုိသြားလဲ၊ ရုံးမွာ ဘယ္ႏွစ္နာရီ အလုပ္လုပ္ရလဲ၊ စတဲ့ ေမးခြန္းေတြ ေျဖရတယ္။ ျပီးေတာ့ ကုိယ္၀န္ေဆာင္တာနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ဗဟုသုတ အေနနဲ႔ ဘာေတြ သိထားလဲ ဆုိတာလည္း ေမးတယ္။ အဲဒီေတာ့ ေမေမက “အေလးအပင္မ မ ရဘူး၊ ေဒါက္ျမင့္ဖိနပ္ မစီးရဘူး၊ အပူအစပ္ မစားရဘူး” ဆုိျပီး ကုိယ္သိတာေလးကုိ ေျပာျပရတာေပါ့။ ေမေမ ေျဖျပီးေတာ့မွ သူနာျပဳဆရာမက ကုိယ္၀န္ေဆာင္မိခင္ေလာင္းေတြက အေအးမမိေစရဘူး၊ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ ေမေမ့ကုိ အျမဲပဲ အေႏြးထည္ေဆာင္ထားခုိင္းတယ္။ ျပီးေတာ့ အခ်ိဳေတြ သိပ္မစားခိုင္းဘူး။ အခုေလာေလာဆယ္ ေမေမ့မွာ ေသြးတုိးနဲ႔ ဆီးခ်ိဳေတာ့ မရွိေပမယ့္ ေမြးခါနီးရင္ ေသြးတုိးတတ္လုိ႔ အငန္ေတြလည္း မစားခုိင္းဘူး။ ေနာက္ျပီး အစားကုိ အမ်ားၾကီးလည္း မစားခုိင္းျပန္ဘူး။ ကုိယ္၀န္ရွိခ်ိန္မွာ မ ၀ တာ၊ ၀ိတ္ မတက္တာ ကုိ ပုိျပီး သေဘာက်ၾကတယ္။ တကယ္လုိ႔ မိခင္က အရမ္း၀ရင္ ကေလး ေရာ မိခင္ပါ ေမြးခါနီးရင္ ဒုကၡေရာက္ႏုိင္တယ္တဲ့။ မိခင္က အစား အမ်ားၾကီး စားတဲ့အတြက္ ကေလးက တအားထြားတဲ့အျပင္ ေသြးတုိးတာပါ ပုိျဖစ္ႏုိင္တယ္ ဆုိျပီး ေမေမ့ကုိ ေျပာျပတယ္။ တစ္လကုိ ပုံမွန္ ၁ ကီလုိေလာက္ပဲ တက္တာ အေကာင္းဆုံးပဲတဲ့။ အဲဒီ မတုိင္ခင္ကေတာ့ ပါပါးက ေမေမ့ကုိ ထမင္းအမ်ားၾကီး စားခုိင္းတယ္ေလ။ အမွန္ေတာ့ ပါပါးက စိတ္ပူျပီး ကုိယ္၀န္နဲ႔ဆုိေတာ့ ကေလးအတြက္ပါ ပုိစားမွ မိခင္က အားရွိမယ္ဆုိျပီး စားခိုင္းတာ။ အခုလုိ သူနာျပဳ ဆရာမေတြ ရွင္းျပလိုက္ေတာ့မွပဲ ပါပါးလည္း ေမေမ့ကုိ အစား အမ်ားၾကီး မစားခုိင္းေတာ့ဘူး။

ေနာက္ထပ္ ေမးခြန္းေတြက ႏွစ္ဘက္ မိဘေတြ နဲ႔ ေမေမတုိ႔မွာ ေရာဂါ ရွိမရွိ၊ မီးဖြားခါနီးရင္ ေမေမနဲ႔ ဘယ္သူလာေနေပးမလဲတုိ႔၊ ေမြးခန္းထဲကုိ ပါပါးအျပင္ တျခား ဘယ္သူလိုက္ဦးမလဲတုိ႔၊ ကေလးေမြးျပီးသြားရင္ မိသားစု၀င္ေတြထဲက ေမေမ့ကုိ ဘယ္သူလာၾကည့္ေပးမလဲတုိ႔ ၊ ေမေမ့သူငယ္ခ်င္းေတြထဲမွာ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ ကေလးေမြးဖူးတဲ့ မိခင္ရွိလားတုိ႔၊ ျပီးေတာ့ ေမေမတုိ႔ ေနတဲ့ အနီးနားမွာေရာ ကုိယ္၀န္ေဆာင္ ကေလးေမြးဖူးတဲ့သူရွိလား စတဲ့ေမးခြန္းေတြ ေမးတယ္။ ေမြးခန္းထဲ ၀င္မယ့္သူေရာ၊ ကေလးေမြးျပီးသြားလုိ႔ လာၾကည့္မယ့္သူေရာ၊ ေဆးရုံကေန အိမ္ျပန္ေရာက္လုိ႔ ကေလးကုိ ၀ုိင္းၾကည့္ျပီး ေစာင့္ေရွာက္ေပးမယ့္ သူေရာ ေမးခြန္း အားလုံးအတြက္ အေျဖက အတူတူပဲေလ။ ပါးပါးတစ္ေယာက္ပဲ ရွိတာဆုိေတာ့ ဘာေမးေမး ေမေမက ပါပါးကုိပဲ လက္ညွိဳးထုိးျပလိုက္တယ္။ အဲဒါဆုိေတာ့ သူနာျပဳ ဆရာမက ပါပါးအျပင္ တျခားသူကုိ ေျပာပါဆုိေတာ့ ေမေမတုိ႔မွာ တျခားေျပာစရာ လူမရွိဘူး။ ေမေမနဲ႔ အလုပ္အတူတူလုပ္ေနတဲ့သူေတြထဲက ကေလးေမြးဖူးတဲ့သူေတြ ရွိေပမယ့္ သူတုိ႔က အုိဆာကာမွာ ေနၾကတာမဟုတ္ဘူး။ အဲဒါဆုိေတာ့ အနီးအနားမွာေရာ သူငယ္ခ်င္းေတြထဲမွာပါ ကေလးေမြးဖူးတဲ့သူ မရွိဘူးလုိ႔ပဲ ေျဖလိုက္ရတယ္။ ေမြးျပီးရင္ သမီးအန္းမကလည္း ေမေမနဲ႔ လာေနေပးႏုိင္မွာ မဟုတ္ဘူးလုိ႔ သူတုိ႔ကုိပါ ၾကိဳေျပာထားလိုက္ေတာ့ သူနာျပဳဆရာမလည္း ေတာ္ေတာ္ကုိ စိတ္ရႈတ္သြားပုံရတယ္။ သူတုိ႔ကေတာ့ ေမေမ့အတြက္ေရာ သမီးေလးအတြက္ပါ စုိးရိမ္လုိ႔ ၾကိဳတင္ စီစဥ္ထားရေအာင္ ေမးတာပါ။ ဒါေၾကာင့္လည္း ေမေမေျဖတာေတြ အားလုံးကို သူတုိ႔က မွတ္တမ္းလုိမ်ိဳး ေရးမွတ္ထားတယ္။ အဲဒါအျပင္ ကုိယ္၀န္ေဆာင္သည္ေတြ ဖတ္ဖုိ႔ ေဆးရုံက ထုတ္ထားတဲ့ စာအုပ္လည္း ထုတ္ေပးတယ္။ စာအုပ္ထဲမွာပါတာက ကေလးမေမြးခင္၊ ေမြးျပီးခ်ိန္နဲ႔ ေဆးရုံတက္ေနတုန္းမွာ သိထားသင့္တာေတြကုိ ရွင္းျပထားတာပါပဲ။

ကံေကာင္းတာ တစ္ခုက ေမေမ့ကုိ ဂ်ပန္စာ သင္ေပးေနတဲ့ ဆရာမကလည္း ေမေမနဲ႔ ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ဆုိသလုိ ကုိယ္၀န္ရွိလာတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဆရာမက ေမေမ့ကုိ ကုိယ္၀န္နဲ႔ပတ္သက္တာ၊ ကေလးနဲ႔ပတ္သက္တာအျပင္ တျခားသိသင့္တာေတြနဲ႔ ဂ်ပန္လုိ အေခၚအေ၀ၚေတြကုိ အိမ္မွာ လာသင္ေပးရွာတယ္။ ေနာက္ျပီး ေမေမ သိခ်င္တာ နားမလည္တာရွိရင္လည္း ဆရာမက ေမေမ့ကုိစာဖတ္ျပီး ျပန္ေျပာျပေပးတယ္။ ဆရာမေက်းဇူးေတြ ေမေမ့မွာ အမ်ားၾကီးပါပဲ။ ေမေမတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ ေတြ႔ျပီဆုိ တစ္ေယာက္ အေျခအေန တစ္ေယာက္ေျပာျပျပီး အခ်င္းခ်င္း အားေပးႏွစ္သိမ့္ရတာေပါ့။ ေမေမကေတာ့ ထုိင္ရလြန္းလုိ႔ ခါးနာတဲ့ ေ၀ဒနာ ခံစားရျပီး ဆရာမကေတာ့ အလုပ္ထဲမွာ မတ္တပ္ရပ္ရလြန္းလုိ႔ ကုိယ္၀န္ လႏုတုန္းမွာ ေျခေထာက္ေတြ ျပည့္ျပီး ေဖာတဲ့ ေ၀ဒနာကုိ ခံစားရတယ္။ ဒါေတာင္ သမီးေလး ကုိယ္၀န္ကုိ လြယ္ထားရျပီဆုိကတည္းက ေမေမ့ အလုပ္ထဲက လူၾကီးေတြက ေမေမ့ကုိ ငဲ့ညွာျပီး အခ်ိန္ပုိ လုပ္ခိုင္းတာတုိ႔၊ ေနာက္က်ျပီး ရုံးမွာ ေနရတာမ်ိဳးတုိ႔ မလုပ္ခိုင္းေတာ့ဘူး။ အလုပ္ကုိလည္း ပုံမွန္အတုိင္း လုပ္ေနရယုံပဲမုိ႔ ေတာ္ေသးတယ္လုိ႔ ေျပာရမွာေပါ့။

ကုိယ္၀န္ ၃ လေက်ာ္လာတဲ့ ေနာက္ပုိင္းေတာ့ ေမေမလည္း ေနရတာ၊ လႈပ္ရွားရတာ တျဖည္းျဖည္း ေပါ့ပါး လာတယ္။ အရင္လုိ ေမာတာ ပင္ပန္းတာလည္း သက္သာလာတဲ့အျပင္ အိပ္ေကာင္း၊ စားေကာင္းျဖစ္လာတယ္။ အဲဒီေတာ့ ေမေမ့ကုိ အင္းစိန္ အန္းမကေရာ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြကပါ ဘာစားခ်င္လဲ၊ ဘာခ်ဥ္ျခင္းတပ္လဲ လုိ႔ ေမးၾကတယ္။ ကုိယ္၀န္ေဆာင္ မိခင္သည္ေတြ ခ်ဥ္ျခင္းတပ္တာလည္း အေတာ္ထူးဆန္းတယ္လုိ႔ပဲ ေျပာရမွာပဲ။ ေမေမကေတာ့ သားၾကီး ငါးၾကီးနဲ႔ အဆီအစိမ့္ေတြထက္ကုိ ရန္ကုန္မွာ ၀ယ္လုိ႔ရတဲ့ ငါးမ်ိဳး (ေရခ်ိဳငါး) ပုိစားခ်င္တယ္။ ဂ်ပန္မွာက ပင္လယ္ငါး ေပါေပမယ့္ ေရခ်ိဳငါးက ရွားတယ္ မဟုတ္လား။ အဲဒါဆုိေတာ့ ထူးထူးျခားျခား ခ်ဥ္ျခင္းတပ္ျပီး စားခ်င္စိတ္လည္း မျဖစ္မိေတာ့ပါဘူး။

ဒီလုိနဲ႔ ဇူလုိင္လ ၂၇ ရက္ေန႔မွာ ဆရာ၀န္နဲ႔ေတြ႔ဖုိ႔ ေဆးရုံသြားရျပန္တယ္။ ဆရာ၀န္နဲ႔ မေတြ႕ခင္မွာ ေဆးရုံေရာက္တာနဲ႔ အရင္ဆုံး ေသြးေပါင္ခ်ိန္ရတယ္၊ ျပီးေတာ့ ကုိယ္အေလးခ်ိန္ တုိင္းရတယ္။ ေနာက္ျပီး ဆီးစစ္ရတယ္။ ေသြးေပါင္ခ်ိန္တာနဲ႔ ကုိယ္အေလးခ်ိန္ ကုိေတာ့ စက္ေတြ ခ်ေပးထားလုိ႔ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ပဲ တုိင္းရတယ္။ ျပီးမွ ရလာတဲ့ အေျဖကုိ သူနာျပဳဆရာမေလးေတြကုိ ေပးလိုက္ရင္ သူတုိ႔က မိခင္နဲ႔ ကေလးမွတ္တမ္းစာအုပ္မွာ မွတ္ထားေပးတယ္။ ဆီးစစ္တဲ့အေျဖကေတာ့ ဆရာ၀န္ဆီ တိုက္ရိုက္သြားတာမုိ႔ ေမေမတို႔ သိစရာ မလုိဘူး။ ေနာက္ျပီး ကုိယ္၀န္ ၁၂ ပတ္ေက်ာ္လာတဲ့ေနာက္ပုိင္းဆုိ ေမေမ့ရဲ႔ ဗိုက္ကုိပါ ေပၾကိဳးနဲ႔ တုိင္းယူတယ္။ အဲဒါျပီးေတာ့ ဆရာ၀န္က Echo ၾကည့္မယ္လုိ႔ ေျပာျပီး စက္တစ္ခုေရွ႕မွာ ေမေမ့ကုိ စမ္းသပ္ေပးတာပဲ။ ဆရာ၀န္ စမ္းသပ္ခ်ိန္ဆုိ ပါပါးလည္း ေဘးမွာ ရွိေနေတာ့ ဆရာ၀န္က monitor screen ကေန ျမင္ရတဲ့ သမီးရဲ႕ ပုံရိပ္ေလးကုိ ေသခ်ာ ရွင္းျပေပးတယ္။ ျပီးေတာ့မွ ေမေမ့ဗိုက္ထဲက သမီးရဲ႕ ပုံေလးကုိ print ထုတ္ျပီး ေမေမတုိ႔ကုိ တစ္ရြက္ေပးတယ္။ အဲဒီေန႔က ကုိယ္၀န္ ၁၆ ပတ္န႔ဲ ၁ ရက္ရွိတဲ့ သမီးေလးရဲ႕ ကုိယ္အေလးခ်ိန္က (၁၃၅) ဂရမ္တဲ့။ အဲဒီေန႔ကစျပီး ဆရာ၀န္က သမီးရဲ႕ အရပ္ကုိ မတုိင္းေပးေတာ့ဘူး။ ျပီးတာနဲ႔ “ကေလးရဲ႕ ၾကီးထြားႏႈန္းလည္း ပုံမွန္ပဲ၊ အေနအထားလည္း ပုံမွန္ပဲမုိ႔ စုိးရိမ္စရာ ဘာမွ မရွိဘူး၊ ေနာက္တစ္လ (ၾသဂုတ္ ၂၄ ရက္) ေနမွ ျပန္လာျပ” လုိ႔ ေမေမတုိ႔ကုိ ေျပာတယ္။ ေနာက္ျပီး ေမေမ့ေသြးအမ်ိဳးအစား ထပ္စစ္ထားတာကလည္း “A” ေသြးပဲ ဆုိျပီး ထပ္ေျပာျပတယ္။ အဲဒီေန႔က ကုိယ္၀န္ ၄ လရွိတဲ့ ေမေမ့ရဲ႕ ကုိယ္အေလးခ်ိန္က ၄၉.၈၂ ကီလုိ ရွိတယ္ သမီးရဲ႕။

• သမီးဖတ္ဖုိ႔(၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဧျပီ-ေမလ)
• သမီးဖတ္ဖုိ႔(၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ေမ-ဇြန္လ)
• သမီးဖတ္ဖုိ႔(၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဇြန္-ဇူလုိင္လ)

ႏုိ၀င္ဘာ ၁၅၊ ၂၀၁၀။

DPT Vaccine

သမီးေလးကုိ ေမလမွာ BCG ကာကြယ္ေဆး ထုိးေပးခဲ့တာကုိ ပုိ႔စ္ အျဖစ္ေရးခဲ့ဖူးပါတယ္။ BCG ကာကြယ္ေဆး ထုိးျပီး တစ္လအၾကာမွာ DPT (ေမးခုိင္၊ ဆုံဆုိ႔၊ ၾကက္ညွာ) ကာကြယ္ေဆး ထုိးေပးရပါတယ္။ ဂ်ပန္မွာေတာ့ အဲဒီ ေဆး ၃ မ်ိဳးကုိ တစ္လ တစ္ခါနဲ႕ သုံးလ ဆက္တုိက္ ထုိးေပးရမယ္လို႔ ညႊန္ၾကားထားတယ္။

ဇြန္လေရာက္ေတာ့ က်မတုိ႔ ကုိယ္ေရးကုိယ္တာ ကိစၥ တစ္ခုေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္ ျပန္သြားခဲ့ရတယ္။ တကယ္တမ္း ကာကြယ္ေဆး ထုိးေတာ့ ဇူလုိင္လမွပဲ သြားထုိးေပးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အေၾကာင္းက ျမန္မာျပည္က ျပန္လာေတာ့ သမီးေလး ကုိယ္မွာ မိတ္ဖုလုိ အပူဖုေတြ ထြက္တာ ေတာ္ေတာ္နဲ႕ မေပ်ာက္ပါဘူး။ ဆရာ၀န္နဲ႕ ျပေတာ့ လိမ္းေဆး ေပးလုိက္ျပီး ထုိးလက္စ ကာကြယ္ေဆး အားလုံး ရပ္ထားဖုိ႔ မွာလိုက္တာနဲ႕ မိတ္ဖုေတြ အရွင္းေပ်ာက္မွပဲ ဇူလုိင္လ ၁၄ မွာ ကာကြယ္ေဆး ထုိးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

ေဆးက အလကား ထုိးေပးတာ ျဖစ္ျပီး ေဆးထုိးဖုိ႔ကုိ နီးစပ္ရာ ေဆးရုံ ဒါမွ မဟုတ္ ေဆးခန္းမွာ သြားထုိးလုိ႔ရပါတယ္။ က်မကေတာ့ အိမ္နဲ႕ နီးတဲ့ ကေလး ေဆးခန္းမွာပဲ သြားထုိးျဖစ္ခဲ့တယ္။ ေဆးခန္းမွာထုိင္တာက ဆရာ၀န္မၾကီး တစ္ေယာက္တည္းပါ။ ဆရာ၀န္မၾကီးက အသက္က ၇၀ ေက်ာ္ေလာက္ ရွိျပီလုိ႔ ထင္ရေပမယ့္ သူ႔ ၾကည့္ရတာ သြက္သြက္လက္လက္ သန္သန္မာမာ ပါပဲ။

ကာကြယ္ေဆး မထုိးခင္ ထုံးစံအတုိင္း form မွာပါတဲ့ ေမးခြန္းေတြ ေျဖျပီး ကေလး ကုိယ္အပူခ်ိန္ကုိ တုိင္းယူပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ဆရာ၀န္မၾကီးက ရင္ဘတ္ကုိ နားၾကပ္နဲ႔ေထာက္ျပီး စမ္းသပ္ေပးတဲ့အျပင္ အာေခါင္ကုိလည္း လက္ႏွိပ္ဓာတ္မီးနဲ႔ထုိးၾကည့္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့မွ ေဆးထုိးေပးတာပါ။ ေဆးထုိးတာက အပ္ေသးေသးေလးနဲ႔ လက္ေမာင္းမွာ ထုိးတာမုိ႔ စစခ်င္း သမီးေလးက လန္႔ျပီး ေအာ္ ငုိပါတယ္။ ခဏေလာက္ေနေတာ့မွ အငုိ တိတ္ျပီး ရီရီေမာေမာ ျပန္ျဖစ္သြားတယ္။ ေဆးထုိးအျပီးမွာ က်မက ထုိးထားတဲ့ ေနရာကုိ လက္နဲ႔ေျခေပးမယ္ လုပ္ေတာ့ ဆရာမၾကီးက ဖိယုံတင္ ဖိခုိင္းထားျပီး ေဆးကုိ မေျခခုိင္းပါဘူး။ ျပန္ခါနီးေတာ့ ဒုတိယအၾကိမ္ ကာကြယ္ေဆးကုိ ေနာက္ ၃ ပတ္အၾကာမွာ လာထုိးဖုိ႔ ရက္ခ်ိန္းေပးလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီလုိနဲ႔ ၾသဂုတ္လ (၁၈) ရက္ေန႔မွာ ဒုတိယအၾကိမ္ ကာကြယ္ေဆး နဲ႔ စက္တင္ဘာ (၂၁) ရက္ေန႔မွာ တတိယအၾကိမ္ ကာကြယ္ေဆး သြား ထုိးေပးျဖစ္ခဲ့တယ္။ ေဆး ၃ လုံးစလုံး ထုိးျပီးသြားေပမယ့္ ေနာက္ ၁ ႏွစ္ ဒါမွမဟုတ္ ၁ ႏွစ္ခြဲအၾကာမွာ ထပ္ လာထုိးရမယ္လုိ႔လည္း မွာလိုက္ပါတယ္။

သမီးေလးကုိ ပထမအၾကိမ္န႔ဲ ဒုတိယ အၾကိမ္ ကာကြယ္ေဆးေတြ ထုိးတုန္းကေတာ့ ပုံမွန္ပါပဲ။ မွတ္မွတ္ရရ တတိယ အၾကိမ္ ကာကြယ္ေဆး သြားထုိးေတာ့ သူ႔ပါပါး ပါ လုိက္ေပးပါတယ္။ အဲဒီေန႔က ေဆးထိုးေတာ့ သမီးေလး ငိုတာ အသံေတာင္ ေပ်ာက္ပါတယ္။ တစ္ခါမွ အဲဒီေလာက္ ငုိတာ မျမင္ဖူးပါဘူး။ ေအာ္ငိုတာမ်ား ႏႈတ္ခမ္းေတြေတာင္ ျပာျပီး ရႈိက္ၾကီး တငင္ငိုတာမို႔ က်မ ေတာ္ေတာ္ လန္႔သြားမိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေဆးခန္းမွာပဲ အေဖတစ္လွည့္ အေမတစ္လွည့္ ေခ်ာ့ရင္း အငုိတိတ္ေအာင္ ခဏေစာင့္ျပီးမွ အိမ္ျပန္လာခဲ့ၾကပါတယ္။ အရင္တုန္းက ေဆးထုိးရင္ အခုလိုမ်ိဳး အၾကာၾကီး မငုိတတ္ပါဘူး။ အခုမွ ဘယ္လုိျဖစ္လဲ မသိဘူးလုိ႔ေတာင္ သူ႔ပါပါးကုိ ေျပာျဖစ္ပါေသးတယ္။

အဲဒီေန႔က ေဆးခန္းကေန အိမ္ျပန္လာတယ္ ဆုိေပမယ့္ လမ္းမွာ ေစ်း၀ယ္ဖုိ႔အတြက္ တျခားေနရာကုိ သြားလိုက္မိတယ္။ တစ္လမ္းလုံးလည္း ဂ်ီက်ျပီး တြန္းလွည္းထဲ ထည့္မရလုိ႔ သူ႔ကုိ အေဖနဲ႔ အေမ တစ္ေယာက္ တစ္လွည့္ ခ်ီျပီး သြားရပါတယ္။ ေစ်း၀ယ္ျပီး အျပန္ ဘတ္စ္ကားေပၚက်မွ ဇာတ္လမ္းက စပါေတာ့တယ္။ က်မေဘးမွာ ထုိင္တာက ဘြားဘြားၾကီးတစ္ေယာက္ပါ။ ဘြားဘြားၾကီးက သမီးေလးကုိ စကားေျပာျပီး ေခ်ာ့ျမဴပါတယ္။ သမီးေလးက အဲဒီ ဘြားဘြားၾကီးကုိ ေသခ်ာ စိုက္ၾကည့္ျပီး ေနာက္ေတာ့ အသံအက်ယ္ၾကီးနဲ႔ ေအာ္ ငုိပါေလေရာ။ အဲဒါနဲ႔ က်မလည္း ကေလး စိတ္ေျပာင္းသြားေအာင္ ေရဘူးတုိက္၊ ကစားစရာ လက္ထဲထည့္ေပးေပမယ့္ သမီးေလးက ဘြားဘြားၾကီးကုိပဲ ေခ်ာင္းေခ်ာင္းၾကည့္ျပီး ေအာ္ေအာ္ငိုတာ ကားေပၚက လူေတြကလည္း က်မတုိ႔ကုိ ကြက္ၾကည့္ ကြက္ၾကည့္နဲ႔ေပါ့။ ကေလးက ေအာ္ငုိလြန္းမက ငိုေတာ့ ဘြားဘြားၾကီးလည္း သူ႔မ်က္ႏွာကုိ လက္ကုိင္ပု၀ါေလးနဲ႔ အုပ္ျပီး ကာထားရွာပါတယ္။ အဲဒါလည္း ဒီက ဂ်စ္တူးမေလးက မရပါဘူး။ က်မလည္း ဘြားဘြားၾကီးကုိေရာ ကားေပၚက လူေတြကုိပါ အားနာလာတဲ့အျပင္ သိပ္မၾကာခင္မွာ အိမ္နားေရာက္ေတာ့မွာမုိ႔ ကေလး အငိုတိတ္ေအာင္ မတ္တပ္ရပ္ျပီးပဲ ခ်ီထားလိုက္ပါတယ္။ အဲဒါ ဘြားဘြားၾကီးက သူ႔ေၾကာင့္ ျဖစ္တာလုိ႔ ထင္တယ္နဲ႔ တူပါရဲ႕။ က်မကုိ ထုိင္ခုိင္းျပီး သူ မတ္တပ္ရပ္ေပးပါ့မယ္လုိ႔ ေျပာလု႔ိ က်မက ျပန္ျပီး အားနာရပါေသးတယ္။ က်မလည္း ဘြားဘြားၾကီးကုိ ေတာင္းပန္ျပီး ေနာက္တစ္မွတ္တုိင္ဆုိ ဆင္းေတာ့မွာလုိ႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္။

ကားေပၚက ဆင္းျပီး အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့လည္း သမီးေလးက ရီေမာျပီး ေပ်ာ္ရႊင္ေနျပန္ပါေရာ။ က်မတုိ႔ ထင္တာကေတာ့ သမီးေလးက ဆရာ၀န္မၾကီးကုိ မွတ္မိသြားတဲ့ပုံစံပါပဲ။ အဲဒါဆုိေတာ့ ဆရာ၀န္မၾကီးနဲ႔ ဆင္တူ တဲ့သူေတြ႔ရင္ သူ သတိရျပီး ေအာ္ငိုတယ္လုိ႔ ထင္မိပါတယ္။ ေနာက္ပုိင္းလည္း အေၾကာင္းတစ္ခုခုေၾကာင့္ ေဆးခန္း သြားရျပီဆုိ သမီးေလးက သူ႔ကုိ ဘာမွ မလုပ္ရေသးခင္ ဆရာ၀န္မၾကီး ျမင္တာနဲ႔တင္ ရႈိက္ၾကီးတငင္ ငုိေနတတ္ပါတယ္။ အမွန္ေတာ့ ဒီအေၾကာင္းက ကာကြယ္ေဆးထုိးတာနဲ႔ ဘယ္လုိမွ မပတ္သက္ေပမယ့္ ေနာက္ဆုံးအၾကိမ္ ကာကြယ္ေဆး ထုိးခဲ့တုန္းက ျဖစ္ခဲ့တာေလးမုိ႔ အမွတ္တရ ေရးထားလိုက္တာပါ။

ကာကြယ္ေဆးထုိးျပီးတုိင္း ေဆးအရွိန္နဲ႔ သမီးေလး ဖ်ားနာမွာကုိပဲ စိတ္ပူမိပါတယ္။ ကေလးက ေဆးထုိးျပီး ညေနေလာက္ဆုိ အေမကုိ ကပ္ျပီး နည္းနည္း ဂ်ီက်တတ္တယ္။ ေဆးအရွိန္နဲ႔ မအီမသာျဖစ္တယ္လုိ႔ ထင္ရတာပါပဲ။ ေနာက္ရက္ေတြဆုိရင္ေတာ့ ရီေမာျပီး ပုံမွန္အတုိင္း သူ႔ဘာသာ ေဆာ့ကစား ေနတာမုိ႔ စိတ္ေအးရျပန္တယ္။ ေနာက္ျပီး ေဆးထုိးျပီး မေျခရေတာ့ လက္ေမာင္းက ေဆးထုိးထားတဲ့ ေနရာကုိ စမ္းလိုက္ရင္ အဖုေလးက ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မေပ်ာက္ပါဘူး။ ၁ လေက်ာ္ေလာက္ ၾကာေတာ့မွ ေပ်ာက္သြားေတာ့တယ္။


DPT ကာကြယ္ေဆး ထုိးထားတဲ့မွတ္တမ္းပါ။

ႏုိ၀င္ဘာ ၃၊ ၂၀၁၀

သမီးေလး ၉ လျပည့္

သမီးေလးရဲ႕ လစဥ္ ကုိယ္အေလးခ်ိန္နဲ႔ အရပ္ကုိ ဆြဲထားတဲ့ Graph

ေမေမ့သမီးေလးလည္း ဘာလုိလုိနဲ႔ ၉ လေတာင္ျပည့္သြားျပီေနာ္။ ျပီးခဲ့တဲ့ ၁၄ ရက္ေန႔က ေပါင္ခ်ိန္ေတာ့ သမီးေလးရဲ႕ ကုိယ္အေလးခ်ိန္က ၇.၅ ကီလုိနဲ႔ အရပ္က ၆၉.၅ စင္တီမီတာျဖစ္လာျပီ။ ၆ လျပည့္ျပီးတဲ့ ေနာက္ပုိင္းမွာ သမီးရဲ႕ တုိးတက္မႈေတြက အရမ္းကုိ ျမန္လာတယ္ လုိ႔ေတာင္ ေျပာလုိ႔ရတယ္။ အဓိက သမီးရဲ႕ ဦးေႏွာက္ဖြံ႔ျဖိဳးမႈနဲ႔ လႈပ္ရွားမႈေတြပါပဲ။ ကုိယ္အေလးခ်ိန္ကေတာ့ တစ္လကုိ အၾကမ္းအားျဖင့္ ၃၀၀ ဂရမ္ေလာက္ပဲ တက္တယ္လုိ႔ ေျပာလုိ႔ရတာေပါ့။ ေနာက္ျပီး သမီးေလးမွာ အေပၚသြား ၂ ေခ်ာင္းနဲ႔ ေအာက္သြား ၂ ေခ်ာင္းလည္း ေပါက္ေနျပီ။ သြားေပါက္ေတာ့ သြားဖုံးယားလုိ႔ ဟုိဟာျမင္လည္း ကုိက္ခ်င္ ဒီဟာျမင္လည္းကုိက္ခ်င္နဲ႔ေလ။ သြားေပါက္လာေတာ့ သမီးေလးကုိ နည္းနည္း မာတဲ့ အစားေတြ ထည့္ေကၽြးရင္ ၀ါးစားတတ္လာတယ္။

*****

သမီးကုိ ေမေမက ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာပဲ ဒီအတုိင္း ပစ္ထားတာ မ်ားလုိ႔လား မသိဘူး။ ေမွာက္တတ္ျပီးတဲ့ ေနာက္ပုိင္း တြားသြားတာ၊ ထုိင္တာ၊ ေလးဘက္ေထာက္တာ၊ မတ္တပ္ရပ္တတ္တာေတြကုိ ဆက္တိုက္ ဆုိသလုိ သမီးေလး လုပ္ႏုိင္လာတယ္။ စျပီး တြားသြားတတ္ေတာ့ ၆ လေက်ာ္ေလာက္ကေပါ့။ အစပုိင္းေတာ့ ေ၀းေ၀းလံလံ သြားတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အိပ္ယာေပၚတင္ပဲ ေခါင္းရင္းသြားလိုက္၊ ေျခရင္းသြားလိုက္နဲ႔ပဲ။ သိပ္မၾကာဘူး အိပ္ခန္းနဲ႔တြဲတဲ့ မီးဖုိေဆာင္ဘက္ အထိကုိ ကူးျပီး သြားတတ္လာတယ္။ ေနာက္ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း အားယူျပီး ထုိင္ဖုိ႔ၾကိဳးစားေတာ့တာပဲ။

သမီးေလးအတြက္ အမွတ္တရ (၇ လေက်ာ္)

တပတ္ေက်ာ္ေလာက္ပဲ ၾကာပါတယ္။ သမီးေလး ေကာင္းေကာင္းထုိင္တတ္သြားတယ္။ ၈ လ မျပည့္ခင္မွာ ခုံကုိ ကုိင္ျပီး မတ္တပ္ရပ္ႏုိင္ေနျပီ။ ထမင္းစားခုံ၊ တီဗြီခုံလုိမ်ိဳး အျပင္ ေမေမ့ အေနာက္ကေန ထမီကုိ အားယူ ကုိင္ျပီး မတ္တပ္ရပ္ႏုိင္လာတယ္။ မတ္တပ္ရပ္လုိ႔ ေညာင္းလာရင္လည္း ျပန္ထုိင္ခ်တတ္တယ္။ အရင္တုန္းကေတာ့ အဖြားၾကီး ေပါက္စေလးလုိပဲ ထုိင္တာ ထတာေတြက တုန္ခ်ိ တုန္ခ်ိနဲ႔ေလ။ ေကာင္းေကာင္းလဲ မထုိင္တတ္ မထတတ္တဲ့အျပင္ ကိုယ့္ကုိကိုယ္လည္း မထိန္းႏုိင္ေတာ့ လဲတာလည္း ခဏခဏေပါ့။ အဲဒါဆုိေတာ့ သမီးေလးမွာ ၾကမ္းျပင္နဲ႔ ေခါင္း ေစာင့္မိရတာနဲ႔၊ ၾကမ္းျပင္နဲ႔ နဖူး နဲ႕ ေစာင့္မိရတာနဲ႕ ထမင္းစားခုံနဲ႔ ေခါင္းကုိ ေစာင့္မိရတာနဲ႔ စုံေနတာပါပဲ ။

မတ္တပ္ရပ္ႏုိင္ျပီး ၁၀ ရက္ေလာက္ၾကာေတာ့မွ ေလးဘက္ ေထာက္တတ္သြားတယ္။ အဲဒီေနာက္ပုိင္း သမီးက တစ္ေနရာရာကုိ သြားခ်င္ျပီဆုိ သြားခ်င္တဲ့ေနရာကုိ ေလးဘက္ေထာက္သြားလိုက္၊ ေရာက္ျပီဆုိ ထုိင္ခ်လုိက္၊ ျပီးရင္ အနားက တစ္ခုခု ကုိင္ရင္း အားယူျပီး မတ္တပ္ရပ္လိုက္နဲ႔ အေတာ္ကုိ ဟုတ္ေနတာပါ။ အခုဆုိ သမီးေလးဟာ အိမ္ရဲ႕ အခန္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကုိ ေလွ်ာက္သြားတတ္ေနျပီေလ။ တစ္ခန္းလုံး ေလွ်ာက္သြားတတ္ေနျပီဆိုေတာ့ ေမေမသြားတဲ့ေနာက္ကုိ တေကာက္ေကာက္ ေလးဘက္ေထာက္ျပီး လိုက္တယ္။ ေမေမ့ကုိ မေတြ႕ရင္ ငုိမဲ့မဲ့မ်က္ႏွာေလးနဲ႔ လိုက္ရွာေနတတ္တယ္။ အသံၾကားရာဆီ အထိ လိုက္လာျပီး ေမေမ့ကုိ ေတြ႕သြားျပီ ဆုိရင္ေတာ့ မ်က္ႏွာေလးက ျပံဳးျပီး ရီေနတာမ်ား သြားငုတ္တုတ္ေလးေတြပါ ျမင္ရတယ္။ ေနာက္ျပီး ေလွကားထစ္လုိမ်ိဳး အဆင့္နိမ့္နိမ့္ေလးေတြကုိလည္း ၾကိဳးစားျပီး တက္ႏုိင္သလုိ ဆင္းေတာ့လည္း ေျဖးေျဖးခ်င္း အားယူျပီး ဆင္းႏုိင္ေနျပီ။

ဒီရက္ပုိင္းအတြင္း အတတ္ဆန္းလာတာက ထမင္းစားခုံကုိ သမီးရဲ႕ ဗိုက္ကေလးနဲ႔ ေထာက္ျပီးျဖစ္ျဖစ္၊ တင္ပါးေလးနဲ႔ မွီျပီးျဖစ္ျဖစ္ မတ္တပ္ရပ္တာေလ။ ေမေမတုိ႔ရဲ႕ ထမင္းစားခုံေလးကလည္း နိမ့္တာကုိး။ အဲဒါအျပင္ ထမင္းစားခုံေပၚအထိပါ တက္မယ္ လုပ္ေနလုိ႔ မနည္းပဲ လိုက္ဆြဲေနရတယ္။ ထမင္းစားခုံကုိ ကုိင္ထားရင္းနဲ႔ ေျခလွမ္း နည္းနည္းခ်င္းစီ လွမ္းျပီး လမ္းေလွ်ာက္က်င့္ေနျပီ။ ေနာက္ျပီး သမီးေလးက ကုိင္ထားတဲ့ ခုံကုိ လက္လြတ္ျပီး မတ္တပ္ရပ္တာကုိ စ က်င့္ေနျပီ။ အၾကာၾကီးေတာ့လည္း မရပ္ႏုိင္ေသးပါဘူး။ ဒီပုံစံအတုိင္းဆုိ သိပ္မၾကာခင္မွာ သမီးေလး လမ္းေလွ်ာက္တတ္ေတာ့မယ္ လုိ႔ ထင္ရတာပါပဲ။

ေနာက္တစ္ခုက သမီးရဲ႕ လက္လႈပ္ရွားမႈေလးေတြေပါ့။ လက္ေတြကုိ ေျမွာက္ျပီး ေဆာ့တယ္။ သမီးေရ "ခ်ိဳမုိင္မုိင္" လုိ႔ ေျပာလိုက္ရင္ လက္ေခ်ာင္းေလးေတြကုိ ဆုပ္လိုက္ျဖန္႔လိုက္နဲ႔ လုပ္ျပတတ္တယ္။ စိတ္ပါတဲ့ေန႔ဆုိ ပါပါး ရုံးသြားခါနီးရင္ "တာတာ့" ျပျပီး ႏႈတ္ဆက္တတ္တယ္။ အခုတေလာေတာ့ ေရႊလက္ခုပ္ကုိ ေတာ္ေတာ္သေဘာက်ေနပုံပဲ။ သေဘာက်စရာ ရီစရာ ေတြ႔ျမင္ရရင္ လက္ခုပ္ကေလး တီးျပီးကုိ အားရပါးရ ရီတာေလ။

၈ လေက်ာ္လာတဲ့ ေနာက္ပုိင္း သမီးက တခ်ိဳ႕စကားလုံးေတြကုိ အသံထြက္တတ္လာတယ္။ သမီးကုိ ေမေမက "ပါပါး" ဆုိျပီး ေျပာျပလိုက္ရင္ သမီးကပါ "ပါပါး" ဆုိတာကုိ ပီပီသသ အသံထြက္တတ္ေနျပီ။ အဓိပၸာယ္ေတာ့ သမီး သိပုံမရပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ပါပါးက သူ႕ကုိယ္သူ လက္နဲ႔ ပုတ္ျပီး "ပါပါး" လုိ႔ သင္ေပးေနရတယ္။ ေနာက္ျပီး "ပါ" တုိ႔ "ဘာ" တုိ႔လုိ အသံထြက္ေတြကုိ သမီးပါးစပ္ကေန ရြတ္ေနတတ္တယ္။ အိပ္ခ်င္လုိ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ အေမကုိ မေတြ႕လုိ႔ ငုိရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ "အေမေရ.. ေမေမေရ" လုိ႔ ေအာ္ေခၚေနသလုိမ်ိဳး ပါးစပ္ကေန ေအာ္ေနတတ္တယ္။ တစ္ခါတေလလည္း သမီးေလး ပါးစပ္က ၀ူး၀ူး၀ါး၀ါးနဲ႔ ဘာေတြ ေျပာေနမွန္းမသိေအာင္ စကားေတြ ေျပာေနတတ္ျပန္တယ္။ ျပီးေတာ့ လူၾကီးေတြကုိ ဂ်စ္တုိက္ခ်င္ရင္ အသံစူးစူးေလးနဲ႔ "အား" ဆုိျပီး ကုန္းေအာ္တတ္တယ္။

သမီးေလး တြားသြားတတ္လာျပီဆုိကတည္းက သမီးေလး အန္းမက ေမေမ့ကုိ သတိေပးတယ္။ ပစၥည္းေတြကုိ အရင္လုိ လက္လြတ္စပယ္ မထားဖုိ႔၊ ဒီအရြယ္ဟာ လူၾကီးမျမင္တဲ့ ပစၥည္းကုိ ကေလးေတြက အျမင္စူးရွျပီး ပါးစပ္ထဲ ႏွာေခါင္းထဲ ေကာက္ထည့္တတ္တဲ့ အရြယ္ျဖစ္လုိ႔ သမီးေလးကုိ အရင္ကထက္ ပုိဂရုစိုက္ဖုိ႔ ၊ ပုိက္ဆံအေၾကြေတြကုိ သမီးေလး မျမင္ေအာင္ ထားဖုိ႔ ေသခ်ာမွာရွာတယ္။ သမီးေလး အန္းမ သတိေပးတဲ့ အတုိင္းပါပဲ။ သမီးက ေတြ႕သမွ် ျမင္သမွ်ကုိ ပါးစပ္ထဲ ေကာက္ထည့္တယ္။ လွ်ာနဲ႔ လ်က္ၾကည့္္တယ္။ ျပီးရင္ တျမံဳ႕ျမံဳ႕နဲ႔ ၀ါးစားေနေရာ။ စာရြက္ေတြ၊ တစ္ရႈးေတြကုိ သမီးက အရမ္းၾကိဳက္တယ္။ အဲဒါေတြနဲ႔ ေဆာ့ေနရမယ္ဆုိ အသံမထြက္ပဲကုိ ျငိမ္ျပီးေဆာ့တာ။ ေနာက္ျပီး ပလပ္ေခါင္းေတြ၊ ၀ါယာၾကိဳးေတြကုိလည္း အထူးအဆန္းအေနနဲ႔ စိတ္၀င္တစား ကုိက္ျပီး ေဆာ့တတ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ သမီးေလး အရမ္းျငိမ္ေနရင္လည္း ေမေမ့မွာ သတိထားျပီး ၾကည့္ရေသးတယ္။

*****

အခုေနာက္ပုိင္း သမီးေလးဟာ အရမ္းစပ္စုခ်င္လာတယ္။ စူးစမ္းတာေတြလည္း မ်ားလာတယ္။ သမီးက ကုိင္ဖူးတဲ့ ပစၥည္းလား မကုိင္ဖူးေသးတဲ့ ပစၥည္းလားဆုိတာ ေကာင္းေကာင္းခြဲျခားတတ္တယ္။ မကုိင္ဖူးေသးတဲ့ ပစၥည္းဆုိ သမီးအတြက္ အထူးအဆန္းေတြျဖစ္ျပီး ႏွစ္ရက္ေလာက္က အဲဒီ ပစၥည္းေလးနဲ႔ အလုပ္ရႈတ္ျပီး ျငိမ္ေနတတ္တယ္။ အဲဒါျပီးရင္ ရုိးသြားလုိ႔ သိပ္စိတ္မ၀င္စားေတာ့ဘူး။ သမီးေလး ကုိင္ဖူးတဲ့ ပစၥည္း ဆုိရင္ေတာ့ တခ်က္ေလာက္ ၾကည့္ျပီး ဖတ္ခနဲဆုိ ေကာက္လႊင့္ပစ္လိုက္တာ။ ေနာက္ျပီး ခုံေပၚတင္ထားတဲ့ ပစၥည္း၊ စင္ေပၚတင္ထားတဲ့ ပစၥည္းေတြကုိလည္း လက္လွမ္းမီသမွ် အကုန္ေအာက္ဆြဲခ်တယ္ေလ။ ဒါေၾကာင့္ ေမေမတုိ႔လည္း စာအုပ္၊ စကၠဴနဲ႔ သမီးအတြက္ အႏၲရာယ္ျဖစ္ေစႏုိင္မယ့္ ပစၥည္းေတြ မွန္သမွ် သမီးေလး မျမင္ေအာင္ ကာထား ဖြက္ထား ရတာေပါ့။

တီဗြီက ေၾကာ္ျငာအစီအစဥ္ကုိလည္း သမီးက ၾကိဳက္မွ ၾကိဳက္ပဲ။ ထမင္းစားရင္း ေၾကာ္ျငာလာလုိ႔ကေတာ့ ဘယ္မွလည္း လွည့္မၾကည့္ဘူး။ ေမေမ့ကုိလည္း ဂရုမစိုက္ဘူး။ မ်က္ေတာင္မခတ္ပဲ တီဗြီကုိ စိုက္ၾကည့္ေနတာ။ အဲဒီအခ်ိန္ ေမေမက ထမင္းခြံ႔ခ်င္လုိ႔ ဇြန္းက သမီးေလး ပါးစပ္နား ေရာက္လာရင္ေတာ့ ပါးစပ္ေလးကုိ ဟ ေပးလိုက္တယ္၊ မ်က္လုံးကေတာ့ တီဗြီမွာပဲ။ တစ္ခါတေလ ေမေမ့လက္က သမီးကုိ ကြယ္မိသြားရင္ လက္ကို ပုတ္ထုတ္တယ္ေလ။ ကြယ္ေနတယ္ ဖယ္ေပး ဆုိတဲ့သေဘာေပါ့။ အဲဒါ ေၾကာ္ျငာ ျပီးေတာ့မွ အာရုံက တျခားကုိ ေျပာင္းေတာ့တယ္။ ေနာက္ျပီး ေမေမ့ေပါင္ေပၚမွာ ေမွးေမွးအိပ္ရင္းက ေၾကာ္ျငာလာတဲ့အသံၾကားရင္ ခ်က္ခ်င္းကုိ ေခါင္းေထာင္ျပီး ၾကည့္တယ္။ ေၾကာ္ျငာျပီးတာနဲ႔ ဖုတ္ခနဲ ေခါင္းကုိ ပစ္လွဲခ်ျပီး ခ်က္ခ်င္း အိပ္ေပ်ာ္သြားျပန္ေရာ။ သမီးက ေၾကာ္ျငာနဲ႔ ရုိးရုိး အစီအစဥ္ကုိ ခြဲျခားတတ္တာ ေမေမနဲ႔ပါပါးက လက္ဖ်ားခါရတယ္။ ဘယ္လုိမွတ္ထားလဲေတာ့ မသိဘူး။ ေၾကာ္ျငာလာျပီဆုိ ေရာက္ေနတဲ့ ေနရာကေန ေခါင္းျပန္ျပီး လွည့္ၾကည့္တာမ်ိဳး၊ တီဗြီေရွ႕ကို တြားသြားျပီး ၾကည့္တာမ်ိဳး၊ ဆုိဖာေပၚကေန ဖားေလးလုိ ကုန္းျပီး ၾကည့္တာမ်ိဳးလည္း ရွိေသးတယ္။ သေဘာက်တဲ့ ေၾကာ္ျငာလာလုိ႔ကေတာ့ ဂ်ပန္စကားပဲ နားလည္သလိုလို ဘာလုိလုိနဲ႔ လက္ခုပ္ကေလး တီးရင္း သေဘာေတြက်ျပီး ရီေတာင္ ရီေနလိုက္ေသးတယ္။

သမီးက တခ်ိဳ႕ဟာေတြဆုိ သင္မေပးပဲ သူ႔ဘာသာသူ တတ္လာတာမုိ႔ လူၾကီးေတြက အ့ံၾသရတယ္။ မွတ္မွတ္ရရ ေမေမ့ေမြးေန႔မွာ သမီးက ေမေမ့ပါးကုိ ႏွာေခါင္းေလးနဲ႔ ရႊတ္ကနဲ ဆုိျပီး စ နမ္းတယ္ေလ။ မ်က္ႏွာကုိ ေသခ်ာ ကုိင္ျပီး နမ္းတာမုိ႔ ေမေမ့မွာ သမီး နမ္းတတ္တာမွ ဟုတ္ရဲ႕လားလုိ႔ေတာင္ အံ့ၾသမိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေသခ်ာေအာင္ ေနာက္တစ္ခါ ထပ္လုပ္ခုိင္းေတာ့ သမီးက ျပန္လုပ္ျပရွာတယ္။ သမီးရဲ႕ ပထမဆုံးအနမ္းက ပါပါးေရာ ေမေမပါ ဘယ္ေလာက္ေပ်ာ္ျပီး ၾကည္ႏူးရသလဲဆုိတာ ေျပာမျပတတ္ေအာင္ပါပဲ။ ေနာက္ပုိင္းေတာ့ သမီးက လူလည္ေလး ျဖစ္သြားျပီ။ "သမီးေရ kiss ေပးပါဦး" ဆုိ စိတ္ပါမွပဲ ေပးေတာ့တယ္။ စိတ္မပါရင္ေတာ့ ေမေမတုိ႔ မ်က္ႏွာနား ကပ္လာျပီးမွ ေခါင္းေလးကုိ ခ်ာကနဲ ေနေအာင္ တဖက္ကုိ လွည့္ပစ္လိုက္တယ္ေလ။ စိတ္မထင္ရင္ေတာ့ ေမေမ့ မ်က္ႏွာနားအထိ ကပ္လာျပီး ႏွာေခါင္းကို ဆတ္ခနဲ ကုိက္ပစ္လိုက္တာ။ ဒါေပမယ့္ မွန္ေရွ႕ေရာက္ရင္ေတာ့ မွန္မွာ ေပၚတဲ့ ကုိယ့္မ်က္ႏွာကုိ ၾကည့္ျပီး သေဘာက်လုိ႔ တရႊတ္ရႊတ္နဲ႔ မွန္ကုိ ကုန္းျပီး နမ္းရတာ အေမာ။

*****

ေနာက္ျပီး သမီးက မအိပ္ခင္ဆုိ အရမ္းေဆာ့တာ။ ၆ လ မတုိင္ခင္ကေတာ့ ေမေမက သီခ်င္းဆုိ သိပ္လိုက္ရင္ သိပ္မၾကာဘူး သမီးေလး အိပ္ေပ်ာ္သြားေရာ။ အခုေနာက္ပိုင္းေတာ့ အိပ္ဖုိ႔ အိပ္ယာေပၚေရာက္ရင္ သမီးက ႏွစ္ပတ္ သုံးပတ္ေလာက္ စိတ္ၾကိဳက္ လွိမ့္လိုက္ေသးတယ္။ ျပီးေတာ့ ဟုိနားေလွ်ာက္သြား၊ ဒီနားေလွ်ာက္သြား၊ ေလွ်ာက္ေဆာ့နဲ႔ အားရေအာင္ ေဆာ့ျပီး ေမာေတာ့မွ အိပ္ေပ်ာ္သြားေတာ့တယ္။ အိပ္ရင္လည္း အရင္လုိ ျငိမ္ျငိမ္မအိပ္ေတာ့ဘူးေလ။ အိပ္ရင္းနဲ႔ လူးလိမ့္ေနတာ အိပ္ယာတစ္ခုလုံး သမီးအတြက္ ေပးထားရတဲ့ ေနရာက ပုိမ်ားတယ္။ ေနာက္ျပီး အိပ္ယာက ႏုိးတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္း ကုန္းထျပီး ထုိင္ေတာ့တာပဲ။ အဲဒီအခါမ်ိဳးမွာ ေမေမက သမီးေလးကုိ လွဲခ်ေပးျပီး ျပန္အိပ္ခုိင္းရတယ္။ ႏုိ႔မုိ႔ဆုိ သမီးက ျပန္မအိပ္ေတာ့ပဲ ေလွ်ာက္ေဆာ့ေနတာ ေမေမပါ ထျပီး သမီးကုိ ေစာင့္ၾကည့္ရတယ္။

အခုဆုိ သမီးကုိ အကၤ်ီလဲေပးရတာ၊ nappy လဲေပးရတာ အရမ္းခက္တာပဲ။ သမီးက အျငိမ္မွ မေနေတာ့တာကုိး။ သမီးကုိ nappy လဲေပးဖုိ႔ ဆုိဖာေပၚလွဲခ်လိုက္ရင္ ခ်က္ခ်င္းျပန္ေမွာက္ျပီး ကုန္းထေတာ့ ဘာမွ လုပ္လုိ႔မရဘူးေပါ့။ အဲဒါဆုိေတာ့ ေမေမက သမီးေလး မတ္တပ္ရပ္လ်က္က nappy လဲတတ္ေအာင္ ၾကိဳးစားရေတာ့တယ္။ အဲဒါမွမဟုတ္လည္း သမီးကုိ ပစၥည္း တစ္ခုခု ေပးေဆာ့ထားျပီး ခပ္ျမန္ျမန္ လဲေပးရျပန္တယ္။ တစ္ခါတေလလည္း သမီးကုိ ပါးစပ္ထဲ ရသမွ် ကဗ်ာေတြ ရြတ္ျပျပီး အာရုံေျပာင္းရင္းက လဲေပးရတယ္။ ေနာက္ျပီး သမီးက မေက်နပ္ဘူး၊ မၾကိဳက္ဘူးဆုိ ေအာ္ငိုျပီး ကုိယ္ၾကီးကုိ ေကာ့ထုိးတတ္တာမုိ႔ သတိထားရေသးတယ္။

*****

ေမြးခါစတုန္းကလည္း လသားအရြယ္ နီတာရဲေလးမုိ႔ စိတ္ပူရသလုိ အခု ၉ လအရြယ္ေရာက္ျပန္ေတာ့လည္း သမီးေလး ေခ်ာ္လဲမွာ၊ ေခါင္းနဲ႔ ၾကမ္းျပင္ ေစာင့္မိမွာ၊ မ်က္ႏွာနဲ႔ ခုံေစာင္းနဲ႔ ရိုက္မိမွာ၊ မ်က္လုံးနဲ႔ အခၽြန္တခုခုနဲ႔ သြားထုိးမိမွာ၊ ခုံေပၚအားယူတက္ရင္း ျပဳတ္က်မွာ စသည္ျဖင့္ ေမေမတုိ႔မွာ သမီးကုိ စိတ္ပူရျပန္တယ္။ တတ္ႏုိင္သေလာက္ သမီးကုိ လိုက္ၾကည့္ေပးျပီး အနာတရ မျဖစ္ေအာင္ ဂရုစိုက္ေနေပမယ့္ အခ်ိန္ျပည့္ မၾကည့္ႏုိင္ေတာ့လည္း သမီးေလးမွာ ထိခုိက္ဒဏ္ရာေတာ့ ရတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ သမီးေလး အခုလုိ က်န္းက်န္းမာမာနဲ႔ လစဥ္ ပုံမွန္ ဖြံ႕ျဖိဳးတုိးတက္မႈေတြကုိ ျမင္ရေတာ့ ပူပင္တာေတြေလ်ာ့ျပီး စိတ္သက္သာရျပန္တယ္။

ဒီၾကားထဲ သမီးေလးက အေမကုိ မ်က္ေစ့ေအာက္က အေပ်ာက္မခံေတာ့ တစ္ခါတေလ ေမေမ့မွာ စိတ္ေရာ လူပါ ပင္ပန္းတယ္လုိ႔ ေတြးမိတယ္။ အဲဒီအေတြးကလည္း သိပ္မၾကာလိုက္ပါဘူး၊ သမီးေလးရဲ႕ ခုိးခုိးခစ္ခစ္ ရီေမာသံေလးေတြ၊ ခ်စ္စရာ အျပဳအမူေလးေတြေအာက္မွာ အားလုံးေပ်ာက္ဆုံးကုန္ျပီး ပင္ပန္းခဲ့သမွ် အေမာေတြ ေျပကုန္တာပါပဲ။

ေအာက္တုိဘာ ၁၈၊ ၂၀၁၀။